Φθάσαμε στον 21ο αιώνα για να μάθουμε να τρώμε ακρίδες! Και η κτηνοτροφία;

Όλα αυτά όμως απειλούν και προσβάλλουν εν τέλη την αυτονομία μας και την αυτάρκειά μας, που βασίζεται πάνω στον πρωτογενή τομέα, του οποίου η αποδυνάμωση που επιχειρείται με τους παραπάνω τρόπους μας εξαρτά ισχυρά από οικονομίες τρίτων, με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για την αυτοδιάθεση της ελευθερίας μας. Και η καταστρατήγηση αυτής είναι που τελικά, αν κοιτάξουμε βαθύτερα στις πνευματικές αιτίες, πέρα από τα εξωτερικά αίτια, δηλαδή τα ιδιοτελή συμφέροντα των διεθνώς ισχυρών, την συναντάμε να βρίσκεται πίσω από αυτήν την υπόθεση.

2. Η αξία της ευλογημένης κτηνοτροφίας.

Η κτηνοτροφία μέσα στην βιβλική ιστορία κατέχει εξ αρχής ιδιαίτερη θέση. Στην αρχή του τέταρτου κεφαλαίου του ιερού βιβλίου «Γένεσις» (Γεν. 4, 2), το δεύτερο παιδί των πρωτοπλάστων, ο Άβελ περιγράφεται ως βοσκός προβάτων! Μάλιστα, το ιερό βιβλίο περιγράφει στην συνέχεια ότι πρόσφερε στο Θεό ευάρεστη θυσία από τα πρωτότοκα αρνάκια του, που αυτό έγινε και αιτία για να τον φθονήσει ο Κάιν και τελικά να τον σκοτώσει. Στη συνέχεια, στο ίδιο βιβλίο, οι προπάτορες του εκλεκτού λαού του Θεού, από τον οποίο θα προερχόταν ο Σωτήρας Χριστός, ο Αβραάμ, ο Ισαάκ και ο Ιακώβ, περιγράφονται όλοι ως ποιμένες προβάτων.

Αργότερα στο τρίτο κεφάλαιο της «Εξόδου» (Εξ. 3,1), παρουσιάζεται και ο Μωυσής ως ποιμένας προβάτων του πεθερού του Ιοθόρ κατά την διαμονή του στη Μαδιάμ. Τότε, και ενώ έβοσκε τα πρόβατα, είδε και το όραμα της φλεγόμενης αλλά μη καιόμενης βάτου. Στα επόμενα κεφάλαια του ίδιου ιερού βιβλίου, κατά την αποστολή του στον Φαραώ το σταθερό και ανυποχώρητο αίτημά του κατά την διάρκεια των δέκα πληγών, μέχρι τελικά αυτό να πραγματοποιηθεί, ήταν ο λαός να εξέλθει σύσσωμος από την Αίγυπτο μαζί με όλα του τα ζώα, αιγοπρόβατα και μοσχάρια.

Τελικά, στο δωδέκατο κεφάλαιο της «Εξόδου» ο Κύριος παραδίδει στους Εβραίους τις λεπτομέρειες της ιεροτελεστίας του Πάσχα, στην οποία κεντρική θέση κατέχει η σφαγή του αρνίου και η πλήρης κατανάλωσή του από κάθε εβραϊκή οικογένεια. Αυτή θα τους γλίτωνε από το επερχόμενο κακό και θα τους οδηγούσε στην απελευθέρωση από την σκλαβιά της Αιγύπτου. Από τότε και στο εξής, κάθε χρόνο, την ίδια ημέρα, θα επαναλαμβανόταν με τον ίδιο τρόπο, θυμίζοντάς τους την απελευθέρωσή τους. Όμως και στην μετά Χριστόν εποχή, η εορτή του Πάσχα και η βρώσης του αμνού παραμένει, έστω και με νέο πλέον πνευματικό περιεχόμενο.

Αλλά και παρακάτω στο Ά Βασιλειών (Ά Βασ. 16, 12), ο μετέπειτα βασιλιάς Δαυίδ περιγράφεται ως βοσκός των προβάτων του πατέρα του. Μάλιστα η εκπαίδευσή του στην προστασία του ποιμνίου του από τα άγρια θηρία ήταν τέτοια, που χάρη σε αυτή αργότερα νίκησε τον φοβερό Γολιάθ, με τον οποίο δεν τολμούσαν να αναμετρηθούν ούτε οι πιό αξιόμαχοι και γενναίοι στρατιώτες του Ισραήλ.

Στην Καινή Διαθήκη πάλι, στο «Κατά Λουκά Ευαγγέλιο» (Λκ. 2, 8-20), ποιμένες ήταν αυτοί που αξιώθηκαν να γίνουν οι πρώτοι μάρτυρες της γενέσεως του Θεανθρώπου Σωτήρος στο σπήλαιο της Βηθλεέμ. Ο ίδιος ο Κύριος μέσα από πολλές παραβολές παρουσίαζει τον εαυτό του ως τον καλό ποιμένα, που θυσιάζει τον εαυτό του για χάρη των προβάτων, δηλαδή των πιστών, τα οποία ακούν την φωνή του και τον ακολουθούν. Ποιμένες ονομάζονται στη συνέχεια και οι Απόστολοι και οι διάδοχοί τους, που στέκουν «εις τύπον και τόπον Χριστού» και ποιμαίνουν τα πρόβατά Του: «λέγει τώ Σίμωνι Πέτρω ο Ιησούς· Σίμων Ιωνά, αγαπάς με; … βόσκε τα αρνία μου», (Ιω. 21, 15).

Εκτός αυτού, ο Κύριος Ιησούς Χριστός παρουσιάζεται από τον Τίμιο Πρόδρομο και ως αρνίο: «βλέπει ο Ιωάννης τον Ιησούν ερχόμενον προς αυτόν και λέγει· ίδε ο αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου», (Ιω. 1, 29). Στο βιβλίο της Αποκαλύψεως μάλιστα ο Χριστός στέκει ως «τό αρνίον το εσφαγμένον» (Απ. 5, 6). Είναι Αυτός που ως «αρνίον» μας προσφέρεται για να κοινωνήσουμε το Άχραντο Σώμα και το Τίμιο Αίμα Του και έτσι να θεραπευτούμε και να σωθούμε. Επομένως το αρνίο είναι το ζώο, το οποίο αυτό και η διαποίμανσή του έχει τις περισσότερες αγιογραφικές αναφορές και φέρει υψηλούς πνευματικούς, χριστολογικούς και σωτηριολογικούς συμβολισμούς.

3. Βρίσκει ερείσματα στην Αγία Γραφή η εντομοφαγία;

Οι πρώτοι άνθρωποι στην Βίβλο, αλλά και πολλοί μετέπειτα που ασχολούνταν άμεσα με την εξασφάλιση τροφής για τους ίδιους, τις οικογένειές τους και τους συμπολίτες τους, ήταν κυνηγοί, κτηνοτρόφοι η γεωργοί. Πουθενά στο ιερό βιβλίο δεν μαρτυρούνται, αλλά ούτε και με οποιοδήποτε τρόπο υπονοούνται, εντομοτρόφοι και εντομοφάγοι. Στο ιερό βιβλίο της «Εξόδου» μάλιστα, όπου περιγράφονται οι καταστροφικές πληγές κατά του πείσματος και της αδιαλλαξίας του Φαραώ, ανάμεσά τους περιλαμβάνονται και κατακλυσμός από κουνούπια, μύγες, ακρίδες, αλλά και βατράχια, που κατάστρεφαν τις σοδειές των Αιγυπτίων και έκαναν την ζωή τους ανυπόφορη. Αν τρώγονταν αυτά που τους επιτίθονταν οι Αιγύπτιοι, θα έπρεπε αυτοί να ήταν ευτυχισμένοι, γιατί θα είχαν δωρεάν πλεόνασμα φαγητού. Όμως η επίθεση δεν είχε καμιά τέτοια ευχαρίστηση, αλλά αντιθέτως αποτελούσε κατάρα βασανιστική γι’ αυτούς, από την οποία ζητούσαν απεγνωσμένα λύτρωση. Είναι δυνατόν ότι θεωρούταν, και ήταν όντως, κατάρα πρίν από 3500 χρόνια, σήμερα να αποτελεί με οποιονδήποτε τρόπο ευλογία;

