Του Αρχιμ. Μακαρίου Τσιμέρη.
Ήταν 1η Φεβρουαρίου του 2022 όταν ο Κύριος μας, εκάλεσε στη διακονία του ουράνιου θυσιαστηρίου τον πνευματικό μας αδελφό και Κληρικό της Αποστολικής Μητροπόλεως των Θεσσαλονικέων Αρχιμανδρίτη Αντώνιο Πακαλίδη (1964 – 2022).
Με το άγγελμα της αιφνίδιας κοιμήσεως του νιώσαμε την κατ’ άνθρωπον θλίψη μα συνάμα αισθανθήκαμε βεβαία την ελπίδα που πηγάζει από την Ανάσταση του Κυρίου μας.
Η έντονη προσωπικότητά του, η χρυσή του καρδιά, η συμμετοχή του σε όλα σχεδόν τα τεκταινόμενα της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως, πέραν της Ενορίας του Ιερού Ναού Αγίου Σπυρίδωνος Τριανδρίας όπου διακονούσε, τον έκαναν γνωστό και αγαπητό. Με αφορμή λοιπόν την συμπλήρωση τριών χρόνων αφιερώνω μέσα από τούτη τη γραφίδα την σκέψη μου σε αυτόν, μαζί με την προσευχή μου και την μνημόνευση του ονόματός του στο Ιερό Θυσιαστήριο.
Τον γνώρισα ως λαϊκός ακόμα, πλησίον του Γέροντός μου, Πρωτοσυγκέλλου της Ι.Μ. Θεσσαλονίκης και μετέπειτα Μητροπολίτη Λαγκαδά κυρού Ιωάννου, ο οποίος έλεγε για τον μακαριστό Αντώνιο ότι ήταν ένας δραστήριος Αρχιμανδρίτης, γεμάτος αγάπη για την Εκκλησία και την πατρίδα μας και ιδιαιτέρως με μεγάλη αγάπη για το Παπάφειο Ίδρυμα της Ιεράς μας Μητροπόλεως.
Η ορφάνια που γνώρισε από μικρός και η ανατροφή του στο Παπάφειο Ίδρυμα που τόσο αγάπησε, τον οδήγησε ως έκφραση ευγνωμοσύνης να αγωνιστεί για το Ίδρυμα και να συμμετέχει με ζήλο στον αγώνα διάσωσης του ιστορικού Ορφανοτροφείου.
Ο Αρχιμανδρίτης Αντώνιος ήταν φιλάγιος, φιλακόλουθος, ανήσυχος, με πίστη στον Θεό. Ως απόγονος Ποντίων, γνώριζε πολύ καλά για την προσφυγιά και τον ξεριζωμό, γι’ αυτό και πάντοτε συνέβαλλε ώστε να κρατηθεί άσβεστη η φλόγα της μνήμης μέσα από διάφορες εκδηλώσεις και δράσεις.
Δεν ξέχασε ποτέ τους αδικοχαμένους γονείς του και γι’ αυτό ανήγειρε στη μνήμη τους Ιερό Παρεκκλήσιο στον τόπο καταγωγής του, αφιερωμένο στον Άγιο Χριστοφόρο, ώστε να μνημονεύονται τα ονόματά τους.
Στην τριαντάχρονη και πλέον ιερατική του πορεία διετέλεσε γραμματέας του Ηγουμενοσυμβουλίου της Ιεράς Μονής Αγίας Θεοδώρας, Μονής της μετανοίας του, στην οποία συνδιακονήσαμε, διευθυντής του Εκκλησιαστικού και Πολιτιστικού Ιδρύματος Θεσσαλονίκης «Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς» και διευθυντής της Φοιτητικής Εστίας της τότε Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης.
Ήταν ιδιαιτέρως αγαπητός τόσο σε Αρχιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος όσο και σε όλους τους αδελφούς του στην Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, στην οποία εκδαπάνησε τη ζωή του.
Οφειλετικώς και δικαίως ανάβει και σήμερα το κερί της μνήμης και δέομαι προς τον Κύριο να είναι αναπαυμένος μετά Αγίων και Δικαίων.
Αιωνία αυτού η μνήμη.
*Κληρικός στην Ι.Μ. Θεσσαλονίκης
