Την έφεραν στην Ελλάδα Αγγλογάλλοι στρατιώτες που αποβιβάστηκαν στον Πειραία λόγω Κριμαϊκού πολέμου.

Η επιδημία χολέρας παρουσιάστηκε στον Πειραιά και την Αθήνα τον Μαϊο του 1854 στα πληρώματα του Αγγλογαλλικού στόλου. Μέχρι τον Αύγουστο του 1854 που περιήλθε σε ύφεση η πρώτη φάση της. Ήταν όμως η σειρά της Αιτωλοακαρνανίας να εκδηλωθεί.

Τα πρώτα κρούσματα χολέρας εμφανίστηκαν στο δάσος της Μανίνης νοτιοδυτικά του Αχελώου στην Ακαρνανία. Εκεί συνέρρεαν νομάδες Καραγκούνηδες και άλλοι από όλη την Ακαρνανία.

Τα συμπτώματα της χολέρας ήταν φρικτά. Όσοι πέθαιναν είχαν διάρροια, εμετούς, πόνο στα άκρα, ρίγος και δεν μπορούσαν να αναπνεύσουν.

Η χολέρα άρχισε να επισκέπτεται σιγά σιγά τα χωριά του Αχελώου αφήνοντας 5 νεκρούς στη Σταμνά και 76 στην Κατοχή. Η κυβέρνηση έδειχνε αμήχανη, να μην μπορεί να παρέμβει, ενώ μερίδα κατοίκων και γιατρών αμφισβητούσαν ακόμα ότι υπήρχε χολέρα. Καθυστέρησε κατά πολύ να στείλει υγειονομικά κλιμάκια για την καταστολή της νόσου.

Η χολέρα εξαπλώνεται στο Αγρίνιο και όλη την Αιτωλοακαρνανία

Ήταν όμως πολύ αργά. Τον χειμώνα του ίδιου έτους οι νεκροί πολλαπλασιάζονταν. Στο Αγρίνιο στα τέλη του χρόνου είχαν πεθάνει 337 από τους 500 που είχαν προσβληθεί από τη θανατηφόρα νόσο. Ουσιαστικά το 1/10 του τότε πληθυσμού του Αγρινίου είχε προσβληθεί από τη νόσο.

Πολλοί νεκροί υπήρξαν και στα γύρω χωριά. Οι περισσότεροι σε Δοκίμι και Καλύβια ( 15 νεκροί σε κάθε χωριό, σύνολο 30). Μαζί με τα χωριά της Αιτωλικής πεδιάδας στην περιοχή του Αγρινίου έφτασε τους 80. Νεκροί λιγότεροι όμως υπάρχουν επίσης σε χωριά του Ξηρομέρου.

Σε όλη την Αιτωλοακαρνανία ο αριθμός των νεκρών ξεπέρασε τους 1200.

Η χολέρα στην Αιτωλοακαρνανία χαρακτηρίστηκε από τον ιατρό Γ. Πρινάρη ως ύπουλη. Ξεκινούσε με μέτρια διάρροια και ξαφνικά παρουσιάζονταν το δεύτερο επικίνδυνο στάδιο της αρρώστιας, το “παγετώδες” Σημασία έχει ότι ήταν η πιο θανατηφόρα επιδημία που πέρασε ποτέ από τον τόπο μας τους δύο τελευταίους αιώνες.

Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΥΛΑΣ

Ένα βράδυ είδαν μια κοπέλα σαν λευκοντυμένη να λούζεται από υπέρλαμπρο φως να κυνηγάει μια μαυροντυμένη γριά η οποία ωρυόταν σα δαιμονισμένη και κάπου κοντά στο ναϊδριο της Αγίας Παρασκευούλας η λευκοφορεμένη πιάνει την γριά και την χτυπάει με έναν μεγάλο σταυρό που κρατούσε ρίχνοντας την στο έδαφος όπου την ίδια στιγμή έγινε σκόνη ενώ η λευκοφορεμένη κοπέλα χάνθηκε ξάφνου από τα μάτια των στρατιωτών αφήνοντας πίσω για λίγα λεπτά μια ολόλευκη λαμπερή νεφέλη.

Με πληροφορίες από τον “Ασκληπιό. Περιοδικό της Εν Αθήνας Ιατρικής Εταρείας”

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 5 (2 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.