Χρίστος Χαλικιάς: «Όσο Ζω – Μα Ζω;» – Στην εποχή των social media η δικαιοσύνη δεν αργεί – ΠΑΡΑΚΑΜΠΤΕΤΑΙ

Μια τέτοια στιγμή –
είναι το
«ΟΣΟ ΖΩ ΜΑΖΩ».

Γραμμένο – μαζικά.
Αναπαραγόμενο – μηχανικά.
Φωνασκούμενο – διαδικτυακά –
ως απάντηση –
σε μια καταγγελία –
και όχι –
σε μια απόφαση.

Γιατί αυτό –
είναι το κρίσιμο σημείο:
δεν μιλάμε –
για δικαστική κρίση.

Μιλάμε –
για καταγγελία σε βάρος του Γιώργου Μαζωνάκη –
και για τον τρόπο –
που το κοινό –
επέλεξε να αντιδράσει.

Όχι –
με αναμονή.
Όχι –
με περίσκεψη.
Αλλά –
με σύνθημα.

ΟΤΑΝ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ

Το «ΟΣΟ ΖΩ ΜΑΖΩ» –
δεν δηλώνει –
αγάπη για την τέχνη.
Δηλώνει –
στράτευση.

Δεν λέει –
«περιμένω να μάθω».
Λέει –
«έχω ήδη αποφασίσει».
Και εδώ –
γεννιέται το ερώτημα:

ΖΟΥΜΕ –
Ή ΑΠΛΩΣ –
ΤΑΥΤΙΖΟΜΑΣΤΕ;
ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ –
Ή –
ΑΜΥΝΟΜΑΣΤΕ;

Γιατί άλλο πράγμα –
η υπεράσπιση –
του τεκμηρίου αθωότητας –
και άλλο –
η μετατροπή –
μιας υπόθεσης –
σε οπαδικό –
ντέρμπι.

ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΛΗΜΜΑ – ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ

Το πραγματικό δίλημμα –
δεν είναι –
αν ο καλλιτέχνης –
είναι ένοχος –
ή αθώος.
Αυτό –
θα το κρίνουν –
οι αρμόδιοι θεσμοί.

Το ΔΙΛΗΜΜΑ –
είναι άλλο:

– Μπορούμε να αντέξουμε – την αμφιβολία;

– Μπορούμε να μείνουμε – σιωπηλοί – μέχρι να υπάρξουν στοιχεία;

– Μπορούμε να προστατεύσουμε – και τον καταγγέλλοντα – και τον καταγγελλόμενο – χωρίς να τους συνθλίψουμε;

Ή –
χρειαζόμαστε πάντα –
ένα στρατόπεδο –
για να νιώθουμε –
ασφαλείς;

ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ – ΩΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ – ΧΩΡΙΣ ΕΥΘΥΝΗ

Στην εποχή –
των social media –
η δικαιοσύνη –
δεν αργεί.
Παρακάμπτεται.
Αντικαθίσταται –
από stories.
Από hashtags.

Από φράσεις –
που μοιάζουν αθώες –
αλλά λειτουργούν –
ως ασπίδες –
σιωπής.
Όταν η πρώτη αντίδραση –
σε μια καταγγελία –
είναι –
το σύνθημα –
κάτι –
δεν πάει καλά.

Όχι –
με τον καλλιτέχνη.
Με –
ΕΜΑΣ.

ΟΣΟ ΖΩ – ΜΑ ΖΩ;

Το ερώτημα –
δεν απευθύνεται –
ούτε –
στον καταγγέλλοντα –
ούτε –
στον καταγγελλόμενο.
Απευθύνεται –
στον θεατή.

– Ζω – σημαίνει – σκέφτομαι;

– Ζω – σημαίνει – περιμένω;

– Ζω – σημαίνει – αντέχω την αλήθεια – όποια κι αν είναι;

Ή –
ζω –
μόνο όταν –
ανήκω –
και φωνάζω –
μαζί –
με άλλους;

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΓΡΑΜΜΗ

Η κοινωνία –
που σέβεται τον εαυτό της –
δεν χειροκροτεί –
ούτε λιθοβολεί –
πριν μιλήσουν –
τα δεδομένα.

Γιατί –
ΟΤΑΝ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΜΙΛΑ ΠΡΩΤΟ –
Η ΣΚΕΨΗ –
ΑΡΓΕΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ.

* Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος.