ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΑΛΙΚΙΑΣ: Η ΠΙΣΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ REALITY, ΚΥΡΙΕ ΤΑΤΣΟΠΟΥΛΕ - ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΨΥΧΗΣ! Του Χρίστου Χαλικιά. ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΝΕΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΤΑΤΣΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ - ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΛΟΥΠΑΣΑΚΗ. Ο κύριος Πέτρος Τατσόπουλος επανήλθε. Με νέα ανάρτηση. Με το ίδιο ύφος.
Ξανά – η ίδια κατηγορία, η ίδια απαξίωση,
ο ίδιος σαρκασμός για ό,τι ο κόσμος τιμά και αγαπά.
Κι εγώ λέω απλά –
ΦΤΑΝΕΙ ΚΥΡΙΕ ΤΑΤΣΟΠΟΥΛΕ!
Η πίστη δεν είναι reality!
Δεν είναι “θέμα” να μαζεύει χτυπήματα και views!
Η πίστη δεν μετριέται με αριθμούς – μετριέται με ψυχές.
Με δάκρυα.
Με ταπείνωση.
Με σώματα που πονούν και ψυχές που ελπίζουν!
Κανένα “χιούμορ” δεν φωτίζει τη βλασφημία του.
Καμιά ειρωνεία δεν έχει το ανάστημα να σταθεί απέναντι στο ΦΩΣ.
Γιατί εδώ δεν μιλάμε για πάνελ και μικρόφωνα.
Μιλάμε για ανθρώπους που γονατίζουν!
ΚΙ ΟΠΟΙΟΣ ΚΟΡΟΪΔΕΥΕΙ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ –
ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΙΩΣΕΙ ΠΟΤΕ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΜΕΓΑΛΕΙΟ!
Κάθε φορά που “επιστρέφετε”, κύριε Τατσόπουλε,
στήνετε το ίδιο θέατρο:
ο “έξυπνος” που αποκαλύπτει,
και οι “αφελείς” που πιστεύουν.
Μα δεν είναι αποκάλυψη αυτό –
είναι ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ!
Και η περιφρόνηση δεν είναι γνώση –
είναι τύφλωση με επίχρισμα πνεύματος!
Άλλο το να ρωτάς –
κι άλλο το να χλευάζεις.
Άλλο να ζητάς διαφάνεια –
κι άλλο να φτύνεις τον άνθρωπο που προσεύχεται.
Δεν στοχεύετε πια τον ιερέα· στοχεύετε την πίστη που κουβαλά ο άνθρωπος μέσα του.
Κι αυτό δεν είναι πνεύμα –
είναι ΥΒΡΙΣ!
Γιατί ποιον κοροϊδεύετε στ’ αλήθεια;
Τον παπά;
Ή τη μάνα που τρέχει με το παιδί της στην αγκαλιά,
γιατί δεν έχει πια πουθενά αλλού να ελπίσει;
Είναι εύκολο να ειρωνεύεσαι,
όταν δεν έχεις πονέσει!
Εύκολο να φτύνεις το θαύμα,
όταν δεν το χρειάστηκες ποτέ!
Η πίστη δεν είναι reality.
Είναι καταφύγιο!
Και κανείς δεν έχει δικαίωμα
να μπαίνει μέσα με παπούτσια γεμάτα λάσπη
“για να ελέγξει την υγρασία των τοίχων”!
Έλεγχος; Ναι.
Έρευνα; Ναι.
Αλήθεια; Ναι.
ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΟ ΕΥΘΥΝΗ – ΚΙ ΑΛΛΟ ΧΛΕΥΗ!
Εσείς διαλέξατε τη χλεύη.
ΕΜΕΙΣ διαλέγουμε τον σεβασμό.
Εμείς είδαμε μάτια να δακρύζουν μπροστά στις εικόνες –
κι εσείς, βλέμματα που γλιστρούν πάνω από οθόνες.
Εμείς είδαμε ανθρώπους να σκύβουν από ταπεινότητα –
εσείς να κοιτούν από ύψος.
Κι όσο κι αν προσπαθείτε να το κάνετε ίδιο –
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ!
Η αξιοπρέπεια του πιστού δεν είναι λάφυρο δημοσιογραφικής καριέρας!
Η προσευχή δεν είναι υλικό διακωμώδησης!
Η ελπίδα δεν είναι “ύλη προς αποδόμηση”!
Εσύ μπορεί να μη πιστεύεις.
Μα ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙ – ΔΕΝ ΦΤΥΝΕΙΣ· ΤΟΝ ΣΕΒΕΣΑΙ.
Αυτό λέγεται ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!
Και δεν είναι θεολογικός όρος –
είναι ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ!
Μιλήστε για διαφθορά; Ναι!
Μιλήστε για ψέμα, για υποκρισία, για κάθε σάπιο προσωπείο; Ναι!
Μιλήστε για θεατρινισμούς; Ναι!
ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΗΣΕΤΕ ΘΕΑΜΑ –
ΓΙΑ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΕΤΕ ΤΙΣ ΛΑΣΠΩΜΕΝΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ!
Γιατί άλλο η αλήθεια,
κι άλλο η διαπόμπευση!
Η πίστη δεν σας χρειάζεται, κύριε Τατσόπουλε!
Δεν ζητά “έγκριση”,
ούτε “fact check”!
Η πίστη δεν απολογείται σε κανέναν σαρκαστή!
Δεν λέει “πίστεψέ με” –
λέει “ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕ, ΑΝ ΘΕΣ!”.
Εσείς γελάσατε.
Δικαίωμά σας.
Αλλά όχι να ζητάτε από τον άλλον να ντραπεί
επειδή δεν γέλασε μαζί σας!
Κι ένα τελευταίο:
Μιλάτε για “φως” –
μα δεν αντέχετε το φως της ψυχής του άλλου.
Το ΦΩΣ, κύριε Τατσόπουλε,
δεν είναι επιχείρημα –
είναι ΑΛΗΘΕΙΑ!
Κι όσο κι αν ρίχνετε λάσπη,
το φως δεν σβήνει.
Το φως καθρεφτίζει τη λάσπη –
κι αποκαλύπτει το πρόσωπο εκείνου που την πέταξε!
Η λάσπη δεν σβήνει το φως –
το κάνει καθρέφτη.
Και τότε φαίνονται ΟΛΑ!
Η πίστη δεν είναι reality, κύριε Τατσόπουλε!
Είναι υπόθεση ψυχής.
Και η ψυχή –
όσο τη χλευάζεις,
τόσο λάμπει!
Γιατί το φως δεν ζητά εξηγήσεις.
Μόνο καθαρές καρδιές –
για να κατοικήσει.
Και γιατί το φως, όταν το πολεμάς,
δεν σβήνει – σε φωτίζει, για να δεις ποιος είσαι.
Το ΦΩΣ δεν χάνει ποτέ.
Απλώς αποκαλύπτει.
* Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος.
Η εν λόγω δημοσίευση του Petros Tatsopoulos στο facebook:
