Ι.Μ. ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ: Με κάθε λαμπρότητα τιμάτε η θεομητορική εορτή του Γενεσίου της Θεοτόκου στον ομώνυμο ενοριακό ναό στο Παναρίτη Αργολίδος.
Την παραμονή της εορτής, Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2025 τελέστηκε ο μέγας αρχιερατικός εσπερινός μετά θείου κηρύγματος από τον Μητροπολίτη Αργολίδας Νεκτάριο.
Στο τέλος του εσπερινού έγινε η λιτάνευση της ιεράς εικόνας σε όλο το χωριό.
Στο τέλος των ιερών ακολουθιών ο εφημέριος του ναού π. Δημήτριος Στεργίου, ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη Αργολίδος κ. Νεκτάριο, καθώς τους Ιερείς και τους πιστούς που τίμησαν και παραβρέθηκαν στις ακολουθίες για την εορτή του Γενεσίου της Θεοτόκου.
Το Παναρίτη (Παναρίτης) είναι ένα χωριό που απέχει μόλις 10 χιλιόμετρα από το Ναύπλιο και ο οικισμός του είναι χτισμένος πάνω σε ένα λόφο, προσφέροντας στους κατοίκους και τους επισκέπτες του χωριού μία πολύ ωραία θέα του αργολικού κάμπου.
Το όνομά του το χωριό το πήρε, από τον Παναρίτη, έναν Τοπάρχη Αρβανίτικης καταγωγής, που έζησε στο Παναρίτη το 15ο αιώνα. Ο Παναρίτης είχε στην ευρύτερη περιοχή του Παναριτίου μεγάλες καλλιεργήσιμες εκτάσεις και πολλά ζώα. Τους καλοκαιρινούς μήνες λόγω της ζέστης, μετέφερε τις κτηνοτροφικές του δραστηριότητες στα χωριά της Γκούρας στη Νεμέα (Στην Ορεινή Κορινθία υπάρχει αντίστοιχο χωριό Παναρίτη). Ο ιστορικός Κωνσταντίνος Μπίρης και ο ιστοριοδίφης ή κατά άλλους ιστορικός Κωνσταντίνος Σάθας. Αναφέρονται στις μεγάλες πολεμικές ικανότητες του Παναρίτη και άλλων Αρβανιτών της περιοχής.
Ο πληθυσμός του Παναριτίου, προέρχεται ως επί το πλείστον από τις Λίμνες της Αργολίδας. Περίπου οι μισές οικογένειες του Παναριτίου έχουν επίθετα που εμφανίζονται ίδια ακριβώς και σε οικογένειες που κατάγονται ή διαμένουν και σήμερα στις Λίμνες. Πιθανολογείται ότι η μετακίνηση από τις Λίμνες στο Παναρίτη έγινε τον 15ο ή τον 16ο αιώνα. Το 1829 σύμφωνα με την απογραφή του Γαλλικού Εκστρατευτικού Σώματος το Παναρίτη είχε μόλις 20 κατοίκους, ενώ τα χρόνια που ακολούθησαν σημειώθηκε αυξητική τάση του πληθυσμού. Πολλοί από τους κατοίκους του χωριού έλαβαν μέρος στους πολέμους των αρχών του 20ου αιώνα και διακρίθηκαν σε μάχες, αλλά η πιο ένδοξη προσωπικότητα ήταν ο Κυμπουρόπουλος (Ανθυπολοχαγός και Δάσκαλος του χωριού), που σκοτώθηκε στο Κιλκίς και προς τιμήν του δόθηκε το όνομά του στο βουνό, που έγινε η μάχη στην οποία κατέληξε νεκρός.
Στο χωριό υπάρχουν αρκετά παλαιά σπίτια (εποχή τουρκοκρατίας), αλλά το πλέον γνωστό είναι αυτό που διέμενε Τούρκος Φοροεισπράκτορας. Βρίσκεται σε ένα σημείο του χωριού που έχει πανοραμική θεά σε όλο τον Αργολικό κάμπο. Το σπίτι αυτό σήμερα είναι ιδιόκτητο και έχει ανακαινιστεί. Έχουν διατηρηθεί βασικά στοιχεία της αρχιτεκτονικής του, αλλά έχει δεχθεί και πολλές παρεμβάσεις που ακόμα και οι τωρινοί ιδιοκτήτες του επιθυμούν να μην είχαν γίνει. Χαρακτηριστική ήταν η από κόκκινο μάρμαρο σκάλα του η οποία καταστράφηκε στα πλαίσια μίας ανακαίνισης πριν από κάποιες δεκαετίες. Για τον Τούρκο Φοροεισπράκτορα οι παλαιότεροι του χωριού έχουν να διηγηθούν πολλές ιστορίες, όπως ότι οι Παναριτιώτες τον μεθούσαν για να μην πληρώσουν το φόρο και πολλές άλλες, που με τα χρόνια μεταλλάχτηκαν και συμπληρώθηκαν.
