Άγιος Λογγίνος ο Εκατόνταρχος: Καταγόταν από την Καππαδοκία. Ήταν εκατόνταρχος το οποίο σημαίνει ότι διοικούσε μια στρατιά 100 Ρωμαίων ανδρών ως αξιωματούχος του ρωμαϊκού στρατού και τελούσε υπό τις διαταγές του Πόντιου Πιλάτου. Μνημονεύεται ως εκατόνταρχος στα ευαγγέλια αλλά και πάλι δεν αναφέρεται εκεί το όνομα του.

Άγιος Λογγίνος: ο εκατόνταρχος που τρύπησε με την λόγχη του τα πλευρά του Ιησού

Αφού παρακολούθησε όλη την πορεία του Χριστού από την σύλληψη του έως και τον θάνατο Του κι εφόσον θεραπεύτηκε, μέσα του κλονίσθηκε και πίστεψε ενώ φαίνεται να είναι πιο ανθρώπινος και πιο ευαίσθητος μιας και δεν ήθελε να αντικρύσει η Παναγία ως Μάνα και αυτό το βάναυσο που έσπαζαν τα κόκκαλα των σταυρωμένων για αυτό και δεν επέτρεψε στον στρατιώτη να το κάνει αλλά με την λόγχη του απέδειξε πως πλέον ο Χριστός είχε παραδώσει τον Πνεύμα Του.

Το δικό του τάγμα να φυλάζει και τον Πανάγιο Τάφο

Μα η ιστορία του δεν σταματά εκεί καθώς η παράδοση θέλει το δικό του τάγμα να φυλάζει και τον Πανάγιο Τάφο και κάπως έτσι αποτέλεσε μάρτυρας και της Ανάστασης του Θεανθρώπου, ενώ αμέσως μετά οι αρχιερείς προσπάθησαν να τους δωροδοκήσουν για να μην επαληθεύσουν την Ανάσταση (τόσο είχαν τυφλωθεί από τα πάθη τους που ενώ έβλεπαν την Αλήθεια προσπαθούσαν να τα βάλουν μαζί της έστω κι αν ποτέ κανείς δεν κατάφερε να την νικήσει) ο Λογγίνος αρνήθηκε και παραιτήθηκε του αξιώματος του μαζί με δύο στρατιώτες που είχαν πιστέψει αποσύρθηκε, βαπτίσθηκε χριστιανός μαζί τους και μετέδωσε το μήνυμα της Αναστάσεως του Χριστού.

Μα οι αρχιερείς δεν μπορούσαν να τιθασεύσουν τον εγωισμό τους και δεν ήθελαν να τον αφήσουν ατιμώρητο οπότε τον συκοφάντησαν ότι επαναστάτησε εναντίον του Καίσαρα και τάχθηκε με τους λίγους οπαδούς ενός “παραφρονα” που υπονόμευε τον Καίσαρα στο Ισραήλ και αυτοαποκαλούταν ως Βασιλιάς των Ιουδαίων.

Έτσι ο Τιβέριος έδωσε εντολή στον Πόντιο Πιλάτο να τον τιμωρήσει, κι αυτός με την σειρά του απέστειλε ομάδα στρατιωτών προκειμένου να τον εντοπίσουν και να τον θανατώσουν.

Πράγματι οι στρατιώτες ξεκίνησαν και κατά την αναζήτηση του Λογγίνου και των δύο ακόμη στρατιωτών του φθάνοντας σε ένα σπίτι προκειμένου να ρωτήσουν για το που βρίσκεται ένας ευγενής και ρωμαλαιος άνδρας τους άνοιξε την πόρτα και τους υποδέχθηκε στην οικεία του, τους παρείχε με πολύ ευγένεια ότι πρόσταζε η φιλοξενία της εποχής, τους μαγείρεψε πλουσιοπάροχα κι εφόσον πέρασε η ώρα έμαθε κι επιβεβαίωσε αυτό που φαντάζονταν από τους ίδιους του Ρωμαίους στρατιώτες για το τι αναζητούσαν.

Οι άλλοι δύο στρατιώτες όπως λέγεται στην παράδοση έλειπαν από την οικία του Λογγίνου, μα και οι Ρωμαίοι που είχαν αποσταλεί για αν τον θανατώσουν δεν γνώριζαν πως βρίσκονταν στην οικία του καταζητούμενου πόσο μάλλον πως ο καταζητούμενος ήταν αυτός που τους παρείχε πλουσιοπάροχη φιλοξενία και τους φερόταν με ευγένεια.

Η σύλληψη

Όταν δε έφτασαν οι αλλοι δύο συν-στρατιωτες του Λογγίνου έφτασε η ώρα για την αποκάλυψη. Οι Ρωμαίοι απεσταλμένοι έμειναν έκπληκτοι καθώς ο Λογγίνος θα μπορούσε να φύγει και να αποφύγει την σύλληψη και την θανάτωση του μα δεν το έκανε, ίσα ίσα τους έδειξε ευγένεια, καλοσύνη και φροντίδα. Όλα αυτά στους διώκτες και τους μέλλοντες δήμιους του.

Τον ρώτησαν γιατί δεν έφυγε κι ο ίδιος ο Λογγίνος αποκρίθηκε πως ανυπομονούσε να μαρτυρήσει και να ακολουθήσει τον Κύριο του, αυτόν που είδε μπρος τα μάτια του να βασανίζεται, να σταυρώνεται και ναι Αναστάται εκ νεκρών, το ίδιο και οι δύο άλλοι πρώην συν-στρατιωτες του.

Η διαταγή όμως ήταν διαταγή κι αν δεν την εκτελούσαν οι Ρωμαίοι στρατιώτες γνώριζαν πως θα πλήρωναν με την δική τους την ζωή κι έτσι αποκεφάλισαν τους τρεις “αποστάτες” της Ρώμης και τοποθέτησαν τις τιμές κεφαλές τους σε ένα σακί το οποίο παρέδωσαν στον Πόντιο Πιλάτο προς απόδειξη της εκτέλεσης της διαταγής του.

Μόλις ο Πόντιος Πιλάτος επιβεβαιώθηκε ότι πρόκειταν για τους τρεις αυτούς “αποστάτες” έριξε το σακί σε μια χωματερή.

Μετά από πολύ καιρό μια τυφλή γυναίκα καθώς έψαχνε να βρει κάτι ανάμεσα στην χωματερή ξέθαψε την κάρα του Αγίου Λογγίνου και όταν την ακούμπησε αμέσως βρήκε το φως της. Η κάρα, η κεφαλή πάνω στην οποία χύθηκε αίμα και ύδωρ από το Τίμιο Σώμα του Χριστού ήταν πλέον πηγή ιαμάτων…

Κι έτσι ο εκατόνταρχος με τους δύο άλλους πρώην συν-στρατιωτες του έλαβαν τον στέφανον του μαρτυρίου και μεσσιτεύουν από τον ουρανό για εμάς ενώ παραμένουν εις τους αιώνες μάρτυρες της πορείας του Θεανθρώπου προς τον Γολγοθά αλλά και της λαμπρής και μοναδικής Αναστάσεως Του.

H εκκλησία μας τιμά την μνήμη του στις 16 Οκτωβρίου

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.