Η υπεροχή του εαυτού μας. Της Αναστασίας Πάνου. Κόντρα σε αυτό που θέλουν οι άλλοι να είσαι. Κόντρα σε αυτό που οι άλλοι περιμένουν να είσαι. Κόντρα στα κριτήρια των ανθρώπων. Κόντρα σε καθετί που αλλοτριώνει το εγώ σου.

Εσύ να επιλέγεις κάθε φορά τον εαυτό σου.

Να τον αγαπάς. Να εκτιμάς την μοναδικότητα του. Την υπεροχή του. Να χαίρεσαι γι ’αυτό που είσαι. Και να μην ξεχνάς να τον βάζεις πρώτα και πρώτο απ’ όλους.

Να μην τον αφήσεις στην τύχη των άλλων ανθρώπων αλλά καλύτερα στην εύνοια του Θεού. Σε Αυτόν που θέλησε να υπάρξεις και σε έφερε στον κόσμο. Σε αυτόν που κάθε μέρα χαίρεται και ευλογεί για την ύπαρξή σου. Σε αυτόν που δε περιμένει μεγαλειώδη πράγματα από σένα παρά μόνο να μην αποξενώνεσαι από Αυτόν, να Του λες έστω ένα «ευχαριστώ».

Να γίνει το καταφύγιό σου. Το λιμάνι σου. Η παντοτινή σου αγκαλιά.

Παρόλο που εσύ μπορεί να μην αγκαλιάζεις τον εαυτό σου όσο θα άξιζε ή μάλλον όσο θα έπρεπε αλλά Αυτός το κάνει. Και το κάνει γιατί γι’ Αυτόν αξίζεις.

Μην ντύσεις τον εαυτό σου όμως με κάποιο προσωπείο το οποίο δεν σε αντιπροσωπεύει. Αν αυτό που είσαι το κρατήσεις για πάντα με τα όλα του και με τα πλεονεκτήματα του και με τα μειονεκτήματα του θα είναι η μεγαλύτερη μάχη που θα δώσεις. Και πίστεψέ με αυτή τη μάχη, τη βλέπει και την ευλογεί Εκείνος.

Γιατί δε βλέπει τίποτα άλλο εκτός από αυτό που έπλασε να μένει σε αυτή την ξεχωριστή οντότητα που έπλασε και αγάπησε.

Βέβαια πολλές φορές η ανασφάλεια μας να γίνουμε αποδεκτοί στα κριτήρια των άλλων ανθρώπων, να γίνουμε φίλοι με αυτούς μας οδηγεί στο να μεταμορφωνόμαστε σε κάτι που δεν είμαστε. Να γίνουμε άγνωστοι του ίδιου του εαυτού μας. Και δε νομίζω ότι υπάρχει κάτι χειρότερο από αυτό.

Θα σου πω όμως ότι Ακόμα και αν πέσεις στην παγίδα, Εκείνος ακόμα θα σε αγαπάει. Δε θα σε αφήσει, δε θα σε εγκαταλείψει γιατί για Εκείνον παραμένεις ακόμη αυτό που είσαι από πάντα.

Δε θα μακρυγορήσω λέγοντας σου παραπάνω πράγματα παρά μόνο θα σου αναφέρω μία φράση ενός καθηγητή μου που μου έμεινε χαραγεμένη βαθιά μέσα στη ψυχή μου (σε κάποια διάλεξή του) «στη ζωή αξία έχει ποιος είσαι και όχι τι κάνεις», και όσο τετριμμένο και αν ακούγεται δεν είναι παρά μονάχα η μεγαλύτερη αλήθεια.

Και Να θυμάσαι ότι η Χάρις του Θεού πάντα θα σε ακολουθεί, σε κάθε σου βήμα γιατί η ανυπέρβλητη αγάπη Του προς σε σένα δε πρόκειται ποτέ να φύγει όσες φορές και αν εσύ απομακρυνθείς από Εκείνον.

Αναστασία Πάνου
Απόφοιτος του τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.