Μετά την δημοσίευση του χθεσινού μας κειμένου για το Εκκλησιαστικό Λύκειο Κορίνθου λάβαμε πολλά μυνήματα σχετικά με το γιατί έκλεισε το σχολείο.

Θέλοντας να αποφύγουμε τον χορό των θεωριών και απόψεων πάνω στο θέμα θα δημοσιεύσουμε ένα κείμενο του τελευταίου ανθρώπου που έκανε ότι μπορούσε για το σχολείο αυτό έναν τελευταίο ακρίτα έναν άνθρωπο που ποτέ δεν εκριψει την λίπη του και την πικρία του για το λουκέτο και μετά για την απαξίωση του σχολείου.

Όπως θα έχετε καταλάβει το κείμενο είναι του Βλάσση Ανδρικόπουλου που ήταν ο τελευταίος διευθυντής του Εκκλησιαστικού λυκείου

Γιατί έκλεισε το Σχολείο μας ;
Το Σχολείο μας έκλεισε ουσιαστικά στις 30/6/2010 και τυπικά κλείνει στις 31/8/2010 μαζί με άλλα 7 Εκκλησιαστικά Σχολεία.

Α. Η πορεία των Εκκλησιαστικών Σχολείων της χώρας μας ήταν καλή μέχρι το σχολικό έτος 1998-99 όταν έγινε η μεταρρύθμιση Αρσένη επί Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστοδούλου, σύμφωνα με την οποία τα Εκκλησιαστικά Σχολεία εντάχθηκαν στο ενιαίο σύστημα.

Ο υπουργός πρότεινε στον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο (και προσπάθησε τρεις φορές να τον πείσει) να μην εντάξει τα Εκκλησιαστικά Σχολεία στο σύστημα των Ενιαίων Λυκείων.

Αυτό εξομολογήθηκε ο Αρχιεπίσκοπος σε Ημερίδα-Σύναξη των Μητροπολιτών στις επαρχίες των οποίων λειτουργούν Εκκλησιαστικά Σχολεία μετά των Διευθυντών αυτών με θέμα «Παρόν και μέλλον των Εκκλησιαστικών Σχολείων» που έγινε στις 17/4/2007 στο Διορθόδοξο Κέντρο της Ιεράς Μονής Πεντέλης.

Ο Αρχιεπίσκοπος αρνήθηκε και έτσι μπήκε νάρκη στα θεμέλια της Εκκλησιαστικής Δ/θμιας Εκπ/σης.

Β. Το 2006 ψηφίστηκε νέος νόμος για την Εκκλησιαστική Εκπαίδευση μετά από επίμονη προσπάθεια της Εκκλησίας και προσωπικά του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου. Βέβαια, όπως ισχυρίστηκε ο ίδιος και άλλοι Επίσκοποι, εξαπατήθηκαν από την Υπουργό κα. Γιαννάκου, γιατί ο νόμος ήταν διαφορετικός από αυτόν που επιθυμούσαν.

Και έτσι μπήκε η ταφόπλακα στα Εκκλησιαστικά Σχολεία.

Με το νόμο αυτό άλλαξε η δομή και η λειτουργία της Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης και μεταξύ των άλλων:

α) Καταργήθηκε η Δ΄ τάξη των Εκκλησιαστικών Λυκείων, η οποία τα διαφοροποιούσε από τα Γενικά Λύκεια και μετατράπηκε σε ΙΕΚ Εκκλησιαστικής και πολιτιστικής κατάρτισης μονοετούς φοίτησης, ανεξάρτητο τελείως από το Εκκλησιαστικό Λύκειο όχι μόνο ως προς το πρόγραμμα, αλλά και ως προς τη διοίκηση και τους διδάσκοντες καθηγητές, οι οποίοι είναι ωρομίσθιοι.

β) Ανατέθηκε η λειτουργία των οικοτροφείων στην Εκκλησία με αποτέλεσμα να υπάρξουν προβλήματα με την αγορά τροφίμων και τη μη πρόσληψη εποχικού προσωπικού, δηλαδή επιμελητή και νυχτοφύλακα.

