ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΑΛΙΚΙΑΣ: Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΚΟΣΜΩΝ – ΘΕΑΜΑ ΑΠΟ ΠΑΝΩ – ΝΕΚΡΟΙ ΑΠΟ ΚΑΤΩ

Υπάρχει – μια χώρα – που χαμογελά.
Και υπάρχει – μια χώρα – που θάβει.

Η πρώτη – ποζάρει.
Η δεύτερη – σωπαίνει.
Η πρώτη – ντύνεται – για την κάμερα.
Η δεύτερη – ξεγυμνώνεται – μπροστά στον θάνατο.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ – ΑΝΤΙΘΕΣΗ.

Είναι – διάταξη.

Πάνω – το θέαμα.
Κάτω – οι άνθρωποι.
Πάνω – οι λεζάντες – τα κοστούμια – τα χαμόγελα.
Κάτω – οι βάρδιες – χωρίς φρουρά –
τα ταξίδια – χωρίς ασφάλεια –
τα ονόματα – χωρίς δικαίωση.

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ – τους νεκρούς – στη ΒΙΟΛΑΝΤΑ.
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ – τους οπαδούς – του ΠΑΟΚ.
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ – όσους – δεν προστατεύσαμε.
ΚΑΙ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ – κυρίως – τη σιωπή.

Εδώ – ο θάνατος – δεν συμβαίνει. Εκτελείται.

Με σχέδιο –

Με σειρά –

Με ανοχή –

Και στο τέλος – ένα έτοιμο άλλοθι:

«θα υπάρξει έλεγχος».

ΣΥΝΕΝΟΧΗ –

Ο έλεγχος – έγινε.

Και απέτυχε –

Το ξέρουμε –

Το βλέπουμε –

Το αφήνουμε.

Και το λέμε – ρουτίνα.

Ρουτίνα – η φθορά.

Ρουτίνα – η έκθεση.

Ρουτίνα – οι χαμένοι.

Και όσο – η ΠΑΝΩ ΧΩΡΑ – χειροκροτεί – την εικόνα της –
η ΚΑΤΩ ΧΩΡΑ – πληρώνει – με σώματα.

Η μοίρα – δεν υπογράφει – συμβάσεις.
Δεν κόβει – γωνίες.
Δεν κοιτά – αλλού.
Κοιτάμε – εμείς – αλλού.
Κοιτάμε – όταν το πλάνο – δεν χαλά.

Όταν – η ροή – συνεχίζεται.
Όταν – οι νεκροί – δεν μπαίνουν – στη λεζάντα.
Μπαίνουν – στο χώμα.

Αυτό – είναι το σύστημα.
Όχι – ένα λάθος.
Όχι – μια κακιά στιγμή.

ΜΙΑ ΧΩΡΑ – ΧΩΡΙΣΜΕΝΗ – ΣΤΑ ΔΥΟ

ΟΣΟ ΤΟ ΠΑΝΩ ΛΑΜΠΕΙ – ΤΟ ΚΑΤΩ ΜΑΥΡΙΖΕΙ.

* Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος.

Διαβάστε επίσης ΘΡΗΝΟΣ: ΔΕΝ ΗΤΑΝ Η ΜΟΙΡΑ – ΗΤΑΝ Η ΧΩΡΑ!