Ο Τάσος Ρηγόπουλος, ένας πολεμιστής στο Έπος του '40 , πάνω στη Βόρειο Ήπειρο, γράφει σε μια επιστολή του που σώζεται:
«Σας γράφω από ένα ύψωμα εδώ στη Βόρειο Ήπειρο, 400 μέτρα πιο ψηλά από την Πάρνηθα - 1.400 είναι η Πάρνηθα άλλα 400, 1800 μέτρα, υψόμετρο. Τα πάντα γύρω μου είναι πάλλευκα από το χιόνι.

Ήταν να κάνομε επίθεση εναντίον του οχυρού της Μόροβα, των Ιταλών.
Εκεί που περιμέναμε να κάνομε την επίθεση , είδα μια γυναίκα πανύψηλη, μαυροφόρα, δεκατρία ,περίπου, μέτρα από μας.
Την είδαν και οι άλλοι.
Ο σκοπός φώναξε
ΑΛΤ! ΤΙΣ ΕΙ;
Καμία απάντησις.
Για δεύτερη φορά θυμωμένος, επανέλαβε
ΤΙΣ ΕΙ;
Αλλά τότε όλους μας διαπέρασε ηλεκτρικό ρεύμα και είπαμε όλοι με μια φωνή
Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ!
Η Παναγιά μας ήταν Εκείνη, που σαν να είχε φτερά αετίσια προπορευόταν, πήγαινε μπροστά από μας και μας μετάγγιζε όλους ανδρειοσύνη και για μια εβδομάδα ήταν μαζί μας προκειμένου να καταλάβομε το οχυρό, αυτό, Μόροβα – Ιβάν.
Όταν πια νικήσαμε και πηγαίναμε για την Κορυτσά έγινε ομίχλη… έγινε Άφαντη…
Να! Γι’ αυτό, η Αγία μας Εκκλησία, η Εκκλησία της Ελλάδος, το 1952 απεφάσισε να μεταθέσει την εορτή της Σκέπης της Παναγίας μας, που τελείτο στην 1η Οκτωβρίου, να τη μεταθέσει την 28η Οκτωβρίου, για να γιορτάζει μαζί με το Έθνος, τη νίκη των ελληνικών Δυνάμεων, των πτωχών ελληνικών Δυνάμεων, του Δαυίδ εναντίον του Γολιάθ, των Δυνάμεων του Άξονα.
Η Παναγιά μας πάντοτε σκεπάζει το γένος των Ορθοδόξων, ιδιαιτέρως το Ελληνικό Έθνος, αλλά και όλο τον κόσμο.
Προχθές, που ήταν δυο ταλαιπωρημένες ψυχές, δυο κοπελιές που ταλαιπωρούνταν από δαιμόνια και το ένα κάτω από τη δύναμη των ευχών της Εκκλησίας απεκάλυπτε πολλά πράγματα , φώναξε το δαιμόνιο κάποια στιγμή:
– Αχ εσείς οι Έλληνες, αν δεν είχατε την Παναγία , τί θα σας είχα κάνει!
Εγώ είμαι ρε το σύστημα, εγώ είμαι τούτο, εγώ είμαι οι Τράπεζες, εγώ είμαι το άλλο…» απαριθμούσε εκεί τις εξουσίες του.
Αλλά ,όμως, βλέπετε η Παναγιά μας;
Ό,τι και να κάνει, ό,τι και να κάνουν οι εχθροί κύκλωθεν ημών, όπως έλεγε η ευχή, η Παναγιά μας, μας σκεπάζει.
Μόλις ατενίσομε λίγο προς Αυτήν, αλλά και χωρίς να ατενίσομε, απ’ την Αγάπη Της, μας σκεπάζει με την εσθήτα της, όπως ακριβώς είδε ο Άγιος Ανδρέας, ο διά Χριστόν Σαλός και ένεκα τούτου, αυτού του οράματος, του θαύματος, που είδε ο Άγιος Ανδρέας καθιερώθηκε αυτή η εορτή της Φωτοφόρου Εσθήτας της Παναγιάς μας, το 10ο αιώνα – που είναι η ισχυρότερη άποψη, που ζούσε ο Άγιος Ανδρέας ο διά Χριστόν Σαλός- αυτός που είχε το σπάνιο χάρισμα της σαλότητος , μαζί με τον Επιφάνιο, τον μετέπειτα Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως και το δούλο του Επιφανίου, επήγαν στην Παναγία των Βλαχερνών, σε μια αγρυπνία.
Και κατά το μέσον της αγρυπνίας βλέπουν να μπαίνει από τις βασιλικές πύλες μια πανύψηλη γυναίκα.
Την αναγνώρισαν, ήταν η Παναγιά. Στάθηκε στο μέσον, κοντά στον Άμβωνα κι έκανε δέηση υπέρ όλης της Οικουμένης.
Συνέχισε στο Ιερό Βήμα κι έκανε εκεί ικεσία γι’ αυτούς οι οποίοι ήταν στην αγρυπνία. Και έβγαλε την Εσθήτα της- αυτό που είναι σαν σάλι αλλά φτάνει και στην κεφαλή της κι ήταν έτσι μεγάλο, μακρύ- και εσκέπασε όλους όσους βρίσκονταν μέσα στην αγρυπνία.
Αυτό κάνει η Παναγιά μας, μας σκεπάζει πάντοτε.
Γι’ αυτό ο Άγιος Ανδρέας, ο διά Χριστόν Σαλός, όταν αργότερα, Χάριτι Θεού, ζωντανός ακόμη, επισκέφθηκε τον Παράδεισο και είδε όλους τους Αγίους δεν είδε την Παναγιά μας και ρώτησε:
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ;
Και ο Ουράνια Φωνή του απήντησε:
ΤΡΕΧΕΙ ΤΗΝ ΥΠ’ ΟΥΡΑΝΟΝ,
τρέχει κάτω στη Γη..
Τρέχει πριν από μας για μας.
Κι εμείς -μερικοί από μας- Την υβρίζουμε, είτε από συνήθεια κακή, είτε με συγχωρείτε, από βλακεία, είτε επειδή μας καβαλάει ο έξω από δω εκείνη την ώρα, Την υβρίζουμε.
Αλλά Εκείνη μας συγχωρεί, εκείνη την ώρα κιόλας μας συγχωρεί.
Όμως, βάρος θα έχομε στην ψυχή μας, αν δεν μετανοήσομε και αν δεν το εξομολογηθούμε και δε λάβομε την άφεση αυτής της βαριάς της αμαρτίας.
Την εποχή εκείνη του ’40 ο Πρωθυπουργός ο τότε, Ιωάννης Μεταξάς αλλά και όλος ο Λαός και ο Στρατός και οι πάντες αντέταξαν το ΟΧΙ στο τελεσίγραφο των Ιταλών , που θέλανε να περνάνε άνετα οι δυνάμεις τους που προέλαυναν κατά τον πόλεμο, το Δεύτερο Παγκόσμιο και να αράζουν όπου θέλουν μέσα στην Ελλάδα.
Και αν δεν το δεχόμασταν θα γινόταν πόλεμος, θα μας εκήρυτταν τον πόλεμο.
Φυσικά οι Έλληνες -οι οποίοι ποτέ δεν κάνομε επιθετικούς πολέμους αλλά πάντοτε αμυντικούς- αντετάξαμε αυτό το ηρωικό ΟΧΙ.
Και μας σκέπασε η Παναγιά μας, όπως είπαμε και οι Άγιοί μας και φέραμε εις πέρας αυτόν τον αγώνα και νικηφόρα.
Και αυτή η ανδρεία, αυτή η καθυστέρηση που κάναμε στις εχθρικές δυνάμεις ούτως ώστε αργότερα τους βρήκε ο Χειμώνας στη Ρωσία και πήρε άλλη τροπή το πράγμα, την επήνεσαν αυτή την ανδρεία κι αυτή τη στάση οι πάντες.
Ας είναι παραδείγματα αυτά για μας στη ζωή μας κι ας αντιτάσσομε κι εμείς τα «Όχι» όπου χρειάζεται.
Και προπάντων να κρατήσομε τα Ιερά και τα Όσια που παραλάβαμε.
Δεν ξέρω, ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΑΡΑΔΟΞΟ, ΜΕΣΑ Σ’ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΛΛΑΔΑ , ΝΑ’ΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ ΚΑΙ Ν’ ΑΚΟΥΣ ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ..
Να κατεβάζουν τις Άγιες εικόνες, αυτά τα Ιερά Σύμβολα της πίστεώς μας από Νοσοκομεία, από αίθουσες Δικαστηρίων κι από άλλους δημόσιους χώρους.
Λες και είναι περιουσία ατομική, ιδιωτική, αυτών που κάνουν αυτές τις ενέργειες.
Αυτή είναι περιουσία δημόσια, χώροι δημόσιοι, για τους οποίους χώρους πληρώνει φορολογία όλος ο ελληνικός λαός, που στην πλειοψηφία του είναι Ορθόδοξος Χριστιανικός Λαός και η πίστη του προστατεύεται από το Θεό, αλλά προστατεύεται και από το Σύνταγμα.
Ας φυλάξομε λοιπόν τους Νόμους του Θεού, προπάντων.
Ας φυλάξομε τις Παραδόσεις που παραλάβαμε από τους προπάτορές μας, αν θέλομε να λεγόμαστε Έλληνες Ορθόδοξοι και αν θέλομε να ξυπνήσομε αύριο και να λέγεται αυτός ο χώρος που πατάμε Ελλάδα.
Αλλιώς θα τον πάρουν κάτω από τα πόδια μας και μέσα από τα χέρια μας.
Όπου χρειάζεται, λοιπόν, να αντιτάξομε και εμείς το ηρωικό «Όχι».
Αλλά απέναντι και στα πάθη και τα ηδονοφόρα πάθη, τα δικά μας.
Είναι πικρό το ΟΧΙ εκείνη την ώρα απέναντι στα πάθη μας, αλλά ,όταν τα καταφέρομε, με τη Χάρη του Θεού, γίνεται γλυκύ.
Ευχόμεθα η Χάρις των Αγίων Δαυίδ και Ιακώβου, η ευχή του Αγίου Γέροντος Κυρίλλου, εξαιρέτως της καλής μας Παναγίας, όλους να μας δυναμώσουν, να μας ευλογούν στην πορεία της ζωής μας, να μας προστατεύουν από κάθε πειρασμό και από κάθε κακό και να μας βοηθούν να μη χάσομε το στόχο μας, τον προορισμό μας.
Όλοι μια μέρα θα φύγομε, νέοι νέοι φεύγουν οι άνθρωποι, δεν υπάρχει ηλικία για το θάνατο.
Το θέμα είναι το πώς θα φύγομε.
Θα είμαστε αρεστοί στο Θεό για να μας βάλει στη Βασιλεία Του;
Αν όχι τότε, όπως λέγανε οι Άγιοι Γέροντες, καλύτερα να μην είχαμε γεννηθεί.
Ευχόμεθα η Χάρις του Θεού όλους να μας ετοιμάσει για εκείνη την ώρα και να μας παραλάβει εν μετανοία και εν εξομολογήσει και να μας αξιώσει της Ουράνιας Βασιλείας Του. Αμήν! 》
ΓΕΡΩΝ ΓΑΒΡΙΗΛ
ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ Ι.Μ.ΟΣΙΟΥ ΔΑΥΙΔ
Ι.Μ.Οσίου Δαυίδ, 28/10/2021,
Εορτή της Φωτοφόρου Σκέπης
της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 5 (1 ψήφος)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.