Γ. Υπάρχουν όμως και άλλοι λόγοι που προκάλεσαν την κρίση στην Εκκλησιαστική Εκπαίδευση και αναφέρω ορισμένους:

α. Οι νέοι σήμερα δύσκολα προσέρχονται στην ιεροσύνη λόγω δυσκολίας εξεύρεσης πρεσβυτέρας αλλά και λόγω της όχι πάντα καλής αντιμετώπισής τους από τους Επισκόπους.

β. Μειώθηκε το ενδιαφέρον των νέων μας για τις θεολογικές επιστήμες και αυξήθηκε για τις τεχνολογικές με σκοπό την επαγγελματική τους αποκατάσταση.

γ. Τα Εκκλησιαστικά Σχολεία τα οποία είναι τα μόνα παραγωγικά για την Εκκλησία σπάνια αγκαλιάστηκαν από Αυτήν με αγάπη και στοργή, με αποτέλεσμα πολλοί καθηγητές και μαθητές να μην την αισθάνονται ως μητέρα αλλά ως μητριά και μάλιστα πολλές φορές ως κακιά μητριά.

Και ο Επίσκοπος που έχει σχολείο στη Μητρόπολή του ας μην ασχολείται με το να είναι καλές οι σχέσεις του με τον διευθυντή και τους καθηγητές, αλλά να είναι κοντά στους Ιεροσπουδαστές του και όχι να τους βλέπει μόνο σε 3-4 εκδηλώσεις το χρόνο.

δ. Η κτηριακή υποδομή πολλών σχολείων και οικοτροφείων δεν είναι η ενδεδειγμένη (έπρεπε να είχε συμβάλει και η Εκκλησία για τη βελτίωση των υποδομών).

ε. Σκάνδαλα συμβαίνουν και στην Εκκλησία, που ταλανίζουν την κοινωνία μας και απομακρύνουν τους νέους από τους κόλπους της, οι οποίοι για να επιλέξουν να φοιτήσουν σε ένα Εκκλησιαστικό Σχολείο, θα έπρεπε να έχουν ήδη μια ουσιαστική πνευματική καλλιέργεια από τους ανθρώπους της Εκκλησίας, κάτι όμως που δεν είναι σύνηθες.

στ. Οι θεολόγοι και οι κληρικοί δε στήριξαν και δε στηρίζουν πια τα σχολεία μας κάτι που παραδέχονται και οι ίδιοι οι Επίσκοποι.

Φωτεινή εξαίρεση αποτέλεσαν:

1) ο Μητροπολίτης Ηλείας κ.κ. Γερμανός που κατά το παρελθόν ενίσχυε οικονομικά το Σχολείο μας για τη βελτίωση του συσσιτίου των ιεροσπουδαστών από την επαρχία του που φοιτούσαν και έμεναν στο Οικοτροφείο μας, δείχνοντας έμπρακτα το ενδιαφέρον και την αγάπη του και

2)ο Σύμβουλος των Θεολόγων κ. Παύλος Φήμης ο οποίος στάθηκε αταλάντευτα αρωγός στις προσπάθειες στήριξης του Σχολείου μας.

ζ. Δημοσίευμα σε εκκλησιαστικό έντυπο αναφέρει:

«…Ο Επίσκοπος στην επαρχία του οποίου υπάρχει Εκκλησιαστικό Σχολείο πρέπει να το διατηρήσει και όχι να το αγνοεί και στο τέλος να φτάνει στο κλείσιμό του…» προφανώς υπονοώντας ότι ο Επίσκοπος πιστεύει πως δε λειτουργεί όπως θα ήθελε, δε βγάζει καλούς παπάδες και δεν υπάρχει λόγος να ταλανίζεται για μαθητές που θα γίνουν τελικά παπάδες σε άλλες Μητροπόλεις.

Δ. 1.Ορισμένοι Επίσκοποι διατείνονται ότι υπεύθυνοι είναι καθηγητές των σχολείων επειδή δε διαθέτουν εκκλησιαστικό ήθος.

2.Ο Μητροπολίτης Κορίνθου κ. Διονύσιος, σε συνέντευξή του στο μαθητικό έντυπο «Κονδυλοφόρος» Μαρτίου 2010 του Αριστοτελείου Λυκείου Κορίνθου αναφέρει μεταξύ άλλων:

«Το εκκλησιαστικό Λύκειο δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα Γενικό Λύκειο, στο οποίο με πολλή μικρή απόκλιση διδάσκονται και κάποια θρησκευτικά- δε λέω «θεολογικά» μαθήματα…

[…]Εκείνο το οποίο προσπαθούμε να κάνουμε σήμερα με παρεμβάσεις προς την κυβέρνηση, είναι να τροποποιηθεί ο νόμος (3432/2006) αλλά και να αποκτήσουμε μεγαλύτερη δυνατότητα όσο αναφορά και το προσωπικό, διότι οι περισσότεροι δεν είναι άνθρωποι που αγαπούν την εκκλησία ή που θέλουν να δουλέψουν γι΄ αυτή…»

Χωρίς να αρνούμαστε τις προσωπικές μας ευθύνες και απορρίπτοντας κατηγορηματικά τις ανωτέρω τοποθετήσεις, δε συμμεριζόμαστε την άποψη ότι οι καθηγητές έχουν την αποκλειστική ευθύνη για τη φθίνουσα πορεία των Εκκλησιαστικών Σχολείων.

Ε. Πολλοί είναι αυτοί όμως που πιστεύουν ότι το κλείσιμο του Σχολείου μας οφείλεται στην αδυναμία της τοπικής Μητρόπολης να υποστηρίξει τη λειτουργία του:

α. Με την αποτυχία εξεύρεσης μαθητών από την Κορινθία αλλά και από άλλες Μητροπόλεις της Πελοποννήσου. (Η Εκκλησία διαθέτει τον καλύτερο επικοινωνιακό μηχανισμό και δεν τον εκμεταλλεύτηκε γι΄αυτόν τον σκοπό). Ενώ αντίθετα υπήρξε ενδιαφέρον για τη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή).

β. Με την έλλειψη πρωτοβουλίας για πρόταση προς την Ιερά Σύνοδο να παραχωρήσει αφιλοκερδώς τις εγκαταστάσεις του Σχολείου στην οποία ανήκουν και να μην απαιτεί ενοίκιο από το Υπουργείο Παιδείας μεσούσης της οικονομικής κρίσης.

γ. Με την άρνηση έγκρισης της ίδρυσης Εκκλησιαστικού Γυμνασίου παρά την απόφαση του Συλλόγου των καθηγητών στις 15/1/2008 και τη σύμφωνη γνώμη της Δ/νσης Δ/θμιας Εκπ/σης του νομού Κορινθίας και των Δήμων Κορίνθου και Λουτρακίου.

δ. Με τη μη διάθεση ενός πνευματικού ιερέα για τους ιεροσπουδαστές του οικοτροφείου όπως παλαιότερα ήταν ο Πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης Νεκτάριος Μαρμαρινός που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην Εκκλησιαστική Σχολή Κορίνθου.

Ενέργειες του Διευθυντή και του Συλλόγου Καθηγητών
Προβολή των Εκκλησιαστικών Σχολείων

Α. Το 2009 (21 Μαρτίου) σε εκδήλωση για τις Ιερατικές Κλίσεις στην Αθήνα, ως Διευθυντής του Σχολείου, έκανα πρόταση προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ.κ. Ιερώνυμο για την προβολή των Εκκλησιαστικών Σχολείων Δ/θμιας Εκπ/σης καταθέτοντας αφίσα – χάρτη της χώρας μας με τον προστάτη των Σχολείων μας Άγιο Νεκτάριο και τις πόλεις στις οποίες λειτουργούν Εκκλησιαστικά Σχολεία με σκοπό να αναρτηθεί στις πόρτες όλων των Εκκλησιών της χώρας μας, στα πνευματικά κέντρα, στα κατηχητικά και να προωθηθούν από τις κατά τόπους Μητροπόλεις στα Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια για να μάθουν όλοι οι εκκλησιαζόμενοι και οι Ελληνόπαιδες πως υπάρχει και η Εκκλησιαστική Εκπαίδευση.

