Μακάριοι οι γονείς που δεν χρησιμοποιούν την λέξη «μη» στα παιδιά τους, αλλά τα φρενάρουν από το κακό με την αγία τους ζωή, την οποία μιμούνται τα παιδιά, και ακολουθούν τον Χριστό με πνευματική λεβεντιά χαρούμενα.
Μακάρια τα παιδιά που έχουν γεννηθή «εκ κοιλίας μητρός» αγία, αλλά μακαριότερα είναι αυτά που γεννηθήκανε με όλα του κόσμου τα κληρονομικά πάθη και άγωνισθήκανε με ίδρωτες και τα ξεριζώσανε και κληρονομήσανε την Βασιλεία του Θεου εν ιδρώτι του προσώπου.
Μακάρια τα παιδιά που έζησαν από μικρά σε πνευματικό περιβάλλον και έτσι ακούραστα προχωρήσανε στην Πνευματική ζωή.
Τρις μακάρια όμως είναι αυτά τα αδικημένα παιδιά που δεν βοηθηθήκανε καθόλου (αντιθέτως τα σπρώχνανε στο κακό), αλλά μόλις άκούσανε για τον Χριστό, γυαλίσανε τα μάτια τους, και με μια στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών γυαλίσανε απότομα την ψυχή τους και βγήκανε και από την έλξη της γης και κινηθήκανε στην Πνευματική τροχιά.
