Ένας άγριος πολεμιστής πήγε στον Αββά Μακάριο και τον ρώτησε: “Υπάρχει στ’ αλήθεια παράδεισος και κόλαση; “

“Ποιός ρωτάει; ” είπε ο αββάς Μακάριος.

“Ένας γενναίος πολεμιστής! “απάντησε με τόνο περήφανο αυτός.

“Γενναίος πολεμιστής, εσύ; “είπε ο αββάς κοιτώντας τον περιφρονητικά.

“Ποιός άρχοντας θα σε δεχόταν στο στρατό του;Η φάτσα σου σε δείχνει για ζητιάνο!”

Ο άγριος πολεμιστής θυμωμένος έκανε να σύρει το ξίφος του.

“Α! Έχεις και σπαθί! ” συνέχισε ο αββάς. “Φαινεται τόσο σκουριασμένο,θα με γρατσουνισει άραγε;” Ο άγριος πολεμιστής έβγαλε το ξίφος από τη θήκη.

“Εδώ ανοίγουν οι πύλες της κολάσεως “,είπε ο αββάς Μακάριος ατάραχος.

Ακούγοντας αυτά τα λόγια και βλέποντας την ηρεμία του αββά, ο άγριος πολεμιστής ξαναβαλε το ξίφος στη θήκη του και γονάτισε συντετριμμένος και μετανοημενος.

“Εδώ ανοίγουν οι Πύλες του Παραδείσου!”,είπε ο αββάς Μακάριος.

Σοφία Άγιων Γερόντων

Εκκλησία Online
Γράψε το σχόλιό σου

Αφήστε μια απάντηση

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.