Κατά την εορτή του Γενεθλίου του Ιωάννου του Προδρόμου τελέστηκε αρχιερατική Θεία Λειτουργία στο ιστορικό Μοναστήρι του Ιωάννου του Προδρόμου στη Μοσχόπολη Κορυτσάς, το οποίο έχει ανακηρυχθεί «Θρησκευτικό Πολιτιστικό Μνημείο της Αλβανίας».
Προεξήρχε ο Μητροπολίτης Κορυτσάς Αναστάσιος, πλαισιούμενος από ιερείς της περιοχής, ενώ η Μονή αποτελεί προσκύνημα στην περιοχή και την επισκέπτονται και πολλοί τουρίστες, λόγω της αρχαιολογικής αξίας της.
Το ιστορικό μοναστήρι του αγίου Ιωάννη του Πρόδρομου στη Μοσχόπολη της Κορυτσάς ανηγέρθηκε το έτος 1632, άρα προϋπήρχε, και αγιογραφήθηκε το 1659. Σύμφωνα με τους κώδικες της Μονής πρώτοι κτήτορές της ήταν οι Γεώργιος Γκούτζιας, Μιχάλης Μελιγγέρης, καθώς και ο ιερομόναχος Αντώνιος Σιπισχιώτης.
Η Ιερά Μονή, υπέστη ζημιές, και ανακαινίστηκε το 1692, 60 χρόνια μετά τη θεμελίωσή της. Πάνω από την κεντρική πύλη του κυρίως ναού της Μονής, στο εσωτερικό μέρος, σώζεται η επιγραφή: «Ανεκαινίσθι ο θείος, και πάνσεπτος ναός ούτος δια συνδρομάς και εξόδων του τιμιοτάτου και ευγενεστάτου άρχοντος Κυρ. Κυρ. Γεωργίου Γκούτζο επί έτους ΖΡΜ 1692. Ανεστορήθη και ενδόξου, προφήτου και βαπτιστού Ιωάννη δια συνδρομίς κόπου και μόχθου του πανοσιατάτου και καθυγουμένου κυρίου Αντωνίου ιερομονάχου και δια εξόδων του τιμιοτάτου και ευγενεστάτου άρχοντος Κυρ. Μιχάλη ιός μακαρίτου Κώστα Μοναχού Καλινίκου ένεκεν τις ψυχής αυτού άμα συμβίας και τέκνων αυτού Αρχιερατεύοντος του μακαριωτάτου αρχιεπισκόπου της αγιοτάτης πρώτης Ιουστινιανής Αχριδών Κυρ. Κυρ. Εγνατίου Επή αίτους 1659».
Η Μονή αυτή, που αποτελεί το παλαιότερο μνημείο της Μοσχόπολης, είναι στενά συνδεδεμένη με την ιστορία της. Αξίζει να σημειωθεί ότι εκεί βρήκαν καταφύγιο τα γυναικόπαιδα το 1769. Τότε η Μοσχόπολη, κέντρο των γραμμάτων, των τεχνών και του πλούτου στην Τουρκοκρατούμενη περιοχή, καταστράφηκε ολοσχερώς από άτακτες ομάδες Οθωμανών.
Χαρακτηριστική είναι η περιγραφή του αρχιμ. Δημήτριου Καλλίμαχου: «…Αισθάνθηκα πλημμυρισμένα με βαθύτατη συγκίνηση τα μάτια μου, ατενίζων πέριξ μου μία άμορφο μάζα ερειπίων οικίων, επάνω στους επτά λόφους του διακυμαινόμενου εκείνου οροπεδίου… Είναι σκορπισμένα τα λείψανα του παρελθόντος μεγαλείου της Μοσχοπόλεως, διαλαλούντα ακόμη, με την πένθιμο σιγήν των, την θαυμαστή ονειρώδη ακτινοβολία, ενός απροσδόκητου πολιτισμού, που έσβησε σαν λαμπρό μετέωρο κατά το 1769…»
Στη διάρκεια των χρόνων το Μοναστήρι αναδείχθηκε σε μετερίζι πίστης. Και θυμίζει δρόμους θριάμβου και δόξας της Ορθοδοξίας στην Αλβανία, που ξεπέρασε τη λαίλαπα της αθεΐας.
π. Ηλίας Μάκος
