ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΑΛΙΚΙΑΣ: Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΚΛΕΙΔΩΝΕΤΑΙ - ΕΙΝΑΙ Η ΠΝΟΗ ΠΟΥ ΞΥΠΝΑ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ! Του Χρίστου Χαλικιά. Γιατί κανείς δεν μπορεί να φυλακίσει το φως του Θεού - λάμπει ακόμη κι όταν όλα σκοτεινιάζουν.
Με αφορμή τους βανδαλισμούς που πλήγωσαν τον ιερό ναό της Αγίας Παρασκευής στη Λεσινίτσα,
εκεί όπου άγνωστοι βεβήλωσαν το παγκάρι και τις εικόνες,
δεν πληγώθηκε απλώς ένας τοίχος – πληγώθηκε η ψυχή ενός λαού.
Γιατί κάθε φορά που μια εκκλησία βεβηλώνεται,
ο Θεός δεν μικραίνει – μικραίνει ο άνθρωπος.
Δεν υπάρχει κλειδαριά που να κρατά το φως.
Καμιά πόρτα δεν μπορεί να φυλακίσει την προσευχή.
Ο Θεός δεν κατοικεί στα χρυσά καντήλια·
κατοικεί στις καρδιές που ανάβουν φως μέσα στο σκοτάδι.
Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ – ΘΥΜΙΖΕΙ
Οι άνθρωποι μπορούν να σπάσουν το ξύλο μιας εικόνας,
μα δεν μπορούν να σπάσουν την παρουσία που αυτή κουβαλά.
Γιατί το ιερό δεν πεθαίνει από χέρια –
πεθαίνει μόνο όταν πάψουμε να το πιστεύουμε.
Κάθε βανδαλισμός είναι καθρέφτης μιας κοινωνίας
που ξέχασε να προσκυνά πριν ζητήσει.
Μα ο Θεός δεν τιμωρεί· περιμένει.
Περιμένει τον άνθρωπο να θυμηθεί ποιος ήταν
πριν χάσει το κλειδί της ψυχής του.
Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΚΛΕΙΔΩΝΕΤΑΙ
Ο Θεός δεν φυλάσσεται με κάμερες – φυλάσσεται με δάκρυα.
Δεν χρειάζεται συναγερμούς – χρειάζεται πίστη.
Γιατί κάθε φορά που το σκοτάδι απλώνεται πάνω απ’ τους ναούς,
Εκείνος ψιθυρίζει ξανά:
«Εγώ είμαι εδώ.»
Ο Θεός δεν παρακολουθεί· είναι παρών.
Κι η παρουσία Του είναι φως που καίει απαλά –
όχι για να τιμωρήσει,
αλλά για να θυμίσει ότι το ιερό δεν είναι αντικείμενο· είναι αναπνοή.
ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΞΥΠΝΑ ΜΟΝΟ ΜΕ ΦΩΣ
Ίσως τελικά οι βέβηλοι να έκαναν άθελά τους ένα κήρυγμα:
πως ό,τι χτυπούν οι άνθρωποι, το ανασταίνει ο Θεός.
Γιατί το φως δεν εκδικείται· λάμπει.
Κι όπου χύνεται λάσπη, Εκείνος ανθίζει κρίνα.
Κι έτσι, μέσα στις στάχτες της βεβήλωσης,
ακούγεται η μυστική φωνή που δεν σβήνει ποτέ:
Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΚΛΕΙΔΩΝΕΤΑΙ – ΕΙΝΑΙ Η ΠΝΟΗ ΠΟΥ ΞΥΠΝΑ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ.
*Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος.
