Στο βίο του Αγίου Δαυίδ διαβάζομε, αλλά και όσοι έρχεστε χρόνια το ξέρετε, από την παράδοση, ότι ο Άγιος χτύπησε με το ραβδί του επάνω στο βουνό και από κει ανέβλυσε το νερό ποτάμι.

Και αυτό είναι το λεγόμενο Αγιονέρι, το οποίο επιτελεί θαύματα και θαυμάσια.
Και μάλιστα όταν οι γυναίκες ρίχνουν με πίστη και με ευλάβεια απ’ αυτό το Αγιονέρι στο αλεύρι, το ζυμάρι φουσκώνει και γίνονται τα ωραιότερα πρόσφορα.
Έτσι και στα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού ένα τέτοιο Αγιονέρι, μια πηγή αγιασμού, ανέβλυζε στις Κολοσσές της Φρυγίας, της Μικράς Ασίας, κοντά στην Άγκυρα.
Ήταν από θαύμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ , ο οποίος επάταξε τη γη με το ξίφος του και ανέβλυσε αυτό το αγίασμα και τρέχανε σ’ αυτό όσοι είχαν ποικίλες ασθένειες και ταλαιπωρίες και έβρισκαν την ίαση και την υγεία.
Οι ειδωλολάτρες, εχθροί του Χριστιανισμού, παιδιά του εξαποδίτη, βλέποντας ότι από τα θαύματα ολοένα και περισσότερο άνθρωποι επίστευαν και γινόντουσαν Χριστιανοί , θέλαν να εξαφανίσουν αυτήν την Πηγή του αγιάσματος.
Σ’ αυτήν την Πηγή του αγιάσματος ενενήντα χρόνια μετά από το θαύμα που έκανε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ επήγε ένας νέος, ευσεβής, αφοσιωμένος στο Θεό, με εγκράτεια, με άσκηση και προπάντων, παιδιά, με ταπείνωση.
Η ταπείνωση, όπως λέει ο Άγιος Αθανάσιος, είναι το πιο μεγάλο φάρμακο.
Και μας λέγει:
” Για προσέξτε.. ο διάβολος που ήταν Άγγελος δεν εξέπεσε , ούτε από καμιά σαρκική ακολασία, ούτε από καμιά άλλη υλική απόλαυση, αλλά από την έλλειψη ταπεινώσεως, από τον εγωισμό.”
Αυτό το θηρίο, που έλεγαν οι άγιοι Γέροντες, του εγωισμού που κρύβεται μέσα μας, είναι η ρίζα όλων των κακών.
Αντιθέτως η ταπείνωση είναι η ρίζα και η αιτία όλων των αγαθών.
Μ’ αυτήν την Αρετή της ταπεινώσεως ήταν κοσμημένος ο Άρχιππος , γι’ αυτό υπέπεσε στο φθόνο του διαβόλου.
Και έβαλε τα όργανά του – όπως γίνεται κάθε εποχή – να εξαφανίσουν αυτό το αγίασμα και τον Ιερό Ναό που είχε ανεγείρει ενενήντα χρόνια μετά ένας ευσεβής Άρχοντας , διότι είχε θεραπευθεί η κόρη του από ανίατο ασθένεια.
Πήγανε, συνέλαβαν τον Άρχιππο, τον δείρανε πολύ σκληρά και στη συνέχεια θέλανε να εκτρέψουν έναν ποταμό, την κοίτη του ποταμού, για να εξαφανίσει το εκκλησάκι.
Όμως ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, άλλους τους έκανε να παραλύσουν τα χέρια τους και σε άλλους, έστησε ένα φράγμα φωτιάς και τους απώθησε.
ΚΙ ΕΚΕΙ ΜΕΝ, ο Αρχάγγελος έστησε, φράγμα φωτιάς, για να εξαποστείλει τον εξαποδίτη και τα όργανά του,
ΕΔΩ ΔΕ, όπως θα βλέπετε εσείς που είστε και όσοι τυχόν μπορούν να δουν απ’ το διαδίκτυο, έστησε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ φράγμα προστασίας από τη φωτιά…
τη φωτιά τη βέβηλη, που όπως είδαν άνθρωποι , προέρχεται από το διάβολο και τα όργανά του.
Θα ‘ρθει η ώρα που θα αποκαλύψομε τις μαρτυρίες των ανθρώπων και τις εμπειρίες τους.
Έστησε, λοιπόν, φράγμα προστασίας ο Αρχάγγελος Μιχαήλ και βλέπετε γύρω είναι όλα καμένα και το εκκλησάκι του και η γύρω βλάστησις άθικτη.
Αυτή είναι η προστασία του Θεού και των Αγγέλων Του , που πάντοτε στέλνονται στη διακονία των ανθρώπων και των Αγίων Του.
Αφού απέτυχαν οι ειδωλολάτρες απ’ αυτήν την προσπάθεια εξαφανισμού της πηγής του αγιασμού και του μικρού Ναού δεν το βάλαν κάτω, πήγαν πήραν κι άλλους δαίμονες , όπως περιγράφει κι η Αγία Γραφή, ισχυρότερους, για να κάνουν μεγαλύτερο κακό. Να ενώσουν τρεις ποταμούς και το νερό όλων αυτών των τριών ποταμών να εκτρέψουν την κοίτη τους με τόση πίεση και δύναμη εναντίον του Ναού και της πηγής πιστεύοντας , ότι αν πέσει τόσο νερό θα μολύνει την πληγή και δεν θα έχει τη Χάρη. Ίσα-ίσα θα αυξανόταν και θα πληθυνόταν και όλοι οι ποταμοί θα γινόντουσαν αγίασμα.
ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΟΤΙ ΜΙΑ ΣΤΑΓΟΝΑ ΑΓΙΑΣΜΟΥ ΑΡΚΕΙ ΓΙΑ Ν’ ΑΓΙΑΣΕΙ ΤΟΝΟΥΣ ΝΕΡΟΥ;
Όμως και πάλι απέτυχαν, διότι ο Αρχάγγελος Μιχαήλ ειδοποίησε τον Άρχιππο ο οποίος γονατιστός, με δεήσεις, με δάκρυα, με πίστη παρακαλούσε τον Αρχάγγελο κι εκείνος τον ειδοποίησε να βγει έξω.
Και όταν πλησίαζαν τα νερά των τριών ποταμών με το ξίφος του, με το σπαθάκι του, χτύπησε τη γη, όπως χτυπάει και το διάβολο όταν εμείς επικαλούμεθα τη βοήθειά του και αντιστεκόμαστε εναντίον του διαβόλου και των οργάνων του.
Και σ’ εκείνο το σημείο που χτύπησε , έγινε ένα χωνευτήρι και όλα τα νερά χωνεύτηκαν μέσα στη γη, γι’ αυτό και λέγεται και Χώναις, το εν Χώναις θαύμα.
Χωνεύτηκαν όλα τα νερά εκεί και αποσοβήθηκε η καταστροφή του Ναού του Αρχαγγέλου Μιχαήλ και της πηγής του αγιάσματός του.
Δίπλα μας είναι και οι Άγγελοι και οι Αρχάγγελοι και οι Άγιοί μας.
Θυμίζω αυτό που πάντοτε έλεγε ο άγιος Γέροντας Κύριλλος από τη ζώσα εμπειρία του – άλλος ταπεινός και ενάρετος άνθρωπος, άξιος διάδοχος του Αγίου Ιακώβου, το λέμε με παρρησία γιατί τον ζήσαμε – έλεγε :
” Αν απλώσετε το χέρι σας θα αγγίξετε τους Αγίους μας, τόσο κοντά μας είναι.”
Αυτό το θαύμα, λοιπόν, το , εν Χώναις, θέλησε να τιμήσει το 1961, όπως είπαμε και χθες, ο τότε Ηγούμενος μακαριστός πατήρ Νικόδημος Θωμάς, άνθρωπος Αρετής και Αγιότητος.
