Παναγία: Η μοναδική μας αιώνια μάνα

Και πίστεψέ με αν δε μιλήσεις στην Παναγία, αν δε βγάλεις από μέσα σου τα εσώψυχά σου, δε θα καταλάβεις τη μεγαλειότητα Της. Δε χρειάζεται να της πεις πολλά Στάσου μόνο μπροστά στην εικόνα Της. Μείνε σιωπηλός Αυτή ξέρει και χωρίς να πεις κάτι αυτά που θέλεις να Της πεις.

Τόλμησε να της πεις όμως όλα εκείνα που σε ταλανίζουν, που σε τυραννούν, αυτά που σε κρατάνε σκυθρωπό και να σαι σίγουρος ότι η Παναγία δε πρόκειται να σε απορρίψει ούτε να σε κρίνει ούτε να σε αφήσει μόνο. Θα σου βρει τη λύση, όπως κάθε φορά στην βρίσκει απλά δε ξέρεις ότι Εκείνη κρύβεται από πίσω.

Ότι αυτή έχει ενεργήσει χωρίς να το καταλάβεις. Αυτή είναι η χάρη Της.

Και τώρα που πλησιάζει ο δεκαπενταύγουστο ας τιμήσουμε το πρόσωπο της γυναίκας αλλά και της μάνας.

Μιας μάνας και μιας γυναίκας που κάθε μέρα μας απλώνει απλόχερα την αγκαλιά της για να της μιλήσουμε. Που η αγάπη Της σκεπάζει τα λάθη, τους πόνους μας. Που η γλυκύτητα της απλά ευωδιάζει τα πάντα.

Η αγάπη της είναι τόσο απέραντη που καλύπτει τα πάντα. Κάνει το κακό καλό, το άσχημο όμορφο, το σκοτάδι φως, κάθε ατελές τέλειο.

Εκείνης που σε αγαπά όπως είσαι, με τα λάθη σου αλλά και τα σωστά σου, τις στεναχώριες σου αλλά και τις χαρές σου. Που σε κάθε σου βήμα σε ακολουθεί από πίσω, πίστα.

Ας γίνει η Κοίμηση Της καθημερινή γιορτή. Μια προσωπική γιορτή να μας θυμίζει ότι παρόλο αυτά που περνάμε δεν είναι τίποτα σε εκείνα που πέρασε Εκείνη δε πρόκειται να μας εγκαταλείψει ποτέ, θα είναι το παντοτινό μας στήριγμα, Ο βράχος στα πάντα.

Να γίνει η προσμονή ότι δεν θα μείνουμε μόνοι στις δυσκολίες, στα πάνδεινα αλλά θα είναι η κρυφή παρηγοριά μας. Η καλύτερη μας φίλη

Ας γίνει το σύμβολο της πίστης, της υπομονής, της φιλίας

Η ελπίδα μας για ένα καλύτερο μέλλον για να χαιρόμαστε γιατί η Παναγία δεν είναι κάτι άλλο παρά χαρά και αγαλλίαση!

Αναστασία Πάνου
Απόφοιτος του τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας