Το Σάββατο, 28 Μαρτίου 2026, ο Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας κ. Νικήτας χειροτόνησε τον Διάκονο Γεώργιο Ντάλλα σε Πρεσβύτερο.
Ο Αρχιεπίσκοπος προέστη του Όρθρου και τέλεσε τη Θεία Λειτουργία στον Καθεδρικό Ναό της του Θεού Σοφίας στο Bayswater του Λονδίνου.
Συλλειτούργησαν ο Αρχιμανδρίτης Πέτρος, Ηγούμενος της Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου στο Έσσεξ· ο Αρχιμανδρίτης του Οικουμενικού Θρόνου Θεωνάς Μπακάλης· ο Αρχιμανδρίτης Βησσαρίων Κοκλιώτης· ο Ιερομόναχος Μεθόδιος· ο Ιερομόναχος Παρθένιος· ο Πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Κόκκινος· ο Πρωτοπρεσβύτερος Kristian Akselberg· ο Πρεσβύτερος Παύλος Λάμπρου· ο Ιερομόναχος Βαρθολομαίος· ο Πρεσβύτερος Andreas Minic· ο Πρεσβύτερος Δημήτριος Μαμούχας· και ο Αρχιδιάκονος Γεώργιος Τσούρους. Ο Αρχιμανδρίτης Ζαχαρίας, επίσης εκ της Μονής του Έσσεξ, συμμετείχε προσευχητικώς εντός του Ιερού Βήματος.
Απευθυνόμενος προς τον Αρχιεπίσκοπο, το συλλειτουργούν ιερατείο και το εκκλησίασμα, ο π. Γεώργιος μίλησε με βαθιά συγκίνηση και ταπείνωση. Αναφέρθηκε στη χειροτονία του εις διάκονον πριν από δύο έτη, όταν έγινε δεκτός με την εμπιστοσύνη της Εκκλησίας και την ευλογία του Αρχιεπισκόπου, και τόνισε ότι, με τη χάρη του Θεού, καλείται πλέον να προχωρήσει ένα ακόμη βήμα στη διακονία του, διά της χειροτονίας του εις Πρεσβύτερον.
Επισήμανε ότι δεν προέρχεται από ακαδημαϊκό θεολογικό υπόβαθρο, αλλά από μία ζωή πρακτικής διακονίας, καθώς εργάστηκε στον χώρο της εστίασης. Εκεί έμαθε να προσφέρει τροφή για τη θρέψη του σώματος. Ο Αρχιεπίσκοπος, όμως, διέκρινε κάτι βαθύτερο σε αυτή την προσφορά και τον κάλεσε να διακονήσει με έναν νέο τρόπο: να προσφέρει τον «Άρτον της Ζωής», τον ίδιο τον Χριστό, προς θρέψη των ψυχών των πιστών.
Εξέφρασε θερμές ευχαριστίες προς τον Αρχιεπίσκοπο για την πατρική του μέριμνα και καθοδήγηση, καθώς και προς τον Αρχιμανδρίτη Θεωνά, πνευματικό του πατέρα και εξομολόγο. Ευχαρίστησε επίσης τους γονείς του, τη σύζυγό του, η οποία στέκεται στο πλευρό του και συμμερίζεται σιωπηλά τον σταυρό της ιερατικής ζωής, καθώς και όλους όσοι προσήλθαν για να τον στηρίξουν. Κατέληξε επισημαίνοντας ότι η χειροτονία του εις Πρεσβύτερον δεν αποτελεί απλώς αλλαγή βαθμού, αλλά συνεπάγεται και βαθύτερη ευθύνη απέναντι σε κάθε άνθρωπο που έχει ανάγκη, ζητώντας τις προσευχές όλων των παρόντων.
Στην αντιφώνησή του, ο Αρχιεπίσκοπος αναφέρθηκε με θερμά λόγια στην απλότητα της καρδιάς και τη γνήσια ταπείνωση του π. Γεωργίου, τονίζοντας ότι αυτά δεν αποτελούν δευτερεύοντα χαρακτηριστικά, αλλά το ίδιο το θεμέλιο της αυθεντικής ιερατικής διακονίας. Υπογράμμισε ότι η χάρη της ιερωσύνης δεν εδράζεται μόνο στην ακαδημαϊκή κατάρτιση, αλλά πρωτίστως σε μία καθαρή και δεκτική καρδιά.
Κάνοντας αναφορά στους Αγίους Αποστόλους, υπενθύμισε ότι οι πρώτοι μαθητές του Χριστού δεν ήταν άνθρωποι με τυπική μόρφωση· εντούτοις κατέστησαν σκεύη θείας χάριτος, χάρη στην υπακοή, την ειλικρίνεια και την ανοιχτότητά τους προς τον Θεό. Κατά τον ίδιο τρόπο, σημείωσε, η πορεία του π. Γεωργίου αποτελεί ζωντανή μαρτυρία της εκκλησιαστικής αυτής παραδόσεως. Εξέφρασε, τέλος, τη βεβαιότητα ότι η ταπείνωση και η απλότητα, εφόσον διαφυλαχθούν και καλλιεργηθούν, όχι μόνο θα στηρίξουν τη διακονία του, αλλά θα καταστούν και ήσυχο φως για τους άλλους — μία μαρτυρία που εκφράζεται όχι μόνο με λόγια, αλλά και με την ακεραιότητα της ζωής.
Ακολούθησε κοινή τράπεζα στην κρύπτη του ναού, όπου κληρικοί και πιστοί συγκεντρώθηκαν σε πνεύμα χαράς και ευχαριστίας για το ευλογημένο αυτό γεγονός.
