Εργασία του Π. Παλούκα: "ΝΑΙ ή ΟΧΙ... «ΓΑΜΟ» ομοφυλοφίλων;". Του π. Ηλία Μάκου. Μ' ένα μικρό τευχίδιο 27 σελίδων, ανάτυπο από δύο δημοσιεύματά του στην εκκλησιαστική εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος», ο επίτιμος Σχολικός Σύμβουλος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Παύλος Παλούκας, τοποθετείται με σαφήνεια στο θέμα περί του γάμο των ομοφυλοφίλων.

Παρ’ ότι ο τίτλος της εργασίας του έχει ερωτηματικό: “Ναι ή όχι στον… “γάμο” ομοφυλοφίλων;”, το περιεχόμενό της δεν αφήνει καμία αμφιβολία για τη θέση του συγγραφέα, ο οποίος με επιστημονικά και λογικά και κοινωνικά και ιστορικά στοιχεία, αποδομεί τις απόψεις υπέρ του γάμου των ομοφυλοφίλων και βάζει εισαγωγικά στη λέξη “γάμος” για τους ομοφυλόφιλους, γιατί θεωρεί ως ορθή τη χρήση των όρων “συμβίωση” ή “συμβόλαιο”.

Αν και συνοπτική και περιεκτική η εργασία εμφανίζει, διαθέτει αυτή την ικανότητα ο Παύλος Παλούκας, όλα εκείνα τα ουσιαστικά επιχειρήματα, με τα οποία τεκμηριώνονται οι αναφορές.

Ειδικά στο κρίσιμο ζήτημα της υιοθεσίας παιδιών από ζεύγος ομοφυλοφίλων, με κατηγορηματικό τρόπο διασαφηνίζει ότι “κάτι τέτοιο δεν ενδείκνυται από ηθικής, ψυχοπαιδαγωγικής, κοινωνικής και θρησκευτικής άποψης. Καταστρέφεται και η έννοια, αλλά και υπόσταση της”.

Αφού εξηγεί τι είναι ομοφυλοφιλία, “συνύπαρξη ανθρώπων του ίδιου φύλου με σκοπό την ηδονή μέσω της διαστρεβλωμένης χρήσης του σεξουαλικού ενστίκτου”, εξηγεί ότι “τα δικαιώματα έχουν και όρια!” και σημειώνει: “Πρωτίστως, ας μάθουμε, ότι υπάρχουν όρια στη ζωή, ηθικά και κοινωνικά, νομικά και φυσικά, και ότι δίνονται προτεραιότητες σε πολύ σοβαρότερα προβλήματα του ανθρώπου. Το δικό τους πρόβλημα είναι προσωπικό, είναι θέμα επιλογής δικής τους και επίκτητο. Ας μην παραποιούν την έννοια και την αξία των δικαιωμάτων του ανθρώπου”.

Και αναρωτιέται ο συγγραφέας: “Αν υποτεθεί, ότι σ’ ένα ανδρόγυνο θέλει η γυναίκα να έχει και έναν εραστή, με τη συγκατάθεση του συζύγου, θα πρέπει η πολιτεία να νομοθετήσει αυτή την αθλιότητα; Μην τρελαθούμε, όμως, μ’ αυτή την παράλογη λογική”.

Στη συνέχεια ο κ. Παλούκας κάνει μια εμπεριστατωμένη και εύστοχη κοινωνιολογική προσέγγιση του γάμου από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι είναι ένωση άνδρα και γυναίκας με σκοπό την τεκνογονία και μια κοινωνία θεμελιωμένη πάνω στο θείο και ανθρώπινο δίκαιο.

Μάλιστα, παρά τη διαδεδομένη περί του αντιθέτου άποψη, διευκρινίζει ότι στην αρχαιότητα η ομοφυλοφιλία τιμωρούνταν σαν ποινικό αδίκημα (!) και χρησιμοποιεί αποφθέγματα του Σωκράτη, του Αριστοφάνη και του Αισχίνη.

Αλλά και η χριστιανική αντίληψη περί της ομοφυλοφιλίας είναι αποδοκιμαστική, αφού “στους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας μας η αρσενοκοιτία κολάζεται ως παρά φύση ασέλγεια”.

Ακόμη ο κ. Παλούκας απαντώντας στην αιτίαση ότι άλλοι λαοί έχουν επιτρέψει το γάμο των ομοφυλοφίλων και την υιοθεσία, υπογραμμίζει ότι “γιατί πρέπει να πιθηκίζουμε, ακολουθώντας τους άλλους λαούς, που εφάρμοσαν τούτο ή άλλο; Στη δική μας την κοινωνία, την ελληνική και χριστιανική, δεν έχει θέση”.

Διαβάζοντας το πόνημα του κ. Παλούκα, γραμμένο σε απλή και κατανοητή γλώσσα, με βάση και όχι αβασιμότητα, αναλογιστήκαμε ότι η καρδιά, που φέρει μέσα της το “θεολογικό αίνιγμα”, η σχέση μεταξύ του προσώπου και της φύσης, η υποστατική ελευθερία, με δύο λόγια το σύμπλεγμα “άνθρωπος” οδηγεί στην κεντρική έννοια της ανθρωπολογίας: “Κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του Θεού”, που δίνει απάντηση σ’ όλα τα ζητήματα.

Μέσα στα “χωμάτινα αγγεία”, τους ανθρώπους, ο Θεός κατέθεσε την ελευθερία του, επιτρέποντας ακόμη και να την καταχραστούμε, όμως αυτό μας εμποδίζει να “κοιταχτούμε” στην εικόνα του Δημιουργού μας, να ολοκληρωθούμε και να τελειωθούμε.

π. Ηλίας Μάκος

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.