Η ανηψιά του Αγίου Πορφυρίου αποκαλύπτει τις προσωπικές στιγμές του Αγίου, πριν ακόμη χτιστεί το Μοναστήρι στο Μήλεσι αλλά και κατά τη διάρκεια της παραμονής τους εκεί.
Μιλάει για τον Άγιο σκιαγραφώντας μια προσωπικότητα ενός ταπεινού, υπομονετικού και εργατικού ανθρώπου, χωρίς να κρύβει και την προσωπική της εμπειρία κοντά του.
Αν και αρκετά μεγάλη στην ηλικία η Γερόντισα Φεβρωνία δεν σταματά λεπτό να διακονεί τον κόσμο που φθάνει καθημερινά στο κελάκι του Αγίου προκειμένου να ζητήσει την βοήθειά του ή να τον ευχαριστήσει για το θαύμα που τους άλλαξε τη ζωή.
Η ίδια μια φράση έχει πάντα στο στόμα της για τον Άγιο την οποία εκφέρει με ευγνωμοσύνη:
«Ο Άγιος ήταν καλός…είχε καλή ψυχή»
Πηγή: ope.gr
