Το φως νικάει το σκοτάδι και το καλό νικάει το κακό… είναι κι άγγελοι που τραγουδούν στον άνεμο.. άνθρωποι συνηθισμένοι, απλοί, χωρίς ξεχωριστές ιδιότητες, με την ικανότητα να αγγίζουν το μυαλό, τη ψυχή και την καρδιά… αυτοί που σου γαληνεύουν το φόβο αλλά και το κάθε ουρλιαχτό, που υπάρχει μέσα μας…

Μ’ αυτούς που μας δένει και θα μας δένει μια αόρατη κλωστή, μια κλωστή που κανείς δε βλέπει, αλλά κανείς δε μπορεί και ν’ αποκόψει… μια κλωστή που δέθηκε, μέσα από τα γέλια, τα ξενύχτια, τα χαμόγελα, τις δοκιμασίες, τα δάκρυα, τις στιγμές, τις αγκαλιές, την αποδοχή και την αγάπη…
Και κάπου εδώ ρωτάω, την αδελφή Σωφρονία Φαρμακίδου, τι σημαίνει αγάπη…

«Ἀγάπη σημαίνει ἐλευθερία. Νά ἀγαπάω τόν ἄλλον χωρίς νά θέλω νά χαράξω τό ἐγώ μου στήν ψυχή του. Νά μήν τόν πληγώνω. Νά εἶμαι κοντά χωρίς νά τό κραυγάζω. Νά στέκομαι δίπλα καί μόλις μέ φωνάξει νά τρέξω. Αὐτό ἀκριβῶς εἶναι ὁ Χριστός γιά μᾶς. Καί πρότυπο ἀγάπης θά ἔπρεπε νά εἶναι ὁ Κύριος καί ἡ ζωή Του στό Εὐαγγέλιο. Ὄχι τό δικό μας ἴσως ἀρρωστημένο μυαλό καί ἡ μή καθαρή καρδιά μας. Ἄνθρωπος πού δέν ἔχει ἀγαπηθεῖ ἀληθινά ἔχει μέσα του κενά. Ἔχει καί ὁ ἴδιος μιά σκληρότητα πρός τούς ἄλλους, πρός τή ζωή, πρός τόν ἑαυτό του. Ζωή χωρίς πίστη καί ἐλπίδα σημαίνει καράβι χωρίς προορισμό. Σημαίνει ὅτι ὅλα ἐπιτρέπονται καί τά πιό παράλογα νομοθετοῦνται. Χωρίς ἀγάπη, πίστη καί ἐλπίδα δέν ὑπάρχει φῶς δέν ὑπάρχει εὐτυχία».

Και συνεχίζει:

«Ζωή χωρίς φῶς εἶναι ζωή μέ σκοτάδι. Καί τό σκοτάδι δέν παλεύεται μέ σκοτάδι, ἀλλά τό ἀντίθετό του, τό φῶς. Καί φῶς ἀληθινό βρίσκεται μόνο στόν Χριστό, στήν πηγή τοῦ φωτός. Ὅλα τά ἄλλα φῶτα εἶναι λαμπιόνια, εἶναι φωτάκια πού θά φέγγουν προσωρινά ἀλλά μετά ἀπό λίγο στήν καλύτερη περίπτωση θά σβήσουν ἔτσι ἁπλά σέ μιά στιγμή ἐκεῖ πού τά χρειαζόμασταν καί στή χειρότερη; Θά ἐκραγοῦν καίγοντας τά πάντα. Σήμερα παλεύουμε μέ τήν ἀπελπισία καί τό ἄγχος. Ἡ λύση δέν εἶναι νά τρέξουμε στίς εὔκολες λυσεις: Σέ τεχνικές κοσμικές καί ἀμφισβητούμενες. Σήμερα πιστεύουμε κάθε τεχνική, (σάν πηγή εὐτυχίας) κάθε γκουρού,κάθε φαινόμενο ἀστρικό κ.λπ. ἐκτός ἀπό τήν ἀληθινή πηγή φωτός καί χαρᾶς τόν Χριστό.

Σέ κάθε μόνο καί ἀπελπισμένο σήμερα σέ κάθε ξεχασμένο θά ἔλεγα νά σταθεῖ λίγο μέ τόν ἑαυτό του καί νά προσευχηθεῖ μέ τήν πιό δυνατή ἀτομική βόμβα ἐπίλυσης τῶν προβλημάτων: Τήν εὐχούλα: Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν με…Νά ψάξει μέσα του ἥσυχα καί ταπεινά. Νά ζητήσει τό ἔλεος καί τή συγχώρεση τοῦ Θεοῦ. Ἥσυχα καί ἁπλά. Ταπεινά καί δοξολογικά. Δέν μπορεῖ;; Θά μπορέσει ἄν ἡσυχάσει καί σιωπήσει ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Τότε ὁ Θεός, ἡ Θεία Χάρις θά τόν διδάξει τά πάντα.
Θεοφάνεια αὐτό ἀκριβῶς σημαίνει νά βάλουμε τό Θεό στή ζωή μας. Νά φωτίσουμε τή ζωή μας μέ τήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ. Πῶς θά μπεῖ ὁ Χριστός στήν καρδιά μας;; Οταν αὐτή εἶναι καθαρή. «Λουσθεῖτε καί θά καθαρισθεῖτε». Δέν εἴμαστε καθαροί;; Μποροῦμε νά γίνουμε λευκοί σάν τό χιόνι μέ τήν ἐξομολόγηση. Κοιτᾶξτε θαῦμα: Σέ μία στιγμή ἐξαλείφονται οὐλές χρόνων καί ἡ ψυχή μας πετάει πάλι σάν παιδί».

Συμπληρώνει, «προτείνω τή μελέτη, τήν προσευχή, τή σταθερή πνευματική ζωή καί ὄχι τήν υἱοθέτηση μιᾶς ἐκκοσμικευμένης χριστιανικῆς ζωῆς γιατί τότε ἀληθινά δέν ζοῦμε τό Φῶς, ἀλλά τά φωτάκια πού σέ λίγο θά καοῦν καί πάλι θά μείνουμε μόνοι και σκοτεινοί ἴσως καί πιό πολύ ἀπό πρίν.

Προτείνω στόν ἀπελπισμένο ἄνθρωπο τῆς διπλανῆς πόρτας νά μή θεοποιεῖ τό μυαλό του καί τήν καρδιά του. Αὐτό πού νιώθουμε καί αὐτό που σκεφτόμαστε δέν εἶναι ἡ ἀλήθεια. Μήν πιάνεις κουβέντα μέ τή σκέψη σου. Μεῖνε ἄδειος, ἥσυχος καί ἄσε τό Θεό νά μιλήσει μέσα σου καί νά φωτίσει τά σκοτάδια σου. Καί γιαυτόν πού τίποτε δέν μπορεῖ νά κάνει ;

Ἄς πεῖ μέ μετάνοια : «Κύριε φώτισόν μου τό σκότος» καί σίγουρα ὅταν ἡ κραυγή αὐτή βγεῖ ἀπό τήν πονεμένη ψυχή μας, τότε θά μᾶς πλημμυρίσει φῶς καί ἐλπίδα. Καί τά πάντα θά γίνουν Ἀλήθεια!!!

Εὐλογημένα Θεοφάνεια!»

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η γερόντισσα Σωφρονία, κατά κόσμον Ευαγγελία Φαρμακίδου, γεννήθηκε στη Ρόδο το 1967, έχοντας όμως μικρασιατικές ρίζες εκ του πατρός της. Φοίτησε με υποτροφία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών τελειώνοντας με βαθμό «λίαν καλώς». Εργάστηκε επί δέκα συναπτά έτη στην ιδιωτική εκπαίδευση ως καθηγήτρια Λυκείου και Γυμνασίου εκπονώντας περιοδικά και οργανώνοντας εθνικές και πνευματικού περιεχομένου εορτές.

Παιδιόθεν ησχολείτο με τα θεία γράμματα και με ευλογία του πνευματικού της ακολούθησε τη μοναχική πολιτεία από τη νεότητά της ασκουμένη στην υπακοή και στην εκκοπή τού θελήματός της. Έχοντας έμφυτα τα χαρίσματα της ποιήσεως και της λογοτεχνίας ήδη από τα φοιτητικά της χρόνια εκπόνησε την πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο «Σιωπηλοί Διάλογοι».

Στη συνέχεια το 2004 εξέδωσε το δεύτερο πόνημά της με τίτλο «Ἱλάσθητι» που περιείχε πεζά και ποιήματα και το οποίο δέχθηκε πλήθος επαινετικών επιστολών εκ πολλών ηγουμένων του Αγίου Όρους. Αναλαμβάνοντας το 2017 την ανασύσταση της παλαιφάτου Ιστορικής Μονής Αγίας Τριάδος Ακράτας εξέδωσε προς ενίσχυσή της έτερο πόνημα με τίτλο «Κόγχες του ουρανού» το οποίο εξαντλήθηκε εντός λίγων μηνών.

Παράλληλα, εξέδωσε ημερολόγιο – αγιολόγιο το οποίο περιέχει το ιστορικό της Ιεράς Μονής στην ελληνική και τη ρωσική γλώσσα. Τελευταίως εξέδωσε το πόνημα με τίτλο «Το τώρα του Θεού» το οποίο έχει καταστεί σημαντικό πνευματικό βοήθημα προς ανακούφιση του άγχους και της απιστίας του σύγχρονου ανθρώπου.

Η γερόντισσα προσπαθεί να πλησιάσει τον σύγχρονο άνθρωπο μέσω των πονημάτων της αλλά και του σύγχρονου τρόπου επικοινωνίας της Εκκλησίας με τους πιστούς. Διατηρεί ιστολόγιο και σελίδες πνευματικής οικοδομής με σκοπό τη γνωριμία της ξεχασμένης ιστορικής Μονής με το χριστεπώνυμο πλήρωμα αλλά και την ανακούφιση των πιστών από τα ποικίλα προβλήματά τους. Η γερόντισσα ομιλεί απταίστως την αγγλική γλώσσα και σε άριστο επικοινωνιακό επίπεδο την ρωσική.

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.