ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΑΛΙΚΙΑΣ: ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ ΠΑΤΙΝΙΑ – Ο ΝΟΜΟΣ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ, Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ – Ένα παιδί 13 ετών νεκρό και ένα καθεστώς κυκλοφορίας χωρίς ουσιαστική εποπτεία

Η εικόνα – γνώριμη.

Σε κάθε ελληνική πόλη –
ηλεκτρικά πατίνια ανάμεσα σε πεζούς –
διασχίζουν δρόμους –
ανεβαίνουν σε πεζοδρόμια –
επιστρέφουν στο οδόστρωμα.

Χωρίς σαφές πλαίσιο.
Χωρίς ουσιαστικό έλεγχο.

Αυτό που παρουσιάστηκε ως «πράσινη» λύση μετακίνησης –
κατέληξε σε γκρίζα ζώνη κυκλοφορίας.

Ο νόμος υπάρχει.

Η εφαρμογή του – απουσιάζει.

Και εκεί αρχίζει το πρόβλημα.

Η τραγωδία στην Ηλεία
δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία.

Ήταν προειδοποίηση –
που αγνοήθηκε.

Στις 29 Απριλίου 2026 –
χάνεται μια ζωή.

Όχι σε ακραίες συνθήκες.

Σε έναν δρόμο καθημερινό.

Ένα πατίνι –
όπως χιλιάδες άλλα.

Μια διαδρομή –
όπως τόσες άλλες.

Και όμως –
χωρίς προστασία.

Χωρίς επιτήρηση.

Χωρίς κανόνα που να τηρείται.

Δεν πρόκειται για ατυχία.

Πρόκειται για έλλειμμα.

Έλλειμμα ελέγχου.

Έλλειμμα επιβολής.

Έλλειμμα ευθύνης.

Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας προβλέπει.

Αλλά η πρόβλεψη –
δεν αρκεί.

Όταν δεν υπάρχει παρουσία –
ο κανόνας αδρανεί.

Όταν δεν υπάρχει επιτήρηση –
η παραβίαση γίνεται συνήθεια.

Και όταν η συνήθεια παγιώνεται –
το ατύχημα γίνεται πιθανότητα.

Το ερώτημα δεν είναι
αν πρέπει να υπάρξουν κανόνες.

Οι κανόνες υπάρχουν.

Το ερώτημα είναι –
αν εφαρμόζονται.

Αν επιβάλλονται.

Γιατί ο δρόμος
δεν είναι πεδίο δοκιμής.

Και η ασφάλεια –
δεν είναι σύσταση.

Είναι υποχρέωση.

Και όταν αυτή η υποχρέωση
δεν τηρείται –
η ευθύνη
δεν διαχέεται.

Καταλογίζεται.

Σε αυτούς που νομοθετούν –
χωρίς να επιβλέπουν.

Σε αυτούς που γνωρίζουν –
χωρίς να παρεμβαίνουν.

Γιατί μια ζωή
δεν μπορεί να χαθεί
μέσα σε «παραλείψεις».

Ο δρόμος απαιτεί κανόνες.

Και οι κανόνες –
απαιτούν εφαρμογή.

ΟΤΑΝ Ο ΝΟΜΟΣ ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ –

Η ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ –

ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ.

Ο Χρίστος Χαλικιάς είναι εικαστικός καλλιτέχνης και αγιογράφος.