Άγιος Ιούδας Θαδδαίος: Σύμφωνα με την παράδοση, ο Άγιος Ιούδας Θαδδαίος υπέστη μαρτυρικό θάνατο περί το 65 μ.Χ., είτε στη Βηρυτό (τότε στη ρωμαϊκή Επαρχία της Συρίας) μαζί με τον Απόστολο Σίμωνα τον Ζηλωτή, με τον οποίο συνήθως συνδέεται, είτε στη Μεσοποταμία. Ο πέλεκυς με τον οποίο κάποτε αγιογραφείται ήταν το όργανο της θανατώσεώς του.
Άγιος Ιούδας Θαδδαίος: H Κοίμηση και τα λείψανα του Αγίου
Οι πράξεις και το μαρτύριο του Θαδδαίου και του Σίμωνος καταγράφηκαν στο έργο Πράξεις του Σίμωνος και του Ιούδα, που συγκαταλέγεται στη συλλογή παθών και θρύλων που συνδέονται παραδοσιακά με τον θρυλικό Επίσκοπο Οβαδία (ή Αβδία) της Βαβυλώνος.
Το λείψανο του Αγίου Θαδδαίου μεταφέρθηκε στη Ρώμη και τοποθετήθηκε σε μία κρύπτη στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου.
Σήμερα τα οστά του φυλάσσονται στην αριστερή κάθετη πτέρυγα της ίδιας Βασιλικής, κάτω από τον κύριο βωμό του Αγίου Ιωσήφ, στον ίδιο τάφο με το λείψανο του Αποστόλου Σίμωνος του Ζηλωτή.
Σύμφωνα όμως με άλλη διαδεδομένη παράδοση, το λείψανο του Θαδδαίου παρέμεινε σε αρμενικό μοναστήρι που βρισκόταν πάνω σε νησί στο βόρειο μέρος της λίμνης Ισσύκ-Κουλ, στη σημερινή Κιργισία, τουλάχιστον μέχρι τα μέσα του 15ου αιώνα.
Μεταγενέστεροι θρύλοι υποστηρίζουν είτε ότι το λείψανο χάθηκε, είτε ότι μεταφέρθηκε σε ένα πιο απομονωμένο οχυρό μέρος στα όρη Παμίρ.
Εικονογράφηση
Ο Ιούδας Θαδδαίος παριστάνεται παραδοσιακά φέρων την εικόνα του Χριστού, μία αναφορά στον θρύλο του Αγίου Μανδηλίου, ο οποίος καταγράφηκε από τον Ευσέβιο στην Εκκλησιαστική Ιστορία (I, xiii) και αναφέρει τη θαυματουργική θεραπεία του Βασιλιά Αβγάρου της Εδέσσης με το Μανδήλιο.
Τού έμεινε μόνο ένα σημάδι στο πρόσωπο από την αρρώστια του, το οποίο τον θεράπευσε ο Θαδδαίος, όταν ήλθε στην περιοχή για να κηρύξει τη χριστιανική Διδασκαλία.
Ο Θαδδαίος όμως αυτός είναι ο εκ των Εβδομήκοντα Αποστόλων (ο Αδδαίος) και όχι ο Ιούδας Θαδδαίος.
Στην αγιογράφηση της Ανατολής ο Ιούδας Θαδδαίος απεικονίζεται συχνότερα με έναν κύλινδρο κειμένου, την Επιστολή του Ιούδα, παρότι στη Δύση θεωρούν ότι αυτή γράφτηκε από τον Ιούδα τον αδελφόθεο.
Επίσης, όπως και οι άλλοι Απόστολοι, ο Άγιος Θαδδαίος παριστάνεται συχνά με μία φλόγα πάνω από την κεφαλή του, μια αναφορά στην παρουσία του κατά την Πεντηκοστή, οπότε μαζί με τους άλλους Αποστόλους δέχθηκε το Άγιο Πνεύμα υπό μορφή «πυρίνων γλωσσών».