Αλλά και στην Καινή Διαθήκη υπάρχει το γνωστό χαρακτηριστικό χωρίο με τα εξής σαφή λόγια του Κυρίου: «τίνα δε εξ υμών τον πατέρα αιτήσει ο υιός άρτον, μη λίθον επιδώσει αυτώ; η και ιχθύν, μη αντί ιχθύος όφιν επιδώσει αυτώ; η και εάν αιτήση ωόν, μη επιδώσει αυτώ σκορπίον;» (Λκ. 11, 11-12). Εδώ ο Κύριος μας εξηγεί ότι στα παιδιά μας όταν μας ζητούν ψωμί δεν τους δίνουμε πέτρες, ούτε αντί για ψάρι τους δίνουμε φίδι, όπως επίσης κι αν ζητήσουν αυγό δεν τους δίνουμε σκορπιό! Διδάσκοντάς μας τα παραπάνω, ο Κύριος είναι ξεκάθαρο ότι θέτει όντα σαν τα φίδια και τους σκορπιούς εντελώς ανώφελα και ακατάλληλα εις βρώσιν, που μάλλον μπορεί να είναι επιζήμια. Μήπως άλλαξε κάτι μετά από 2000 χρόνια σε αυτά τα πλάσματα και τώρα έγιναν υγιεινά και θρεπτικά; Δεν παραμένουν τα ίδια;

Στις «Πράξεις των Αποστόλων» πάλι, όπου περιγράφεται το όραμα του Πέτρου, με το οποίο παίρνει εντολή από τον Κύριο να τρώει όλα τα ζώα (άν και δεν κυριολεκτεί, αλλά εννοεί να δέχεται στην Εκκλησία και να βαπτίζει όλους τους ανθρώπους που το θέλουν ασχέτως προελεύσεως), ο Κύριος αναφέρεται σε ΤΕΤΡΑΠΟΔΑ, και όχι σε εξάποδα η άλλα πλάσματα με περισσότερα πόδια: «καί θεωρεί τον ουρανόν ανεωγμένον και καταβαίνον επ᾿ αυτόν σκεύός τι ως οθόνην μεγάλην, τέσσαρσιν αρχαίς δεδεμένον και καθιέμενον επί της γής, εν ώ υπήρχε πάντα τα τετράποδα της γης και τα θηρία και τα ερπετά και τα πετεινά του ουρανού. και εγένετο φωνή προς αυτόν· αναστάς, Πέτρε, θύσον και φάγε» (Πρ. 10,11-13). Όπου ασφαλώς τα ζώα είναι τα τετράποδα, ενώ τα έντομα έχουν περισσότερα πόδια.

Τέλος, θα πρέπει να διευκρινήσουμε και ότι η τροφή του Τιμίου Πρόδρομου, που περιγράφεται στο χωρίο Μτ. 3,4 ως άγριο μέλι και ακρίδες, δεν αποτελούταν φυσικά από τα ζωύφια ακρίδες, αλλά από τις τρυφερές άκρες των φυτών. Αφού και η ονομασία «ακρίδα» προέρχεται από την λέξη «άκρη». Και αυτό αποδεικνύεται και από τους διαδόχους του, δηλαδή τους ασκητές όλων των εποχών, οι οποίοι κατά το παράδειγμά του όλοι τρέφονταν και τρέφονται με φυτικές τροφές και ελάχιστες η καθόλου ζωικές. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να ζούσε ο Τίμιος Πρόδρομος τρώγοντας συνεχώς ως ξηρή τροφή μόνο αυτά τα ζωύφια, αφού τα συγκεκριμένα έντομα τον περισσότερο καιρό του έτους δεν κυκλοφορούν πουθενά, παρά μόνο τους τρείς πιό θερμούς θερινούς μήνες.

Αλλά και αν κάποιος θέλει να επιμένει ότι όντως ο μεγαλύτερος ασκητής όλων των αιώνων έτρωγε όλο τον καιρό αυτά τα ζωύφια, μπορεί ποτέ αυτό να σημαίνει ότι πρέπει όλοι να τον μιμηθούμε; Αν είναι έτσι, τότε άς τον μιμηθούμε και με το να αναχωρήσουμε από τον κόσμο για να ζήσουμε στην έρημο, αλλά και με το να μην ξαναφάμε τίποτα άλλο ζωικό, όπως έπραττε αυτός, ο σεβασμιώτερος των προφητών.

5. Άλλες κοινωνίες για την εντομοφαγία – Η φιλοζωία στον τόπο μας.

Βασικό επιχείρημα υπέρ της εντομοτροφίας και εντομοφαγίας είναι ότι στην Άπω Ανατολή, στην Αφρική και στην Κεντρική Ασία τρώνε έντομα. Μάλιστα τρώνε έντομα εκτός τέτοιων περιορισμών, όπως αυτών που υπάρχουν στις ευρωπαϊκές χώρες, δηλαδή τρώνε ακόμα και ζωύφια όπως σκορπιοί και κατσαρίδες!!!… Μπορεί όποιος δεν γνωρίζει και αμφιβάλλει, αν θέλει και αντέχει, να αναζητήσει σχετικά βίντεο στο διαδίκτυο και να διαπιστώσει αυτό με τα μάτια του. Ωστόσο σε κάποια από αυτά τα μέρη δεν τρώνε μόνο έντομα, αλλά και ζώα, όπως ποντίκια και γάτες!!!… Άς αναλογιστούμε ότι στην Ελλάδα τελευταία φορά που οι πρόγονοί μας έφαγαν τέτοια πράγματα ήταν το 1826 στο Μεσολόγγι, όταν απ’ έξω βρίσκονταν μερικές δεκάδες χιλιάδες Τούρκοι, χωρίς να επιτρέπουν επί ένα έτος την διέλευση τροφίμων για τους πολιορκημένους. Φυσικά τώρα δεν ζούμε σε κανέναν τέτοιο αποκλεισμό.

Ίσως θα πει κανείς ότι η συζήτηση δεν είναι για αυτά τα ζώα, αλλά για έντομα. Ναι, αλλά αν για επιχείρημα χρησιμοποιείται τι τρώνε οι άνθρωποι στα παραπάνω μακρινά μέρη, τότε θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι σε κάποια από αυτά τρώνε και τα παραπάνω ζώα. Αν τους μιμηθούμε στην μια συνήθεια, αργότερα δεν αποκλείεται να μας προταθεί να τους μιμηθούμε και στην άλλη. Ωστόσο, θα πρέπει να σημειώσουμε κάτι χαρακτηριστικό, που δείχνει την πλήρη διαφοροποίηση σε διάφορα ζητήματα του κόσμου μας εδώ σε σχέση με κοινωνίες σαν των παραπάνω χωρών. Πρίν λίγες ημέρες (7 Ιουνίου 2026) ένας άντρας έλαβε πρόστιμο 30000 ευρώ για κάθε ένα γατάκι από τα εννέα συνολικά, που εγκατέλειψε έξω στην ύπαιθρο, σε ένα απομακρυσμένο οικόπεδο! Από την άλλη, κατά ειρωνική σύμπτωση, αυτόν τον καιρό δίνονται και οι αποζημιώσεις προς τους κτηνοτρόφους για τα ζώα τους, που θανατώθηκαν με το πρόσχημα της ευλογιάς. Γιά κάθε ένα πρόβατο η κατσίκι το χρηματικό ποσό που παίρνουν είναι στην καλύτερη περίπτωση 570 ευρώ (καί μάλιστα αυτό ισχύει για τα ενήλικα, ενώ τα ανήλικα αποζημιώνονται λιγότερο!). Και το ιλιγγιώδες αυτό πρόστιμο δώθηκε ενώ τα γατάκια επέζησαν, γιατί ο κατηγορούμενος τα εγκατέλειψε μεν, αλλά δεν τα θανάτωσε, σε αντίθεση με τα προβατάκια που κατέληξαν θαμμένα στους λάκκους κυριολεκτικά «τζάμπα και βερεσέ» («τζάμπα», γιατί τα περισσότερα μπορούσαν να σωθούν με αγωγή η εμβολιασμό, και «βερεσέ», γιατί οι αποζημιώσεις καθυστέρησαν ως συνήθως).

Άρα στην χώρα μας τα γατάκια απολαμβάνουν ιδιαίτερη μεταχείριση και αξία (μήπως λόγω του ότι είναι κάπως εξυπνότερα η ομορφότερα;!…), παρόλο που πολλές φορές μπορεί να φέρουν και αυτά διάφορες ασθένειες και μάλιστα μεταδοτικές, έχοντας την δυνατότητα να κοστολογηθούν πολύ ακριβά, αντίθετα από ότι ζώα, σαν τα αρνάκια, στα προϊόντα των οποίων και στο κρέας οφείλουμε σημαντικό μέρος της υγιεινής διατροφής μας. Και ενώ στον πολιτισμένο κόσμο μας, οι αρμόδιοι δεν δίστασαν να θανατώσουν τα ζώα αυτά της κτηνοτροφίας μας κατά χιλιάδες, υπάρχουν άλλοι που θυμούνται την φιλοζωία μας, η οποία θέλουμε να διακρίνει τον πολιτισμό μας, χρησιμοποιώντας αυτήν ως πρόσχημα κατά της κτηνοτροφίας. Αναφέρονται δηλαδή στην ταλαιπωρία των ζώων κυρίως στις μεγάλες κτηνοτροφικές μονάδες, που αφορούν τον χωρικό περιορισμό τους και βέβαια ακόμα περισσότερο τις συνθήκες σφαγής τους, θέματα στα οποία όντως πρέπει να τηρούνται κατάλληλες προδιαγραφές και να γίνονται έλεγχοι επιμελώς, χωρίς όμως να αποτελούν αυτά λόγο για να καταργηθεί η κτηνοτροφία. Και το παράδοξο είναι ότι ενώ είμαστε πράγματι σε όλα αυτά εντελώς διαφορετικοί με άλλους λαούς, όπως στα μέρη που προαναφέραμε, ωστόσο παραδόξως θέλουμε να τους μοιάσουμε στην εντομοφαγία! Όμως για παντελώς διαφορετικούς λόγους: όχι δηλαδή λόγω έλλειψης άλλων πηγών διατροφής, αλλά για λόγους φιλοζωίας και προστασίας του περιβάλλοντος!

Όμως στα μέρη που συνηθίζεται η εντομοφαγία, εκτός από τα έντομα που προσπαθούν να μας πλασάρουν τουλάχιστον για αρχή στην Ευρώπη, δηλαδή ακρίδες, γρύλους, αλευροσκώληκες, εκεί τρώνε και άλλα έντομα, μεταξύ άλλων σκορπιούς για παράδειγμα, όπως ήδη προαναφέραμε. Σχετικά με αυτούς, όπως και παραπάνω εξηγήσαμε, το ιερό Ευαγγέλιο μας διδάσκει με τον πλέον σαφή τρόπο ότι αποτελούν ζωύφια πλήρως ακατάλληλα εις βρώση και μάλλον επιζήμια. Επειδή όμως η Αγία Γραφή σε αυτά τα μέρη και περισσότερο στην Άπω Ανατολή έχει μικρή απήχηση, οι άνθρωποι εκεί χωρίς να γνωρίζουν την αλήθεια καταλήγουν να κάνουν πράγματα, που δεν συμφωνούν μαζί Της. Όσοι όμως προσπαθούμε να Την έχουμε γνώμονά μας, θα πρέπει να αποφεύγουμε ότι παρουσιάζεται σε Αυτή ανώφελο και ξένο.

6. Η βιολογία για την εντομοφαγία.

Ένα σημαντικό συστατικό στους οργανισμούς των εντόμων είναι η χιτίνη. Η χιτίνη που περιέχεται στα κελύφη τους έχει άγνωστη επίδραση στον οργανισμό μας και δεν είναι σαφές πως αντιδράει στο πεπτικό μας σύστημα κατά την κοινή γνώμη των ειδικών. Μάλιστα υπάρχει και η προειδοποίησή τους ότι μπορεί να προκαλέσει σε όσους την καταναλώνουν το λιγότερο αλλεργίες και αναφυλαξίες, αλλά όμως είναι πιθανές και σοβαρότερες αντιδράσεις, όπως ενίσχυση του ιού της πανώλης!

Παραπέρα, το γνωστό σε όλους μας αίσθημα «αηδίας» που νιώθει η πλειοψηφία του λαού στην σκέψη και μόνο για την χρήση εντόμων στην διατροφική αλυσίδα, οπωσδήποτε δεν πηγάζει ως αποτέλεσμα κοινωνικών συμβάσεων και διατροφικών συνηθειών, όπως αυθαιρέτως υποστηρίζουν κάποιοι, αλλά είναι μια φυσική ανθρώπινη αντίδρασή μας. Και αυτό γιατί δεν έχουμε πλαστεί για να τρώμε κατσαρίδες, μύγες και σκορπιούς, και τα παρεμφερή τους, πράγμα που μαρτυρείται και από την τόσο ανοίκεια ως και αποκρουστική για εμάς εξωτερική τους εμφάνιση (κελύφη, έξι η περισσότερα πόδια, κεραίες, δαγκάνες, κεντριά…), η οποία συνοδεύεται και από ένα εντελώς διαφορετικό και παράδοξο για εμάς τρόπο κινήσεών τους, όπου βιώνουν τελείως διαφορετικά την βαρυτική επίδραση από εμάς, αλλά και αλληλεπιδρούν μαζί μας εντελώς διαφορετικά από ότι τα γύρω μας ζώα. Εκατομμύρια άνθρωποι έχουν συνηθίσει να ζούν με κότες, κουνέλια, κατσίκες δίπλα τους, και μάλιστα οι πιό πολλοί το χαίρονται, αλλά πιστεύουμε κανείς δεν θέλει ούτε κατσαρίδες, ούτε κουνούπια, ούτε σκορπιούς, ούτε τίποτα άλλο σαν αυτά τα ζωύφια να τριγυρίζουν κοντά του. Πόσο μάλλον τότε δεν είναι φυσιολογικό να τα θέλει στο πιάτο του!

Γενικά θα πρέπει κάποιος να έχει σοβαρές επιφυλάξεις για το ποιά θα είναι η μακροπρόθεσμη επίδραση στην διάνοια και στην διάθεσή του και γενικά στην καλή κατάσταση της υγείας του από την κατανάλωση στη διατροφή τέτοιων μικρών οργανισμών. Και αν ακόμα πειστούμε ότι ανατρεφόμενα σε αποστειρωμένο και ελεγχόμενο περιβάλλον δεν θα μας βλάψουν, μπορεί κάποιος να μας διαβεβαιώσει από εκεί και πέρα ότι πράγματι είναι ωφέλημα στην διατροφή; Όμως όπως εξηγήσαμε και παραπάνω για τους Χριστιανούς ευλογημένο από τον Θεό και ωφέλιμο είναι ότι διδάσκεται ως τέτοιο μέσα στην Αγία Γραφή. Και ενώ διάφορα είδη διατροφής μαρτυρούνται μέσα σε Αυτή ως κατάλληλα για τον άνθρωπο, δεν συμβαίνει το ίδιο στην περίπτωση της εντομοφαγίας.

Και στο σημείο αυτό να μην ξεχάσουμε να λάβουμε υπόψιν μας και την αποχαύνωση η “αποβλάκωση”, δηλαδή από-λογίκευση ολόκληρων ομάδων νέων ανθρώπων στην εποχή μας (όπως για παράδειγμα είναι οι “therians” και οι “furry”). Άς αναλογιστούμε τι μπορεί να συμβεί στο μυαλό των ανθρώπων (όπως και στο σώμα φυσικά), αν αυτοί αρχίσουν να τρώνε και σκουλήκια και μύγες;!

7. Το επιχείρημα της μολύνσεως του περιβάλλοντος.

Το βασικότερο επιχείρημα που χρησιμοποιείται κατά της κτηνοτροφίας είναι ότι τα ζώα μολύνουν το περιβάλλον περισσότερο από τα μέσα συγκοινωνίας (προκαλούν 14-15% της συνολικής μόλυνσης) – εδώ να διευκρινήσουμε ότι αυτοί που χρησιμοποιούν αυτό το επιχείρημα εννοούν τα χερσαία μέσα, και όχι τα πλοία, ούτε τα αεροπλάνα, και πολύ περισσότερο όχι στους πυραύλους, είτε για ειρηνικούς η για καταστροφικούς σκοπούς. Ασφαλώς όμως η συνολική μόλυνση του φυσικού περιβάλλοντος από τον άνθρωπο εκτείνεται εκτός από τα παραπάνω επιπλέον και στα εργοστάσια, στις εκατομμύρια άχρηστες συσκευασίες και σε όλα γενικά τα ανθρώπινα απορρίμματα, ειδικά τα πλαστικά, στην αλόγιστη χρήση των φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων στην γεωργία, στην αποψίλωση των δασών και στην καταστροφική επέμβαση στα οικοσυστήματα με την κατασκευή δρόμων, ορυχείων, οικοδομών, αγωγών, ανεμογεννητριών και φωτοβολταϊκών, όπως και στις επιπτώσεις από τα υλικά κατασκευής τους μετά το τέλος της ζωής τους.

Λαμβάνοντας υπ’ όψιν όλες αυτές τις σοβαρές πηγές μολύνσεως του περιβάλλοντος, το να ισχυρίζονται κάποιοι ότι θα βοηθήσουν στην λύση του προβλήματος με την αντικατάσταση της κτηνοτροφίας από την εντομοτροφία είναι το λιγότερο φαιδρό, παραπέρα όμως μπορεί να γίνει και πολύ επικίνδυνο. Άς φανταστούμε να ξεφύγει ο έλεγχος και να διαφύγουν μεγάλες ποσότητες εντόμων στο περιβάλλον η να μεταδωθεί ένα μικρόβιο μέσω αυτών στον άνθρωπο, εκτός τις άγνωστες επιπτώσεις που μπορεί να υπάρξουν στην υγεία όσων καταναλώνουν έντομα, όπως ήδη προαναφέραμε. Εκτός όλων αυτών ένας τέτοιος ισχυρισμός προσβάλλει σφόδρα και την νοημοσύνη μας, φθάνοντας τελικά να αποτελεί και ύβρη προς την πάνσοφα δημιουργημένη κτίση από τον Πλαστουργό, η οποία αναπόφευκτα στρέφεται και προς τον Ίδιο.

Καταντάει γελοιότητα, όταν οι κατήγοροι της κτηνοτροφίας χρησιμοποιούν ως επιχείρημα την μεγάλη κατανάλωση νερού από τα ζώα, λές και δεν επιστρέφεται αυτό στη φύση με τα ούρα η δεν παράγουν καθημερινά γάλα και κρέας για τον άνθρωπο. Η μεγάλη κατανάλωση νερού από τα ζώα, είτε άμεσα, είτε μέσω της παραγωγής των ζωοτροφών, αποτελεί μέν από τα σοβαρότερα θέματα προς διαχείριση των όσων ασχολούνται με την κτηνοτροφία, που χρειάζονται να εξασφαλίσουν το κατάλληλο αναγκαίο για την υγεία και παραγωγή των ζώων νερό, όμως δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως πρόβλημα εις βάρος του περιβάλλοντος. Τα ζώα ούτε εξαφανίζουν το νερό, ούτε το μολύνουν, απλά το ανακυκλώνουν. Υπάρχει βέβαια το πρόβλημα της μολύνσεως του νερού, όταν η ζωοτροφή τους προέρχεται από καλλιέργειες που χρησιμοποιούνται φυτοφάρμακα και λιπάσματα, όμως η ζωοτροφή μπορεί να παραχθεί και με φιλικό τρόπο στο περιβάλλον, αρκεί να υπάρξει συνειδητοποίηση και μεθοδικότητα. Δεν φταίνε τα ζώα και η κτηνοτροφία εφόσον γίνεται νόμιμα και συνετά για την μόλυνση η έλλειψη νερού, αλλά εμείς οι ίδιοι που με τις αλόγιστες δραστηριότητες και τα απόβλητά μας μολύνουμε συνεχώς το νερό και συχνά το καταναλώνουμε άσκοπα. Αν έρθει ώρα που δεν έχουμε νερό να ζήσουμε δεν θα φταίει τίποτα άλλο παρά η αδιαφορία και ασυνειδησία του ανθρώπου.

Επίσης, ως επιχείρημα κατά της κτηνοτροφίας χρησιμοποιείται και η καταστροφή μεγάλων φυσικών εκτάσεων με την υπερβόσκηση. Πως όμως μπορεί αυτό να σταθεί την στιγμή που οι άνθρωποι κυριολεκτικά σαρώνουν τα φυσικά οικοσυστήματα με τις ανθρώπινες κατασκευές τους και την επέκταση του αστικού ιστού, όπως ήδη προαναφέραμε. Το πρόβλημα της υπερβόσκησης είναι βέβαια υπαρκτό, λόγω της αυξημένες σήμερα κτηνοτροφικές ανάγκες, αλλά μπορεί να είναι διαχειρίσιμο με κατάλληλες μελέτες και μέριμνα.

Μπορεί όντως να υπάρχει μεγάλη αύξηση της κτηνοτροφίας λόγω του υπερπληθυσμού των ανθρώπων πάνω στην γη (πάντως όχι εδώ στην Ελλάδα και όλη την Ευρώπη, όπου ζούμε συνεχώς μεγαλύτερη έξαψη του δημογραφικού!), όμως ο οποιοσδήποτε με λίγο κοινή λογική καταλαβαίνει ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί ποτέ να συνεπάγεται ως λύση την εξαφάνισή της, που επιδιώκεται για παράδειγμα με την θανάτωση ολόκληρων κοπαδιών με αφορμή την εμφάνιση μιάς επιδημίας, σαν την ευλογιά πρόσφατα, «καίγοντας μαζί με τα ξερά και τα χλωρά». Η πάλι για παράδειγμα εξαφανίζοντας την εγχώρια κτηνοτροφία με την εισαγωγή ζώων σε μεγάλη κλίμακα από άλλες μακρινές χώρες, όπως συνέβη στην περίπτωση της συμφωνίας της ΕΕ με την Mercosur.

8. Ο καθοριστικός και εδώ ρόλος της εξουσίας.