Ήρθαν, λοιπόν με τον Γέροντα, τον υποτακτικό του τότε, τον πατέρα Ιάκωβο και βάλανε τα όρια κάπου εδώ κοντά. Βάλανε πασαλάκια, μάλιστα, για να υποδεικνύουν τα όρια. Έφυγε ο πατήρ Νικόδημος, ο Ηγούμενος στη Λίμνη ,( γιατί ήταν και εφημέριος στο Ναό εκεί της Γενέσεως της Θεοτόκου, στη Λίμνη και Αρχιερατικός Επίτροπος στην Περιφέρεια),
νύχτωσε… πήγε ο πατήρ Ιάκωβος στο κελάκι του κι εκεί, κατ’ ακρίβειαν, του εμφανίστηκε ένας ψηλός, ξανθός, ωραίος Αξιωματικός με το σπαθάκι του να λάμπει. Του είπε :
– Πάτερ Ιάκωβε , είμαι ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, το σπίτι μου δεν επιθυμώ να γίνει εκεί που υπέδειξε ο Ηγούμενος και θα μετατοπίσω τα πασαλάκια.
Πράγματι, την άλλη μέρα το πρωί που κατέβηκε ο Άγιος Ιάκωβος, ο Γέροντας Ιάκωβος, υποτακτικός τότε, βρήκε τα πασαλάκια μετατοπισμένα στο μέρος και στη θέση που είμαστε εμείς σήμερα.
Νύχτωσε…τώρα το βράδυ ολοζώντανοι δύο νέοι, αστραπόμορφοι, φωτοβόλοι, Αξιωματικοί με τα σπαθάκια τους.
– Είμαστε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ και Γαβριήλ και το σπίτι μας δεν επιθυμούμε να το κάνετε με άχυρα και λάσπη, αλλά το θέλομε με ασβέστη, άμμο και ξύλα.
– Μα πού θα βρεθούν τόσα υλικά; το μοναστήρι μας είναι πάμφτωχο, είπε ο πατήρ Ιάκωβος, και ο δρόμος δεν είναι τέτοιος ώστε να μπορούν να μεταφερθούν τόσα υλικά.
– Μη στενοχωρείσαι , του είπανε, το βράδυ ο Θεός θα βρέξει και στην ρεματιά, δίπλα από το Μοναστήρι, θα κάνει κατεβασιά μεγάλης ποσότητας άμμου και για τα υπόλοιπα υλικά θα φροντίσουμε εμείς.
Πράγματι, όπως είπαμε και χθες, το βράδυ έκανε καταρρακτώδη βροχή, όπως έβρεχε και χθες το βράδυ, και εδώ στη ρεματιά δίπλα κατέβασε ο Θεός μεγάλη ποσότητα άμμου , την οποίαν κοσκίνιζε ο Γέροντας Ιάκωβος , με κόπους και θυσίες χτίστηκαν όλα αυτά και συντηρήθηκαν. Και, με συγχωρείτε, με το μουλάρι το ανέβαζε εδώ και στη συνέχεια τα υπόλοιπα οικοδομικά υλικά , φώτισαν οι Αρχάγγελοι κατοίκους απ’ την Αγία Άννα, από τη Φθιώτιδα και από άλλα χωριά και τα φέραν και ανακαινίσθηκε ο Ναός και είπαμε ότι είχε τις διαστάσεις αυτές που έχει το Τέμπλο.
Το Τέμπλο είναι το παλαιό οι τοίχοι οι πέτρινοι είναι οι παλαιοί κι επειδή άρχισε να έρχεται κόσμος στην εποχή μας με την ευλογία των Ταξιαρχών, των Αγίων Δαυίδ και Ιακώβου, τις ευχές του Αγίου Γέροντος Κυρίλλου , οι Πατέρες συμφώνησαν να κάνομε τα δύο κλίτη, αριστερά και δεξιά, για να μπορούν να εκκλησιάζονται οι άνθρωποι – γιατί λειτουργούμε και στις 8 Νοεμβρίου, Τιμή των Ταξιαρχών και ο καιρός συνήθως είναι άστατος – να μπορούν να στεγάζονται, να μη βρέχονται να μην κρυώνουν και ούτω καθεξής.
Έτσι κι εμείς όλοι που είμαστε σήμερα εδώ και όσοι παρακολουθούν απ’ το διαδίκτυο , αξιωθήκαμε να τελέσομε αυτή τη Θεία Λειτουργία, να τιμήσομε και να υμνήσομε και να ευχαριστήσομε και να δοξολογήσομε, με Ύμνους και Ωδές Πνευματικές, τον Θεό ο οποίος είναι
ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΑΓΙΟΙΣ ΑΥΤΟΥ!
Τα θαύματα δεν είναι τίποτα άλλο, όπως έλεγαν οι άγιοι Γέροντες, παρά η ζωντανή παρουσία του Θεού στη Γη.
Και πάλι θα ξαναθυμίσω τα απλά λόγια του Αγίου Γέροντος Κυρίλλου που έλεγε :
Ο ΘΕΟΣ ΠΕΡΠΑΤΑΕΙ ΣΤΗ ΓΗ ΔΙΑ ΤΩΝ
ΑΓΙΩΝ ΤΟΥ..
με τα θαύματα που κάνουν οι Άγιοι.
Ευχόμεθα σε όλους σας οι Άγιοι Ταξιάρχαι, Μιχαήλ και Γαβριήλ και όλοι οι Άγγελοι κι ο καθένας μας έχουμε τον Άγγελο φύλακά του, να είναι δίπλα μας.
Να μπορούμε να αγωνιζόμεθα, να βιάζομε, με τη Χάρη του Θεού, τον εαυτό μας για να μη διώχνομε τον Άγγελο φύλακά μας και τους Αγγέλους, γενικότερα, από δίπλα μας.
Όταν αμαρτάνομε υπάρχουνε εμπειρίες μέσα στη ζωή της Εκκλησίας , που λένε , ότι όταν αμαρτάνομε οι Άγγελοί μας φεύγουνε, φεύγουνε από κοντά μας και θρηνούν.
Ε! Ας τους δώσομε την ευκαιρία, στον εαυτό μας, μάλλον, καλύτερα, να δώσομε την ευκαιρία με τη μετάνοιά μας, με την ταπείνωσή μας, με τη συντριβή της καρδίας μας, να ξανάρχονται οι Άγγελοι δίπλα μας, να είμαστε κάτω από τη Σκέπη και τη Χάρη τους , για να μπορούμε να αντιμετωπίσομε αυτόν τον αιώνιο εχθρό, ο οποίος είναι τεχνίτης και ξέρει και με δεξιά και με αριστερά όπλα να μας πολεμάει.
Αλλά, όπως έλεγε ο Άγιος Ιάκωβος:
ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΜΕ ΘΕΟ ΖΩΝΤΑΝΟ ΚΑΙ
ΑΛΗΘΙΝΟ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΟΝΤΑ
ΤΟΥ, ΔΕΝ ΦΟΒΟΥΜΕΘΑ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ
ΚΑΝΕΝΑΝ.
Ει ο Θεός μεθ’ ημών , ουδείς καθ’ ημών..
Ο Θεός, όπως έλεγε ο άγιος Γέροντας Κύριλλος, μας τα έδωσε όλα, εμείς Του γυρίζομε την πλάτη.
Ας ξανακοιτάξομε σ’ Εκείνον με τα μάτια της ψυχής και του σώματος κι Εκείνος θα μας σκεπάζει από κάθε κακό, από κάθε πειρασμό και θα μας χαρίζει την Ευλογία Του σ’ αυτή τη ζωή και όταν θα ‘ρθει η ώρα για τον καθένα μας, να μας αξιώσει με την Αγάπη Του, με τη Χάρη Του, δωρεάν, κάπου εκεί στο Φως της Ζωής, όλους μας. Αμήν!》
Κήρυγμα Γέροντος Γαβριήλ, Ηγουμένου Ι.Μ.Οσίου Δαυίδ , στο Εξωκλήσι των Ταξιαρχών της Ι.Μ.Οσίου Δαυίδ, την 6/9/2021, εορτή της Ανάμνησης του εν Χώναις, Θαύματος του Αρχαγγέλου Μιχαήλ).

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.