Οι προτάσεις μου έγιναν ομόφωνα αποδεκτές από την Ιερά Σύνοδο κατά τη συνεδρία της 4 / 6 / 2009 και εστάλη συγχαρητήρια επιστολή.

Από κει και πέρα τι έγινε;

Εμείς πάντως αφίσες δεν είδαμε αναρτημένες στις εκκλησίες μας ούτε στα σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Γιατί; Τα συμπεράσματα δικά σας.

Β. Από το 2002 ως καθηγητής του Σχολείου με τον θεολόγο και τον μουσικό μας επισκεπτόμασταν τους Μητροπολίτες Πελοποννήσου και τους ενημερώναμε για τις προσπάθειες και το έργο που γίνεται στο σχολείο μας αλλά και για την κρίση που διέρχεται η Εκκλησιαστική Εκπαίδευση παρακαλώντας τους να μας στέλνουν μαθητές. Δυστυχώς χωρίς σπουδαία αποτελέσματα!

Γ. Εκδώσαμε καλαίσθητο διαφημιστικό φυλλάδιο (Απρίλιος 2008) με πολύ κόπο και προσωπική οικονομική επιβάρυνση, το οποίο διανεμήθηκε στα Γυμνάσια και Λύκεια Κορινθίας από εμένα τον ίδιο ως Διευθυντή, στα ΚΕΣΥΠ των νομών Πελοποννήσου, στις εκκλησίες της Κορινθίας αλλά και των άλλων Μητροπόλεων Πελοποννήσου κατ΄ επανάληψη.

Δ. Στέλναμε ανακοινώσεις μαζί με το διαφημιστικό μας φυλλάδιο προς όλες τις τοπικές εφημερίδες και Μ.Μ.Ε. Πελοποννήσου, ΤΗΛΕ ΑΣΤΥ αλλά και προς τους ραδιοφωνικούς σταθμούς της Εκκλησίας της Ελλάδας και της Πειραϊκής Εκκλησίας.

Ε. Έγινε πρόταση για δημιουργία συλλόγων αποφοίτων του Εκκλησιαστικού Λυκείου Κορίνθου σε κάθε Μητρόπολη Πελοποννήσου για τη διατήρηση του Σχολείου μας και την καλύτερη επίτευξη των στόχων μας, η οποία δεν υποστηρίχθηκε από ορισμένους Επισκόπους όπως από τον Μητροπολίτη Τριφυλίας και Ολυμπίας και τους ίδιους τους αποφοίτους.

Με την απόφαση του Υπουργείου Παιδείας 49946/Α2/4-5-2010 κλείνουν 8 εκκλησιαστικά σχολεία.

Κλείνοντας τα Εκκλησιαστικά σχολεία ίσως πάψουν να λειτουργούν και τα Εκκλησιαστικά ΙΕΚ στις πόλεις αυτές.

Αύριο μήπως κλείσουν κι άλλα; Και τότε τι θα γίνει;

Ουσιαστικά, τα Εκκλησιαστικά μας Σχολεία δεν τα έκλεισε η πολιτεία αλλά η Εκκλησία λόγω έλλειψης σωστού σχεδιασμού, λαθεμένων ενεργειών και σε πολλές περιπτώσεις, αδιαφορίας ορισμένων Μητροπολιτών.

Η πολιτεία απλώς εξέδωσε τη ληξιαρχική πράξη θανάτου τους.

Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010
Το κείμενο είναι του Βλάσση Ανδρικόπουλου

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.