Το ότι η εξουσία δεν παύει να αναζητάει τρόπους να μας επιβληθεί, είναι ένα αναμφισβήτητο γεγονός που στις ημέρες μας το ζούμε πολύ έντονα. Γιά παράδειγμα, άς θυμηθούμε τα μέτρα επί του καιρού του κορωνοϊού. Σήμερα η εξουσία το φθάνει πολύ μακρύτερα με όλη αυτήν την προπαγάνδα στο θέμα της διατροφής, που σε συνδυασμό με την χορήγηση του προσωπικού αριθμού και τον έλεγχο δι’ αυτού σε όλες τις συναλλαγές μας, επιδιώκει εχοντάς μας εξαρτημένους και ελεγχόμενους σε αυτά τα ζωτικά και κρίσιμα θέματα να μη μας αφήσει στην ουσία κανένα περιθώριο ελεύθερης έκφρασης και δράσης. Όλα ξεπουλούνται κι όλα ελέγχονται, χωρίς τελικά έτσι να μας επιτρέπεται να μπορούμε να ζήσουμε πραγματικά με πίστη στο Κύριό μας, εφόσον μαζί με τα υπόλοιπα δικαιώματά μας καταπατείται και η ελευθερία θρησκευτικής μας συνειδήσεως. Αυτοί που μας θέλουν ως δούλους τους, εργάζονται να μας απομακρύνουν από την αληθινή ελευθερία, την οποία μπορούμε να πετύχουμε μόνο ως γνήσιοι δούλοι του Κύριου. Οι άρχοντες και οι δυνατοί που υποκινούν τα νήματα του κόσμου τούτου ούτε αγαπάνε εμάς τον λαό, ούτε και ενδιαφέρονται για το καλό μας, πράγμα που καθίσταται πρόδηλο τόσο από την στάση τους προς τον θεσμό της οικογένειας και της πατρίδας, όσο και από την περιφρόνηση και αδιαφορία τους προς το Θεό.

Παραδείγματα και απόδειξη γι’ αυτό αποτελούν η κάλυψη διά νόμων των εκτρώσεων, όπως και η νομική θέσπιση του γάμου των ομοφυλοφίλων που τους δίνει το δικαίωμα στην υιοθεσία τέκνων, η έμπρακτη παντελή και προκλητική αδιαφορία για το αυξανόμενο δημογραφικό, που με αυτό αργοπεθαίνει η πατρίδα μας, η φτωχοποίηση του ελληνικού λαού, η έλλειψη πρόνοιας για την ανεργία, η αθρόα ιδιωτικοποίηση σημαντικών οργανισμών και επιχειρήσεων, η αλόγιστη αποδοχή παράνομων μεταναστών στην χώρα μας, που με τους περισσότερους από αυτούς δεν μας συνδέουν ούτε θρησκευτικοί, ούτε πολιτισμικοί, ούτε ιστορικοί δεσμοί, η επίμονη και έμμονη απαίτηση για αριθμοποίηση και παρακολούθηση των πολιτών μέσω του προσωπικού αριθμού και της ψηφιακής ταυτότητας.

9. Συμπέρασμα.

Όμως με τη χάρη του Θεού άς σταθούμε στις αρχές και στην πίστη μας και να μην υποκύψουμε. Κατ’ αρχήν άς μένουμε σε εγρήγορση και να μην τρώμε τίποτα πρίν να ελέγξουμε τα συστατικά του που περιέχει, προτρέποντας και τους άλλους να προσέχουν αυτό το θέμα της διατροφής μας και να πράττουν το ίδιο. Ταυτόχρονα είναι βέβαια επίσης σημαντικό να περιορίζουμε όσο μπορούμε και την κρεοφαγία στο εντελώς αναγκαίο, καθώς αυτή δεν βοηθάει και στη πνευματική ζωή μας. Τέλος, να μην ξεχνάμε και το βασικότερο, να ευχόμαστε δηλαδή στον Άγιο Θεόδωρο μετά των υπολοίπων Αγίων για να μας φωτίζει και να μας φυλάει από τον οποιοδήποτε μολυσμό τροφίμων, όπως προστάτευσε τον Πατριάρχη Ευδόξιο και το ποίμνιο της Κωνσταντινούπολης με το διά κολλύβων θαύμα του από την δολιότητα και ασέβεια του Αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτη. Και τότε με την χάρη του Θεού και τις προσευχές των Αγίων αντιμετώπισαν τον παράνομο ηγέτη, και τώρα με τον ίδιο τρόπο θα αντιμετωπίσουμε τους σημερινούς ισχυρούς, που μας κατεξουσιάζουν και καταδυναστεύουν κόντρα στις πεποιθήσεις μας, χωρίς να σκέφτονται το πραγματικό όφελος του λαού, ακριβώς όπως και τότε.

Toύ Βασίλειου Ευσταθίου Δρ. Φυσικού, Θεολόγου, MEd