του Μιχαήλ Χούλη, Θεολόγου. Στην ιστορία ούτε υπήρξε ούτε και θα υπάρξει όμοιος του Ιησού από τη Ναζαρέτ. Πρόκειται για την πιο ξεχωριστή προσωπικότητα που έζησε ποτέ στον κόσμο. Εκατομμυρίων ανθρώπων άλλαξε ριζικά η ζωή όταν τον γνώρισαν.

Άλλαξε μάλιστα την πορεία της ιστορίας προς το καλύτερο, αν και έζησε στη γη πριν από 2.000 χρόνια. Η ιστορία διαιρέθηκε στο εξής σε χρόνια π.Χ. «προ Χριστού» και σε περιόδους μ.Χ. «μετά Χριστό». Πληροφορίες για την ιστορική ύπαρξη και τον βίο του Χριστού έχουμε, εκτός από τους τέσσερις Ευαγγελιστές (Ματθαίο, Μάρκο, Λουκά και Ιωάννη) που έγραψαν ως μάρτυρες των γεγονότων που περιγράφουν, κυρίως από τους εβραίους ιστορικούς Ιώσηπο και Φίλωνα, τον Σαμαρείτη ιστορικό Θαλλό, την επιστολή του φιλοσόφου Σεραπίωνα, τους Ρωμαίους ιστορικούς Τάκιτο και Σουετώνιο, τον Ρωμαίο διοικητή Πλίνιο τον Νεότερο, τον Σύρο σοφιστή Λουκιανό, τον αρνητή φιλόσοφο Κέλσο, από Ιουδαϊκές Πηγές (Ταλμούδ) κ.λπ.

Δεν ήταν ένας Απλός Άνθρωπος, Αλλά Πολύ Περισσότερο Απ’ Αυτό

Η τελείως άγια ζωή που έζησε ο Ιησούς, τα άπειρα θαύματα που έκανε (θεράπευσε βαριά αρρώστους, τυφλούς χωρίς κόρη οφθαλμού, παράλυτους από τη γέννησή τους, ηρέμησε φουρτουνιασμένες θάλασσες, ανέστησε νεκρούς κ.λπ.), τα μοναδικά στην ιστορία λόγια που είπε (περί Τριαδικού Θεού, αγιότητας ζωής, αγάπης προς τους εχθρούς, ισότητας όλων κ.α.), ο ζωοποιός θάνατός Του στο Σταυρό (από τον οποίον και μέσα στο μεγαλύτερο πόνο συγχώρεσε τους σταυρωτές του λέγοντας στον Πατέρα Του ότι δεν ξέρουν τι κάνουν), η εκπληκτική ανάστασή Του και η θαυμαστή ανάληψή Του μπροστά στους μαθητές Του, οδηγούν στο γεγονός ότι δεν ήταν ένας απλός άνθρωπος, αλλά πολύ περισσότερο απ’ αυτό. Για μας τους χριστιανούς αποτελεί αδιαμφισβήτητη αλήθεια ότι ο Χριστός δεν ήταν ένας ηθικολόγος, δεν ήταν ένας φιλόσοφος. Δεν ήταν ένας κοινωνικός επαναστάτης ή ιδεολόγος. Ήταν και είναι ο Υιός του Θεού, το 2ο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, τέλειος Θεός και τέλειος  άνθρωπος, Θεάνθρωπος.

Εγώ Και Ο Πατέρας Είμαστε Ένα

Ο Ιησούς, άλλωστε, από τα λόγια Του στην Καινή Διαθήκη και την άποψη των μαθητών Του, Είχε Πλήρη Συνείδηση Ότι Είναι Θεός: «Εγώ Και Ο Πατέρας Είμαστε Ένα» αποκαλύπτει (Ιωάννη, 10:30) και «Εγώ Είμαι Ο Δρόμος, Η Αλήθεια Και Η Ζωή, κανείς δεν πηγαίνει στον Πατέρα παρά μόνο μέσω Εμένα» (Ιωάννη 14:6).

Ακόμη, ο ίδιος φανερώνει: «Πριν γεννηθεί ο Αβραάμ εγώ υπάρχω» (Ιω. 8,58).
Και όταν ο Φίλιππος τού ζήτησε να τους δείξει τον Πατέρα Του, απάντησε: «Τόσο καιρό Είμαι μαζί σας Φίλιππε και δεν με γνώρισες;» (Ιω. 14,9).
Όταν ο Πέτρος, τέλος, του λέγει ότι είναι ο Υιός του Θεού, ο Χριστός τού απαντά: «Είσαι μακάριος Πέτρο γιατί Σάρκα και Αίμα δεν σου αποκάλυψε Αυτήν την Αλήθεια, αλλά ο Πατέρας Μου που Είναι στους Ουρανούς» (Ματθ. 16,13-17).

Παραθέτουμε επίσης τα λόγια του δύσπιστου απ. Θωμά, μετά από την πρόσκληση του αναστημένου Χριστού να αγγίξει τις πληγές του.
Του λέει με δάκρυα στα μάτια ο Θωμάς: «Ο Κύριος Μου Και Ο Θεός Μου» (Ιω. 20,28). Τότε ο Κύριος όχι μόνο δεν αρνήθηκε ότι Είναι Θεός, αλλά τον παρατήρησε επειδή πίστεψε σ’ Αυτόν αφού Τον είδε, ενώ ευτυχισμένοι θα είναι του λέει «Όσοι πιστέψουν σε Μένα χωρίς να με δουν».

Συνέβησαν τα Γεγονότα που Περιγράφει η Καινή Διαθήκη Πραγματικά και Αληθινά;

Φυσικά, αφού άλλωστε οι μαθητές του έδωσαν τη ζωή τους για τον Χριστό, ενώ υπέστησαν πρώτα εξευτελισμούς, φυλακίσεις, διωγμούς, μαστιγώσεις και εξορίες. Κανείς δεν προσφέρει τη ζωή του για ένα ψέμα. Αλλά και για επιστημονικούς λόγους είναι απόλυτα εγγυημένη η αλήθεια της Αγίας Γραφής: διαθέτουμε σήμερα 24.000 κώδικες (χειρόγραφα – περγαμηνές) που περιέχουν την Αγία Γραφή. Το πλήθος τους και οι ελάχιστες διαφορές τους συνηγορούν υπέρ της αλήθειας της Αγίας Γραφής. Διαθέτουμε μάλιστα και αρχαιότατες μαρτυρίες για τα Ευαγγέλια και το περιεχόμενό τους από τους: Παπία, επίσκοπο Ιεραπόλεως της Φρυγίας και τον άγιο Ειρηναίο, επίσκοπο Λουγδούνου (νυν Λυώνος), που γράφουν γύρω στο 130 – 200 μ.Χ. (Τα Ευαγγέλια γράφτηκαν την περίοδο 70-100 μ.Χ.). Όσον αφορά τις μαρτυρίες της αρχαιολογίας είναι πέλαγος οι ανακαλύψεις που πιστοποιούν την αλήθεια των λεγομένων της Αγίας Γραφής.

Πάμπολλες Προφητείες για τον Ερχομό Του

Επίσης, η Παλαιά Διαθήκη περιέχει πάμπολλες προφητείες για τον ερχομό Του Χριστού, που ειπώθηκαν εκατοντάδες χρόνια πριν από τη Γέννηση Του. Προφητείες γι’ Αυτόν βρίσκουμε και σε πολλά εξωβιβλικά κείμενα. Όλες αυτές οι προφητείες που επαληθεύτηκαν, συμπεριλαμβάνουν τη θαυμαστή Γέννηση Του, την αναμάρτητη ζωή Του, τα πολλά θαύματα Του, το θάνατό Του και την Ανάστασή Του και δεν μπορούν να εξηγηθούν διαφορετικά, παρά μόνο με την ύπαρξη Θείου σχεδίου.

Το Σπουδαιότερο Ιστορικό Γεγονός: Η Ανάσταση Του Κυρίου!

Ο ίδιος ο Ιησούς προείπε πολλές φορές για το θάνατο και την Ανάστασή Του και όλα έγιναν ακριβώς όπως τα είπε: π.χ. «γκρεμίστε αυτό το ναό (εννοούσε το Σώμα Του) και εγώ θα τον ξαναχτίσω σε τρεις ημέρες» (βλ. και Λουκ. 18:31). Αλλά και ο Απόστολος Παύλος διδάσκει ότι ο Χριστός «μάς εξαγόρασε από την κατάρα του νόμου, με το να γίνει για χάρη μας προσωρινά ο ίδιος κατάρα» (Γαλ. 3,13). Πράγματι, ο σωτήρας έκανε σε μας μια πνευματική μετάγγιση αίματος και η ανθρωπότητα από ετοιμοθάνατη που ήταν αναζωογονήθηκε. Το τίμιο αίμα Του έσωσε όλους από την πνευματική αιμορραγία, δηλαδή από την απερίγραπτη απιστία, διαφθορά και κακία.

