ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΑΛΙΚΙΑΣ: ΤΟ «ΟΧΙ» ΠΟΥ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ. Του Χρίστου Χαλικιά. Όταν ο λαός μιλά με πίστη, ο ουρανός σωπαίνει για να τον ακούσει.
Δεν ήταν λέξη. Ήταν βροντή.
Ένα «Όχι» που σχίστηκε απ’ τα στήθη και ανέβηκε ως τον ουρανό,
να το ακούσει ο Θεός και να δακρύσει ο Άγγελος της Ελλάδας.
Τότε που ο λαός δεν περίμενε εντολές.
Περίμενε το θαύμα — και το θαύμα έγινε.
Με ψωμί μισό, με σώμα νηστικό,
μα με ψυχή που δεν λύγιζε ούτε από χιόνι, ούτε από φόβο, ούτε από θάνατο.
Το πρωί εκείνο του ’40, η Ελλάδα δεν πολέμησε για σύνορα.
Πολέμησε για ψυχή.
Για να μείνει ο άνθρωπος όρθιος,
κι ο σταυρός ψηλά.
Και κάθε σφαίρα που έφευγε στα βουνά,
ήταν προσευχή.
Κάθε μάνα που έπλενε με δάκρυ τα ρούχα του παιδιού της,
ήταν λειτουργία.
Κάθε «Όχι» εκείνου του λαού,
ήταν «Αμήν» του ουρανού.
Κι αν ρωτάς σήμερα τι σημαίνει 28η Οκτωβρίου,
μην ψάχνεις στα βιβλία.
Κοίτα γύρω σου —
εκεί που η πίστη γελοιοποιείται, η πατρίδα λοιδορείται,
κι ο άνθρωπος έχει ξεχάσει να λέει «Όχι».
Να το θυμάσαι:
Ο εχθρός δεν φορά στολή πια.
Φορά χαμόγελο.
Κρατά μικρόφωνο, οθόνη, υπόσχεση.
Κι έρχεται να σου πάρει όχι τη γη σου — τη συνείδησή σου.
Γι’ αυτό το «Όχι» δεν τελείωσε ποτέ.
Κάθε φορά που αρνείσαι να γίνεις αδιάφορος,
κάθε φορά που σταυρώνεσαι μα δεν προδίδεις,
κάθε φορά που ψιθυρίζεις «Θεέ μου, κράτα με όρθιο» —
εκεί ανασαίνει το ίδιο αίμα.
Το «Όχι» δεν γράφτηκε στην Πίνδο.
Γράφτηκε στις ψυχές των Ελλήνων.
Κι όσο υπάρχει μια καρδιά που πιστεύει στο φως,
το Έπος του ’40 δεν είναι παρελθόν —
είναι παρών.
Γιατί η Ελευθερία δεν χαρίζεται.
Δεν εκδίδεται με διατάγματα.
Η Ελευθερία είναι σταυρός·
κι όποιος τον σηκώνει με πίστη,
ακούει μέσα του ακόμη το «Όχι» εκείνων που έπεσαν ψάλλοντας.
Η 28η Οκτωβρίου δεν είναι επέτειος.
Είναι λειτουργία του Έθνους.
Και όσο αυτό το Έθνος θυμάται να γονατίζει για να σηκωθεί,
ο Θεός δεν θα πάψει να ευλογεί την Ελλάδα.
*Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος.
