Aρχιμ. Δανιήλ Γ. Αεράκη

«Είναι η Εκκλησία, η ανά τον κόσμο Ορθοδοξία, η Οικουμενική Εκκλησία; Έχει την αυτοσυνειδησία της καθολικότητας και της μοναδικότητας; Αυτό τουλάχιστον τονίζουμε στο Σύμβολο της Πίστεως: «Εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν»

.
• Αν όσοι επί πενήντα χρόνια προετοιμάζουν τη λεγομένη «Αγία Μεγάλη Σύνοδο» δέχωνται την οικουμενικότητα της ’Ορθοδόξου ’Εκκλησίας, γιατί φοβούνται να την ονομάσουν «Οικουμενική Σύνοδο»; ’Εμείς κρατάμε σοβαρές επιφυλάξεις, αν μια τέτοια Σύνοδος, όπως αυτή, που θα συνέλθη τον ’Ιούνιο στην Κρήτη, μπορεί να χαρακτηρισθή Οικουμενική.

Ούτε Πατέρες «οικουμενικοί» υπάρχουν σήμερα, ούτε το πλήρωμα της ’Εκκλησίας είναι έτοιμο να υποδεχθή μια Σύνοδο ως Οικουμενική, ούτε τα προταθέντα θέματα είναι οικουμενικής σημασίας, ούτε συγκαλείται για θέματα πίστεως, για απόκρουσι αιρέσεων, για θέματα ηθικών εκτροπών.

• Αλλ’ οι πρωτοστατούντες στη συγκρότησι της λεγομένης «Μεγάλης Συνόδου», για άλλους λόγους δεν την αποκαλούν «Οικουμενική». Διότι σ’ αυτήν δεν μετέχουν οι λεγόμενες «ομολογίες» (αιρετικά σχήματα και σχίσματα), όπως οι Ρωμαιοκαθολικοί και οι Προτεστάντες. Αλλ’ η αποκοπή των αιρετικών από το σώμα της Εκκλησίας δεν απομειώνει την καθολικότητά της, όπως τονίζει και ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ.

• Γεννάται το ερώτημα: Όταν συνήλθαν οι μετά την Τετάρτη Οικουμενικές Σύνοδοι, συμμετείχαν οι Μονοφυσίτες; ’Όχι! Πως τότε δεν χρειάστηκε η παρουσία των αποκοπέντων, για να προσδοθή ο χαρακτηρισμός «Οικουμενική» σε μία Σύνοδο, και τώρα, επειδή δεν συμμετέχουν (δεν μπορούν να συμμετέχουν) αιρετικές παραφυάδες, ο όρος «Οικουμενική» αναβάλλεται για το… μέλλον;

Ούτε Πατέρες «οικουμενικοί» υπάρχουν σήμερα, ούτε το πλήρωμα της ’Εκκλησίας είναι έτοιμο να υποδεχθή μια Σύνοδο ως Οικουμενική, ούτε τα προταθέντα θέματα είναι οικουμενικής σημασίας, ούτε συγκαλείται για θέματα πίστεως, για απόκρουσι αιρέσεων, για θέματα ηθικών εκτροπών.

• Γεννάται και σοβαρότερο ερώτημα: Για τους συγκροτούντες τη «Μεγάλη Σύνοδο» υπάρχουν και τα δύο; Δηλαδή, και η Μία Εκκλησία και η πολλότητα των Εκκλησιών; Στο προσυνοδικό κείμενο με τίτλο «Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον», οι εκτός Εκκλησίας αιρετικοί καλούνται άλλοτε «Εκκλησίες», άλλοτε «Ομολογίες», άλλοτε «Αδελφές Εκκλησίες»!
Δηλαδή, υιοθετούν τη θεωρία «των κλάδων»; Σύμφωνα μ’ αυτήν, η Εκκλησία (η Ορθοδοξία) και οι αιρετικές «Εκκλησίες» αποτελούν ισότιμους κλάδους του ίδιου δένδρου και πρέπει να ενωθούν οι κλάδοι, για να ξανασχηματισθή το δένδρο!

• Αλλ’ η αλήθεια εν προκειμένω είναι άλλη: Το δένδρο υφίσταται. «Τινές των κλάδων εξεκλάσθησαν» (Ρωμ. ια’ 17-19). Αποκόπηκαν. Αν κάποτε «εγκεντρισθούν», ξαναενωθούν με την Αλήθεια, θα αποτελουν πάλι μέλη της ’Εκκλησίας.

• Και εδώ είναι το βασικό έργο μιάς Συνόδου, που επιθυμεί να είναι συνέχεια των Οικουμενικών. Να προσδιορίση τους αιρετικούς, που με την πάροδο τόσων αιώνων εμφανίσθηκαν. Είναι ο Παπισμός αίρεσις; Είναι ο Προτεσταντισμός αίρεσις; Είναι ο Χιλιασμός αίρεσις; Υπάρχει Οικουμενική Σύνοδος, που δεν αντιμετώπισε τους παρεκκλίνοντες από την Πίστι, δηλαδή, τους αιρετικούς; Εμείς γιατί φοβούμεθα να θέσουμε τα όρια και να καταθέσουμε την αντιαιρετική μαρτυρία για όσους ξεπέρασαν τα όρια και συγκροτούν αιρετικές ομάδες;

• Οι συγκροτούντες τη «Μεγάλη Σύνοδο», εν πολλοίς, πιλοτάρονται από τον Οικουμενισμό και τον Διαθρησκειακό διάλογο. Γι’ αυτό και στα προσυνοδικά κείμενα δεν υπάρχει ο χαρακτηρισμός «αιρετικός»! Αλλ’ η Εκκλησία δεν είναι οικουμενιστική. Είναι οικουμενική.
 

Marios Kalogeropoulos

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.