Το Μόνο Γεγονός που Εξηγεί Πειστικά τον Άδειο Τάφο Του Ιησού είναι η Ανάσταση

Ο τάφος όπου τοποθετήθηκε το νεκρό σώμα του Χριστού φυλασσόταν από 16 ένοπλους και ανύσταχτους Ρωμαίους στρατιώτες, είχε δε σφραγιστεί με έναν ογκόλιθο. Οι μαθητές Του δεν θα τολμούσαν άλλωστε να πλησιάσουν (είχαν φανεί ιδιαίτερα δειλοί λίγο πριν). Μάλιστα, αν περίμεναν να αναστηθεί, γιατί να υποβληθούν στον κίνδυνο να πάρουν το σώμα Του;  Από την άλλη, αν δεν περίμεναν να αναστηθεί θα έπρεπε να τους είχε απογοητεύσει, γιατί Εκείνος όλο για την ανάστασή Του έλεγε. Επομένως, δεν υπήρχε λόγος να πλησιάσουν στο μνημείο Του σε καμία περίπτωση. Οι Ιουδαίοι, επιπλέον, δεν θα έπαιρναν ποτέ το σώμα Του από τον τάφο, επειδή κάτι τέτοιο θα ενίσχυε τις αποδείξεις για την ανάστασή Του.

Το Μόνο Γεγονός που Εξηγεί Πειστικά τις Εμφανίσεις του Αναστημένου Ιησού Χριστού Μπροστά στους Μαθητές Του είναι η Ανάσταση

Μετά την ανάσταση Του, ο Ιησούς παρουσιάστηκε 11 φορές σε εκείνους που τον γνώριζαν, ενώ κάποια φορά παρουσιάστηκε σε 500 περίπου ανθρώπους. Το γεγονός αναφέρει ο Απόστολος Παύλος, που ως γνωστόν υπήρξε κάποτε σφοδρός πολέμιος των χριστιανών (λεγόταν τότε Σαύλος), επομένως λέγει την αλήθεια.

Ο Κύριος απέδειξε πως οι εμφανίσεις εκείνες (για 40 ημέρες, πρωί, μεσημέρι, απόγευμα και βράδυ και σε διαφορετικές τοποθεσίες) δεν ήταν ψευδαίσθηση, γιατί έφαγε μαζί τους, τους μίλησε, τους δίδασκε, ενώ εκείνοι Τον άγγιζαν. Ακόμη, ο Παύλος γράφει τις επιστολές του από το 51 μ.Χ. Ο Χριστός αναστήθηκε το 33 μ.Χ. Αποκλείεται λοιπόν να ψεύδεται ο Παύλος για τις εμφανίσεις του Αναστάντος Ιησού, γιατί θα έβρισκε την ομόφωνη αντίδραση όλων των άλλων αποστόλων και χριστιανών, οι οποίοι, σαν γνήσιοι μάρτυρες των γεγονότων της επίγειας ζωής του Δασκάλου τους, θα ομολογούσαν την αλήθεια. Οι Ιεροί Ευαγγελιστές μάς λένε την αλήθεια γιατί εκτός των άλλων δεν αναφέρουν συγκεκριμένη ώρα για την Ανάσταση (αφού δεν το γνωρίζουν), παρά μόνο μιλάνε για εμφανίσεις σ’ αυτούς του Αναστημένου.

Το Μόνο Γεγονός που Εξηγεί το Γενναίο και Ελπιδοφόρο Ξεκίνημα της Χριστιανικής Εκκλησίας είναι η Ανάσταση

Η χριστιανική εκκλησία είναι Θεανθρώπινος οργανισμός και το Σώμα Του Χριστού στην αιωνιότητα. Το κήρυγμά της, τότε και τώρα, βασίζεται στην Ανάσταση του Χριστού (Πράξεις 2:14-36). Υπήρξε πάντοτε η βάση του μηνύματός της. Οι εχθροί του Χριστού θα μπορούσαν να το σταματήσουν αυτό αν παρουσίαζαν απλά το Σώμα Του. Δεν το έκαναν, γιατί ο Κύριος είχε αληθινά αναστηθεί εν σώματι.

Το Μόνο Γεγονός που Εξηγεί την Πλήρως Αλλαγμένη Ζωή των Μαθητών είναι η Ανάσταση

Μετά την ανάστασή Του, και ιδίως μετά την Πεντηκοστή, οι πρώην δειλοί και αρνητές Του (ο Πέτρος τον αρνήθηκε τρεις φορές) μαθητές και απόστολοί Του ξεχύθηκαν στην οικουμένη και άλλαξαν τον κόσμο με το κήρυγμα και τα θαύματά τους, μη φοβούμενοι εξορίες, μεγάλες ταλαιπωρίες, φυλακίσεις, μαστιγώσεις και αυτόν τον ίδιο τον μαρτυρικό θάνατο που γνώριζαν εξαρχής ότι δεν θα αργήσει να τους συμβεί. Έγιναν ατρόμητα λιοντάρια με τη δύναμη και τη Χάρη του αναστημένου.

