Αρχιμανδρίτης Δοσίθεος Κανέλλος
Η απλότης, η σοβαρότης, η σεμνότης είναι πράγματα πρωτόγνωρα δι' ένα ελλαδικόν κληρικόν η λαικόν. Τούτο φαίνεται καθαρώς και κατά την ονομαστικήν του Πατριάρχου εορτήν.
Εις την Ελλάδα εις ονομαστικήν εορτήν αρχιερέως συλλειτουργεί εν πλήθος αρχιερέων, εις πολύχρωμος και χρυσοποίκιλτος κόσμος αμφίων, εν πολλοίς αφιλοκάλλων, εν δάσος από πατερίτσας και απαστραπτούσας μίτρας. Όλοι και όλα δια την τιμήν του εορτάζοντος. Εορτάζει ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Χοροστατεί. Συγχοροστατούν και Συνοδικοί αρχιερείς Μητροπολίται εκ της Πόλεως και του εξωτερικού. Λειτουργεί εις πρεσβύτερος μετά διακόνου.
Ο Μέγας Αρχιμανδρίτης και αυτός άνευ σταυρού. Αυτό ναί. Είναι τάξις. Εις την Ελλάδα εις εορτήν πρεσβυτέρου. έχοντος τι εκκλησιαστικόν αξίωμα εμετρήθησαν είκοσι επτά συλλειτουργούντες (πρωτο)πρεσβύτεροι και αρχιμανδρίται άπαντες μετά σταυρών αδαμαντοκολλήτων και (το κυριώτερον) εγκολπιοφερόντων...
Η πολυτέλεια των αμφίων ενοχλεί τους σημερινούς Χριστιανούς. Θέλουν οι λειτουργοί του Υψίστου να μη ομοιάζουν με τους παλαιούς σατράπας της Λυδίας και της Φρυγίας. Πολλάκις υπενθυμίζουν τον Φαρνάβαζον τον σατράπην της Φρυγίας, ” ος ήκε προς Αγησίλαον (τον βασιλέα της Σπάρτης) έχων στολήν πολλού χρυσού αξίαν”.
Η απλότης εντυπωσιάζει και ανθρώπους που δεν έχουν στενή σχέσι με την Εκκλησία.
Κατανυκτικός εσπερινός της Β’ Κυριακής των Νηστειών στην Αγία Τριάδα Σταυροδρομίου (Ταξίμ). Θα χοροστατήσει ο Πατριάρχης. Είμαστε αρκετοί και περιμένουμε. Έρχεται. Με επανωκαλύμαυχο, ένα εγκόλπιο και χαζράνι, άνευ μανδύου. Χοροστατεί από το παραθρόνι (γεντέκι). Ο χορός δεν ψάλλει το “εις πολλά έτη”. Άρχεται ο Εσπερινός. Οι ψάλται ψάλλουν κατανυκτικώτατα. Επί κεφαλής ο άρχων Πρωτοψάλτης Λεωνίδας Αστέρης. Κατά την αρχαίαν τάξιν, μετά την είσοδον ο ιερεύς και ο διάκονος αλλάσσουν άμφια. Φορούν μαύρα. Αλλάσσουν και τα αμφιάσματα και της Αγίας Τραπέζης. Η Κυριακή πέρασε. Η λύσις της νηστείας δι’ ελαίου και οίνου παρέρχεται. Εισερχόμεθα και πάλιν εις εβδομάδα ξηροφαγίας, αυστηράς νηστείας και πένθους. Εις το τέλος ποιούμεν ανά δύο μετάνοιαν μεγάλην εις τον Πατριάρχην και ασπαζόμεθα την χείρα Αυτού. Και αυτός εύχεται εις ημάς: “Καλήν συνέχειαν”.
(Από το βιβλίο ” Μια γοργόνα στον Κεράτιο”).
