Οι Άγιοι Συμεών και Ιωάννης έζησαν τον 6ο αιώνα μ.Χ. και ακολούθησαν την αυστηρή οδό της ασκητικής ζωής, υπηρετώντας τον Χριστό με αυταπάρνηση, ταπείνωση και πνευματικό ζήλο. Ήταν στενοί φίλοι και σύντροφοι στον αγώνα για την αγιότητα.
Ο Άγιος Συμεών καταγόταν από την Έδεσσα της Συρίας. Από νέος ένιωσε έντονη έλξη προς την ασκητική ζωή και, αφού αποσύρθηκε στην έρημο, συνδέθηκε με τον Ιωάννη, έναν ευσεβή μοναχό με τον οποίο μοιράστηκε επί 29 χρόνια σκληρή άσκηση, νηστεία, σιωπή και αδιάλειπτη προσευχή.
Μετά από αυτό το μεγάλο διάστημα κοινής άσκησης, ο Συμεών —κατά θεία έμπνευση— αποφάσισε να επιστρέψει στον κόσμο για να υπηρετήσει τον Θεό με έναν ριζικά διαφορετικό τρόπο: υποκρινόμενος τον τρελό (σάλο), ώστε να ωφελεί πνευματικά τους ανθρώπους με τρόπο που δεν θα προκαλούσε εγωισμό, δόξα ή φόβο.
Ο Ιωάννης, αν και δεν ακολούθησε τον δρόμο του σαλού, συνόδευσε τον Συμεών στην Αντιόχεια, όπου έμεινε πιο διακριτικά στο περιθώριο, στηρίζοντάς τον πνευματικά. Ο ίδιος έμεινε στην αφάνεια, συνεχίζοντας την προσευχητική και ασκητική ζωή του, μακριά από τα βλέμματα του κόσμου. Ο ρόλος του ήταν συμπληρωματικός και κρυφός, αλλά ουσιαστικός.
Ο Συμεών διέπρεψε στην Αντιόχεια με πλήθος θαυμάτων και προφητειών, βοηθώντας ανθρώπους, διορθώνοντας αμαρτίες και προστατεύοντας πολλούς από συμφορές, χωρίς να φανερώνει την αγιότητά του. Υπέμεινε χλευασμούς και εξευτελισμούς για τον Χριστό, αποκαλύπτοντας με τον τρόπο αυτό την ανώτερη σοφία και ταπείνωση που πηγάζει από το Άγιο Πνεύμα.
