ΣΩΣΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΠΡΙΝ Η ΑΣΦΑΛΤΟΣ ΜΕΤΡΗΣΕΙ ΚΙ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ – ΤΑ ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ ΠΑΤΙΝΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΑΙ Η ΑΝΟΧΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ

Νέοι άνθρωποι στην άσφαλτο –
τραυματισμοί –
νεκρά παιδιά –
οικογένειες που διαλύονται μέσα σε δευτερόλεπτα.

Και κάθε φορά –
η ίδια συζήτηση.

Μέχρι το επόμενο περιστατικό.

Τα ηλεκτρικά πατίνια παρουσιάστηκαν ως σύγχρονη μετακίνηση.

Γρήγορη –
εύκολη –
βολική.

Αλλά στους δρόμους μιας χώρας χωρίς υποδομή –
χωρίς έλεγχο –
χωρίς ουσιαστική εποπτεία –
μετατράπηκαν σε διαρκή κίνδυνο.

Γιατί εδώ δεν μιλάμε για παιχνίδι.

Μιλάμε για οχήματα –
που κινούνται ανάμεσα σε αυτοκίνητα –
σε λεωφόρους –
σε δρόμους όπου ακόμη και η οδήγηση έχει γίνει καθημερινός κίνδυνος.

Και όμως –
ανήλικοι ανεβαίνουν πάνω τους χωρίς κράνος –
χωρίς προστασία –
χωρίς κανένα πραγματικό πλαίσιο ασφαλείας.

Το πιο επικίνδυνο δεν είναι μόνο η ταχύτητα –
είναι η ψευδαίσθηση αθωότητας.

Ότι πρόκειται για κάτι «ακίνδυνο».

Μέχρι να έρθει η σύγκρουση –
μέχρι να ακουστεί μια σειρήνα –
μέχρι να εμφανιστεί ακόμη μία φωτογραφία από άσφαλτο γεμάτη αίμα.

Και τότε –
όλοι δηλώνουν σοκαρισμένοι.

Για λίγες ημέρες –
και ύστερα –
σιωπή.

Αν μια κοινωνία βλέπει συνεχώς νέους ανθρώπους να χάνονται –
και συνεχίζει να λειτουργεί σαν να πρόκειται για φυσιολογικό φαινόμενο –
τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο κυκλοφοριακό.

Είναι ΒΑΘΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ –
κοινωνικό –
ηθικό.

Γιατί κάποια στιγμή –
η ανοχή μετατρέπεται σε συνενοχή.

Και όταν η νομοθεσία καθυστερεί μπροστά σε διαρκείς απώλειες –
η ευθύνη δεν διαχέεται.

Έχει ονοματεπώνυμο.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΧΡΟΝΟΣ –

ΟΤΑΝ Η ΑΣΦΑΛΤΟΣ ΓΕΜΙΖΕΙ ΜΕ ΝΕΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.

Η ΑΔΡΑΝΕΙΑ –
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ.

ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΝΟΧΗ.

Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος.