«Ετοιμαζόντουσαν να τον πάνε στον ψυχιατρείο…»
Την Άνοιξη του 2015 ήρθα για πρώτη φορά στο Μοναστήρι των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης στο Άνω Σούλι του Μαραθώνα σε απογευματινό προσκύνημα με την Ενορία μου Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Αττικής.
Από παλιότερα όταν προσευχόμουν, επικαλούμην και τους Αγίους Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη, χωρίς όμως να τους ξέρω καλά. Δεν ήξερα ούτε τη ζωή, ούτε τα θαύματά τους. Όταν ήρθαμε στη Μονή Τους και Τους προσκυνήσαμε και επικαλεστήκαμε τη Βοήθειά Τους, ζήσαμε ένα τέτοιο μεγάλο θαύμα που θαύμασα την πρόνοια του Θεού, που Τους επικαλούμουν χωρίς να ξέρω γι’ Αυτούς.
Συγκεκριμένα, επικαλεστήκαμε τη βοήθεια των Αγίων, διότι ο άντρας της αδελφής μου στη Νέα Σμύρνη είχε πάθει πολύ βαριά κατάθλιψη. Δεν έβγαινε από το σπίτι 3-4 χρόνια, έτρωγε ελάχιστα –κι’ αυτό με το ζόρι–, ήθελε να αυτοκτονήσει, είχε φοβίες φοβερές και είχε καταντήσει πετσί και κόκκαλο. Τη νύχτα δεν κοιμόταν. Έλεγε «Θα ’ρθούνε το πρωί να με πάρουνε». Με το χέρι του μετρούσε τους τοίχους. Ετοιμαζόντουσαν να τον πάνε στο ψυχιατρείο. Δεν ήθελε όμως με τίποτα γιατρούς, δεν έπαιρνε ποτέ τα φάρμακά του, ούτε καν για την καρδιά του που είχε πρόβλημα. Δεν τον αφήνανε πια καθόλου μόνο του, μήπως κάνει κακό στον εαυτό του. Είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο να είναι έτοιμος να πεθάνει και όλοι λέγαμε «είναι θέμα ημερών, ελάτε να τον δείτε πριν πεθάνει».
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου: Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη: Σύγχρονα θαύματα των Αγίων
