Η «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ» ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΝΟΥ – Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΡΑΤΗΣΗ ΣΕ ΤΑΒΕΡΝΑ! Οι άθεοι οργανώνουν «φανερά» δείπνα τη Μεγάλη Παρασκευή και μια επιλογή που δεν μένει ιδιωτική – Δηλώνεται

Οι άθεοι που οργανώνουν «φανερά» τραπέζια τη Μεγάλη Παρασκευή –

δεν περιορίζονται σε μια επιλογή.

Τη δημοσιοποιούν.

Και όταν η επιλογή γίνεται δημόσια πράξη –

παύει να είναι ιδιωτική.

Αποκτά αποδέκτη.

«Χωρίς περιορισμούς από υπερφυσικά όντα».

Η φράση –

δεν εξηγεί.

Δεν ανοίγει συζήτηση.

Οριοθετεί.

Και ταυτόχρονα –

υποδεικνύει.

Γιατί δεν απευθύνεται σε όσους συμμετέχουν –

απευθύνεται σε όσους δεν συμμετέχουν.

Η Μεγάλη Παρασκευή –

δεν είναι απλώς μια ημέρα στο ημερολόγιο.

Είναι βίωμα.

Και όταν επιλέγεις να σταθείς απέναντί του –

δεν διαφοροποιείσαι απλώς.

Τοποθετείσαι.

Όχι ως στάση ζωής –

ως αντίδραση.

Γιατί η επιλογή –

όταν είναι εσωτερική –

δεν χρειάζεται σκηνή.

Δεν χρειάζεται ανακοίνωση –

Δεν χρειάζεται «φανερότητα».

Ζει χωρίς κοινό.

Και ακριβώς εκεί –

βρίσκεται η διαφορά.

Εδώ –

δεν έχουμε απλώς έναν κύκλο ανθρώπων που συναντιούνται.

Έχουμε μια πράξη –

που επιλέγει τον χρόνο της για να αποκτήσει νόημα.

Και όταν το νόημα εξαρτάται από τη σύγκρουση –

δεν είναι ουδέτερο.

Είναι επιλεγμένο.

Οι αναφορές σε «ορθολογισμό» και «επιστήμη» –

δεν λειτουργούν ως επιχειρήματα.

Λειτουργούν ως περίβλημα.

Γιατί δεν καλούν σε διάλογο –

αντικαθιστούν τον διάλογο.

Το ερώτημα –

δεν είναι τι τρώει κανείς.

Το ερώτημα είναι –

πότε επιλέγει να το κάνει δημόσιο –

και γιατί.

Εκεί –

η ελευθερία αλλάζει μορφή.

Μετατρέπεται σε ΕΠΙΔΕΙΞΗ.

Όταν η επίδειξη παίρνει τη θέση της στάσης –

δεν έχουμε τοποθέτηση.

Έχουμε ανάγκη επιβεβαίωσης.

Η οποία –

όσο πιο έντονα δηλώνεται –

τόσο λιγότερο πείθει.

Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος.