Ονομάζομαι Ολυμπία Περράκη. Γεννήθηκα στις εκλογές του 1958. Είμαι συνταξιούχος υπάλληλος της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος και μετράω ήδη 63 χρόνια ζωής. Είμαι συνειδητή χριστιανή και προσπαθώ να κάνω με φιλότιμο τον πνευματικό μου αγώνα με τις ευχές και τις προσευχές πάντοτε του πνευματικού μου.

Σε όλη μου την μέχρι εδώ πορεία στήριγμά μου ήταν η οικογένειά μου και κυρίως η μητέρα μου, Ισμήνη, στην οποία και συνέβησαν δύο συγκλονιστικά σημεία ίσως και θαύματα, τα οποία θέλησα να μοιραστώ μαζί σας και δι’ υμών με τους αναγνώστες σας προς δόξαν Θεού και πνευματική ωφέλεια όλων μας.
Τον τελευταίο χρόνο η μητέρα μου, βαίνουσα αισίως στα 98 της χρόνια, ταλαιπωρήθηκε πολύ. Στις 25 Οκτωβρίου 2021 έπεσε μέσα στο σπίτι και τσακίστηκε. Αμέσως κάλεσα τον εξαιρετικό γιατρό του ταμείου μου, κ. Κ., ο οποίος μου έδωσε οδηγίες. Ακολούθως την πήγα στην κλινική «Υγείας Μέλαθρον» στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Οι γιατροί ήταν πολύ καλοί και κυριολεκτικά έπεσαν πάνω της. Η διάγνωση: κάταγμα ισχίου αριστερού ποδιού. Η ομάδα του γιατρού, κ. Κ., κ. Β. και κ. Τ. και των βοηθών τους έβαλαν τα δυνατά τους. Έπρεπε, όμως, να χειρουργηθεί και μάλιστα άμεσα.
Ο αναισθησιολόγος, προτού γίνει η επέμβαση με κάλεσε να υπογράψω το γνωστό χαρτί για το τυχόν μοιραίο, καθώς η ηλικία της μητέρας μου ήταν προχωρημένη. Τρόμαξα πολύ. Η αγωνία μου ανάμεικτη με τη στεναχώρια μου μπλέκονταν στην έμπονη προσευχή για τη μητέρα μου, το στήριγμά μου. Μίλησα και με ένα Μητροπολίτη της Ελλαδικής Εκκλησίας μας, με τον οποίο έχω επικοινωνία και εκείνος με καθησύχασε με τον γλυκύ και παρηγορητικό του λόγο.
Τα πράγματα πήραν το δρόμο τους… Ο αναισθησιολόγος μας την έφερε στο δωμάτιο σώα και αβλαβή λέγοντάς μας με συγκίνηση «έρχου και είδε». Μετά από λίγες ημέρες την πήραμε στο σπίτι. Άρχισε να συνέρχεται και να γίνεται όπως παλιά, οξυδερκής, ευφυέστατη, κοινωνικά και πολιτικά καταρτισμένη. Δε θέλαμε τίποτε άλλο. Στεκόμασταν και την κοιτούσαμε με χαρά και συγκίνηση μαζί.
Στις 18 Ιουνίου, ημέρα Σάββατο, η κυρία που φρόντιζε τη μητέρα μου νοσεί από κορωνοϊό. 19 Ιουνίου Κυριακή των Αγίων Πάντων, Δευτέρα 20 Ιουνίου της Παναγίας της Οδηγήτριας, Τρίτη 21 Ιουνίου του Νεομάρτυρα Νικήτα του Νισυρίου… Έχω τηλεφωνική επικοινωνία με τον εντατικολόγο – παθολόγο του Ταμείου, κ. Σ.. Με συμβουλεύει να κάνω αμέσως rapid test στη μητέρα μου και να προμηθευτώ αντιϊικά φάρμακα. Τετάρτη 22 Ιουνίου του Αγίου Ευσεβίου συνεννοούμαι με το φαρμακοποιό μας, κ. Τ. που ήρθε με το rapid test και τη βρήκε θετική στον κορωνοϊό.
Η λαχτάρα μου μεγάλη! Ντράπηκα να καλέσω και πάλι τον Σεβασμιώτατο που είχα μιλήσει την προηγούμενη φορά, οπότε πήρα τον π. Δ. Κ. να τη βάλει στην προσευχή του για 10 ημέρες, δηλαδή σα να την τάξαμε στον Άγιο Λουκά τον Ιατρό της Κριμαίας που πολύ ευλαβούμαστε εγώ και ο συγκεκριμένος ιερέας. Τα γεγονότα πήραν και πάλι το δρόμο τους.
Και ένας αγώνας δρόμου ξεκινάει. Ο φαρμακοποιός μας, κ. Τ. δίνει όλη του την καρδιά από το μεσημέρι της Τετάρτης να έρθουν έγκαιρα τα αντιϊικά χάπια ξέροντας την εξέλιξη της νόσου και σταθμίζοντας την ηλικία της μητέρας μου μονολογεί «αν ήμασταν πιο σβέλτοι… Μπορεί να φθάσουν και σήμερα το βράδυ στο κεντρικό φαρμακείο που αργεί να κλείσει».
Καλώ και πάλι το γιατρό, κ. Σ. και του λέω τα γεγονότα. Με βαριά αλλά σταθερή φωνή μου απαντάει «Ανήκει στη σφαίρα του απίθανου να έρθουν σήμερα το βράδυ τα χάπια με το courier. Αύριο θα έρθουν πρώτα ο Θεός». Προσεύχομαι με όποια προσευχή γνωρίζω, επικαλούμαι τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου μας, την Παναγία μας, Αγίους, κλαίω…
Πέμπτη 23 Ιουνίου της Αγίας Αγριππίνας και μετά από πολλή προσπάθεια έρχονται από τον ΕΟΠΠΥ τα χάπια μέσω courier. Επιτέλους, στις 3 το μεσημέρι τα έχω στα χέρια μου. Κανονικά κόστιζαν 500 ευρώ, αλλά τα παίρνουμε δωρεάν! Ο γιατρός μου ζήτησε να του στείλω σε φωτογραφία μέσω του κινητού τα χάπια και με τη βοήθεια της καλής κοπέλας που πλέον κουράρει τη μητέρα μου, της Αρετής από τη Γεωργία, κάνουμε όπως μας λέει ο γιατρός και μας απαντά «Θα σας καλέσω ξανά εγώ».
Εγώ αδημονούσα. Κυριολεκτικά ήμουν πάνω από το τηλέφωνο, γιατί ήθελα να με κατευθύνει για τη δοσολογία των φαρμάκων και λοιπές τεχνικές λεπτομέρειες. Φτάνουμε Παρασκευή 24 Ιουνίου που είναι το Γενέσιο του Τιμίου Προδρόμου. Βρίσκω τυχαία σε μήνυμα στο κινητό μου μήνυμα του γιατρού για τη δοσολογία των φαρμάκων. Μου το είχε στείλει ήδη από τις 19.30 της προηγούμενης ημέρας. Η σχέση μου με την τεχνολογία είναι πολύ άσχημη… Συνειδητοποιώ ότι έχω καθυστερήσει 27 ολόκληρες ώρες να δώσω το φάρμακο στη μητέρα μου, άθελά μου. Τρόμος και αγωνία με καταλαμβάνει διότι είναι και η ηλικία της προχωρημένη και μια τέτοια καθυστέρηση ίσως ήταν και μοιραία. Ακόμη τρέμω στην ιδέα…
Καλώ στο τηλέφωνο το γιατρό, του εξηγώ ότι περίμενα να με καλέσει και όχι να μου στείλει μήνυμα. Εκείνος με καθησύχασε. Πάλι με τη γνωστή σοβαρότητα στη φωνή μου λέει το εξής συγκλονιστικό «Τα χάπια αυτά πρέπει να παρθούν έγκαιρα από τον ασθενή, αλλιώς μπορεί να προκαλέσουν παρενέργειες. Η μητέρα σας ξεπέρασε τον κορωνοϊό μόνη της!»
Όντως, η αδιαθεσία της μητέρας μου υποχωρούσε ραγδαία, η θερμοκρασία της ήταν φυσιολογική, το οξυγόνο της πολύ καλό. Τότε μου ήρθαν στο μυαλό τα λόγια του Αγίου Γέροντα Ιωσήφ του Βατοπαιδινού «Η προσευχή μπορεί να αντικαταστήσει τα χάπια…».
Στο σημείο αυτό να σημειώσω ότι η μητέρα μου είναι χλιαρή, θα έλεγα, στην πίστη. Μετά, όμως, από τα θαύματα που έβλεπε να συντελούνται, κάποια στιγμή, με κοίταξε και μου είπε «Ανταλλάσσουμε τους σταυρούς μας;». Ο δικός μου είναι βυζαντινός και ο δικός της παλιός Εσταυρωμένος. Και συνεχίζει «Δεν πίστευα σε τόσο πολλά θαύματα, αλλά τώρα πιστεύω!», ενώ στη συνέχεια μου μετέφερε τα λόγια μιας ευλαβούς φίλης της «Ο Σταυρός είναι ευλογημένος, πάρε τη δύναμή Του. Ό,τι ζητήσει θα το ‘χεις, ό,τι δεν καταλαβαίνεις είναι θαύμα! Ο άγγελός σου ζει και θα σε συνοδεύει μέχρι το τέλος. Κάποιοι Άγιοι μας καθορίζουν».
Σάββατο 25 Ιουνίου, της Αγίας Φεβρωνίας και περιμένουμε με υπομονή. Κυριακή 26 Ιουνίου Πάντων των Αγιορειτών Πατέρων στο ίδιο μήκος κύματος. Δευτέρα 27 Ιουνίου του Αγίου Σαμψών του Ξενοδόχου και επιστρέφω τα χάπια στο Υγείας Μέλαθρον στα χέρια του γιατρού κ. Σ. Τρίτη 28 Ιουνίου Ανακομιδή των Λειψάνων των Αγίων Κύρου και Ιωάννου. Τετάρτη 29 Ιουνίου των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Τις Θεός μέγας ως ο Θεός ημών!!!
Την έχουμε πάλι κοντά μας και τη χαιρόμαστε. Μετά από αυτές τις θεϊκές επεμβάσεις δεν έχουμε παρά να δοξάσουμε και πάλι τον Άγιο Θεό που μας βοηθάει και μας στηρίζει δια πρεσβειών του Αγίου Λουκά του Ιατρού και επανήλθαμε στην πολύτιμη υγεία μας. Ήδη από το 2011 με είχε θεραπεύσει από καρκίνο του μαστού ο ίδιος Άγιος.
Ιησού γλυκύτατε Χριστέ μας σ’ ευχαριστούμε γιατί η σχέση μας ανανεώθηκε και είναι πιο δυνατή και σε αυτή τη δύσκολη εποχή που ζούμε όλοι μας!

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.