Μερικές φορές, παρατηρείται ακόμη και στις σχέσεις των πνευματικών ανθρώπων το εξής.
Πάει να πει ένας τον πόνο του σε κάποιον και αυτός δεν θέλει να τον ακούσει, για να μην στερηθεί την χαρά του. Μπορεί να προσποιηθεί ότι είναι βιαστικός ή να αλλάξει κουβέντα, για να έχει την ησυχία του. Αυτό είναι τελείως σατανικό. Σαν να πεθαίνει ο άλλος δίπλα μου και εγώ να πηγαίνω πιο πέρα και να τραγουδώ. Πού είναι το ”κλαίειν μετά κλαιόντων;” (Ρωμ. 12,15)
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης.