Γι’ Αυτό και δεν μας Απάτησαν οι Μαθητές του

Γιατί απατούν οι άνθρωποι; Φυσικά για κέρδη, οφέλη, δόξα, πλουτισμό, άνετη ζωή κ.α. Τι απέκτησαν οι απόστολοι στη ζωή τους; Τα αντίθετα από αυτά. Δηλαδή, όπως προείπαμε: Φτώχεια, πείνα, στερήσεις, βασανισμούς, διωγμούς, θάνατο. Και οι 10 πέθαναν μαρτυρικά με διάφορους τρόπους: με σταυρικό θάνατο, με μαχαίρι, στη φωτιά, από τόξο ή από βασανιστήρια. «Δέχομαι», λέει λοιπόν ο εξέχων φιλόσοφος και θετικός επιστήμονας Pascal, «Και πιστεύω άνετα τα γεγονότα εκείνα για τα οποία εκείνοι που τα είδαν δέχθηκαν να πεθάνουν με μαρτυρικό θάνατο».

Ζωντανή Προσωπική Σχέση με τον Αναστημένο, Ζωντανό Σωτήρα

Μέσα στην ιστορία εκατομμύρια άνθρωποι αναγνώρισαν μέχρι σήμερα την θεότητα και ανάσταση του Εκλεκτού Υιού του Θεού (καθημερινά βιώνει μάλιστα τεράστιος αριθμός ανθρώπων θαύματα και θεραπείες παγκοσμίως), ενώ πολλοί θυσίασαν λίγο ή πολύ από τη ζωή τους για να ανατείλει ένας καλύτερος και ποιοτικά ανώτερος κόσμος στο όνομά Του.

Πολύ εύστοχα, ο σπουδαίος Γάλλος φυσικό-μαθηματικός και διανοητής Βλάσιος Πασκάλ αναφέρθηκε στο Θεό λέγοντας: «στην καρδιά κάθε ανθρώπου υπάρχει ένα κενό που μόνο ο θεός μπορεί να το γεμίσει μέσω του Υιού Του, του Ιησού Χριστού». Φημισμένοι εξάλλου άθεοι, διανοούμενοι και επιστήμονες επέστρεψαν στον Θεό, ή ομολόγησαν και ομολογούν δημόσια την πίστη τους, αφού μελέτησαν και ερεύνησαν σε βάθος τον Χριστιανισμό  και την Αγία Γραφή, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα (λ.χ. Άγιος Αυγουστίνος, Πασκάλ, Γκαίτε, Ντοστογιέφσκι, Τατιάνα Γκορίσεβα, Σιμόν Βέιλ, Allan Sandage, Φράνσις Κόλλινς, Antony Flew και τόσοι άλλοι). Ανάλογη ήταν και η μεταστροφή του πολυτάλαντου φιλοσόφου C.S. Lewis, αλλά και η μεταστροφή του νομικού και σπουδαγμένου σε διάφορα πανεπιστήμια Josh Mcdowell.

Και σε πολλούς άλλους, ‘ανώνυμους’ και επώνυμους, συμβαίνει το ίδιο, γιατί πείθονται κάθε μέρα παγκοσμίως συνειδησιακά και ελεύθερα για την θεότητά Του και Κυριότητά Του, επειδή ο Θεός «ουκ αμάρτυρον εαυτόν αφήκε» (Πράξ. 14,17) αλλά και κυρίως επειδή «τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε παρέδωσε τον μονογενή Του Υιό στο θάνατο, για να μη χαθεί όποιος πιστεύει σ’ αυτόν αλλά να έχει ζωή αιώνια» (Ιω. 3,16).

Ο Βιβλικός λοιπόν Χριστιανισμός δεν είναι απλά μια φιλοσοφία ζωής, ούτε κάποια ηθική αρχή υπακοής σε θρησκευτικούς κανόνες. Ο πραγματικός Χριστιανισμός δεν είναι ιδεολογία και αφηρημένες διδασκαλίες, αλλά στηρίζεται πάνω σε μια ζωντανή προσωπική σχέση με τον αναστημένο, ζωντανό Σωτήρα, που πραγματοποιείται με την καθημερινή προσευχή, την μετάνοια, την ταπείνωση του ανθρώπου, την διαρκή Θεία Κοινωνία και την αγάπη.

 

Carl Bloch Ο Κύριος Μου Και Ο Θεός Μου

Εικόνα (του Carl Bloch): Ο δύσπιστος Θωμάς βλέποντας μπροστά του τον αναστημένο Χριστό αναφωνεί: «Ο Κύριος Μου Και Ο Θεός Μου» (Ιω. 20,28).

 

του Μιχαήλ Χούλη, Θεολόγου

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.