Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής, το Μουσείο Μελισσοκομικής Τέχνης «Άξιον Εστί» διοργάνωσε μία εκδήλωση που υπερβαίνει τα όρια του παραδοσιακού, προτείνοντας μια «ζωντανή» συνομιλία μεταξύ της βυζαντινής παράδοσης και του σύγχρονου ηχοχρώματος της μέταλ μουσικής , Κυριακή 21 Ιουνίου 2026.
Στην αυλή του Μουσείου, παρουσιάστηκε το μουσικό εγχείρημα με τίτλο «Paradise Metal». Πρόκειται για μια ιδιαίτερη πρόταση του Ιερέα π. Διονυσίου Ταμπάκη, ο οποίος έχει γίνει γνωστός σε όλο το μουσικό κόσμο για το πάντρεμα της Βυζαντινής μουσικής και του ηλεκτρονικού ήχου της Μέταλ . Η ηλεκτρική κιθάρα, με το ηχόχρωμα που «μοιάζει κατά πολύ στην ανθρώπινη φωνή και τον ψυχικό στεναγμό», συναντά την πολυτιμότητα της βυζαντινής ψαλτικής τέχνης και την αμεσότητα του παραδοσιακού οργάνου. Το πρόγραμμα της βραδιάς ήταν μία ένωση του χθες με το σήμερα, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα «χαρμολύπης» και ελπίδας, στο σύγχρονο κόσμο. Ο π. Διονύσιος σπούδασε σε ιερατική σχολή και στη συνέχεια εντάχθηκε στον ναό της Παναγίας στο Ναύπλιο, όπου παραμένει μέχρι σήμερα.
Συμμετείχαν οι μουσικοί π. Διονύσιος Ταμπάκης: Καλλιτεχνική επιμέλεια, ερμηνεία, ηλεκτρική κιθάρα και πέρσικο νέυ , Γεώργιος Καραμούντζος: Ούτι και τραγούδι και ο Βυζαντινός Χορός «Άγιος Πέτρος Επίσκοπος Άργους» με το Τμήμα Ενηλίκων και το Παιδικό Τμήμα της χορωδίας υπό τη διεύθυνση του Ιεροψάλτη και λαμπαδάριου του καθεδρικού ιερού ναού Αγίου Πέτρου Άργους ,Ιωάννη Χαβιαρλή.
Την μουσική εκδήλωση παρακολούθησε και ο Μητροπολίτης Αργολίδος Νεκτάριος.
Ο ιερέας από το Ναύπλιο που ντεμπουτάρει στην εναλλακτική μέταλ , δεν έχει δώσει ποτέ ζωντανή συναυλία, αλλά αφού το πρώτο του άλμπουμ έγινε επιτυχία από στόμα σε στόμα, θα εμφανιστεί αυτό το καλοκαίρι σε φεστιβάλ στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Πριν από αυτό έδωσε συνέντευξη στους New York Times
Στα 53 του χρόνια, με τη μακριά λευκή γενειάδα και τα μαύρα ράσα του, υπηρετεί εδώ και σχεδόν τρεις δεκαετίες στον ίδιο ναό στην Παναγία στο Ναύπλιο.
Ο πρώτος του δίσκος, με τίτλο «Paradise Metal», είναι, όπως γράφουν οι New York Times, «ένα ηχητικό ταξίδι διάρκειας 32 λεπτών, γεμάτο αντήχηση και υπνωτικούς βυζαντινούς ψαλμούς».
Η πρώτη κυκλοφορία, σημειώνουν οι ΝΥΤ, έγινε την περασμένη άνοιξη σε μόλις 150 αντίτυπα. Ωστόσο, η φήμη του άλμπουμ εξαπλώθηκε ταχύτατα μέσα από μουσικά ιστολόγια και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Το έγκυρο μουσικό περιοδικό Pitchfork δημοσίευσε μια ενθουσιώδη κριτική, σημειώνοντας ότι ο δίσκος άξιζε να βγει από την «αφάνεια των καλαθιών ευκαιρίας, έστω για ένα χαμόγελο, ίσως και για μια επιφοίτηση».
Η ζήτηση για φυσικά αντίτυπα αυξήθηκε τόσο πολύ, ώστε οι ελληνικές δισκογραφικές εταιρείες Elhellhel και Heat Crimes αποφάσισαν να επανακυκλοφορήσουν το έργο σε βινύλιο αργότερα μέσα στο καλοκαίρι.
Τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, θα βρεθεί στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ για να εμφανιστεί στο φεστιβάλ Making Time, πλάι σε γνωστά ονόματα της εναλλακτικής και ηλεκτρονικής μουσικής, όπως η Κιμ Γκόρντον, ο Θίο Πάρις και οι Bicep.
Ανάμεσα στα πιο πολύτιμα αποκτήματά του ξεχωρίζει μια ηλεκτρική κιθάρα χωρίς τάστα, η οποία αποτελεί βασικό στοιχείο του ήχου του «Paradise Metal».
Το συγκεκριμένο όργανο τού επιτρέπει να παράγει μικροτονικά διαστήματα που δεν μπορούν να αποδώσουν τα συμβατικά δυτικά όργανα και να προσεγγίζει τις ιδιαίτερες κλίμακες της ελληνικής εκκλησιαστικής μουσικής.
Στις συνθέσεις του ενσωματώνει επίσης ήχους από παραδοσιακά όργανα της Ανατολίας, όπως ο ζουρνάς και το καμπάκ κεμανέ, ένα έγχορδο όργανο κατασκευασμένο από αποξηραμένη κολοκύθα.
Αν και μεγάλωσε στον Πειραιά, η οικογένειά του καταγόταν από τη Σμύρνη και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Μικρά Ασία, μετά την καταστροφή του 1921.
«Ημασταν πολύ φτωχοί, αλλά πάντοτε μεγαλώναμε μέσα στη μουσική και ανάμεσα σε πρόσφυγες που τραγουδούσαν τραγούδια της Ανατολής», θυμάται. «Πάντα ένιωθα, βαθιά μέσα μου, ότι η πατρίδα μου βρίσκεται στην Ανατολή». Μεγάλωσε σε ένα βαθιά θρησκευόμενο περιβάλλον και ήδη από τα μαθητικά του χρόνια είχε αποφασίσει ότι θα ακολουθούσε τον δρόμο της Εκκλησίας.
