Τώρα προέκυψαν και οι υποθαλάσσιες ταφές ανθρώπων! Του π. Ηλία Μάκου. Διαβάσαμε ότι μια νέα μόδα, δεν έχει έρθει ακόμη στην Ελλάδα, ξεκινάει στην Αμερική και έχει να κάνει με την ταφή των ανθρώπων σε νεκροταφείο-ύφαλο, στο βυθό της θάλασσας!

Δεν ξέρουμε τι θέλουμε οι άνθρωποι, κυριολεκτικά, και έχουμε χάσει τον προσανατολισμό μας, αποκοπτόμενοι από τις ρίζες μας.

Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του Guardian «η τέφρα των ανθρώπων που επιλέγουν αυτές τις υποθαλάσσιες ταφές αναμειγνύεται σε έναν τσιμεντένιο διάτρητο θόλο, που με τη σειρά του γίνεται τεχνητός ύφαλος, ένα σημείο όπου κολυμπούν ανάμεσα τα ψάρια και «σκαλωσιά» πάνω στην οποία αναπτύσσονται φυτά.

Η «μπάλα» τοποθετείται σε σημεία που έχουν υποδείξει οι Αρχές. Στην οικογένεια του εκλιπόντος δίνονται οι… συντεταγμένες της τελευταίας κατοικίας. Η λύση, λένε ειδικοί, είναι φιλική προς το περιβάλλον και τη θαλάσσια ζωή ενώ, πέρα από όλα τα άλλα πλεονεκτήματα, αποθαρρύνει και την υπεραλίευση στην περιοχή. Τη δυνατότητα της υποθαλάσσιας ταφής δίνει η εταιρεία Eternal Reefs («Αιώνιοι Υφαλοι») με έδρα στη Φλόριντα.

Είναι ένας τρόπος να εμπλουτιστούν εκ νέου οικοσυστήματα που κινδυνεύουν από καταστροφή λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη, της ρύπανσης και του ότι οι ωκεανοί γίνονται περισσότερο όξινοι. Αυτές οι ταφές μέσα στο νερό δεν είναι κάτι καινούργιο. Υπάρχουν ενδείξεις ότι γίνονταν στην αρχαία Αίγυπτο και την αρχαία Ρώμη, αλλά και στους λαούς του Νότιου Ειρηνικού, που έβαζαν τις σορούς σε κανό και το έσπρωχναν στα ανοιχτά. Στην Ασία είναι διαδεδομένη η πρακτική της διάχυσης τέφρας στον ωκεανό».

Στην Ορθόδοξη Ελλάδα, αυτό, που προς στιγμήν υπάρχει είναι το αποτεφρωτήριο.

Πρόσφατα τα μέλη μιας οικογένειας βρέθηκαν σε αναστάτωση, καθώς ο νεκρός, νεαρό σχετικά άτομο, είχε εκφράσει, όσο ζούσε, προφορικά την επιθυμία του να καεί το σώμα του μετά το θάνατό του.

Τελικά οι συγγενείς του, που τους απασχόλησε το δίλημμα «να τον θάψουμε ή να τον κάψουμε;», επέλεξαν να μην αγνοήσουν την επιλογή του.

Όμως το μεγαλύτερο ποσοστό ατόμων στην Ελλάδα προτιμά τον ενταφιασμό και όχι την αποτέφρωση.

Και αυτό γιατί οι αιτίες δεν έχουν να κάνουν μόνο με τα έθιμα, όπως υποστηρίζουν κάποιοι, αλλά σχετίζονται κυρίως με τη θεώρηση της Ορθόδοξης πίστης μας ως συστατικού στοιχείου και της ύπαρξής μας και του αυτοπροσδιορισμού μας.

Δεν μπορεί να αγνοηθεί σε καμία περίπτωση από τους Χριστιανούς, όπως και από άλλους, ότι με την αποτέφρωση ή την υποθαλάσσια ταφή, που κάποιοι προωθούν, παραδίδεται στον παρά φύση αφανισμό και στην περιφρόνηση το σώμα μας, που είναι δημιούργημα του Θεού.

Επιπλέον η αποτέφρωση ή οτιδήποτε άλλο σχεττικό, κατά τη γνώμη μας πάντα, δεν αποτελεί κανενός είδους μεταρρύθμιση, όπως διατείνονται ορισμένοι, αντίθετα έχει στοιχεία οπισθοδρόμησης.

Δεν είναι πολιτισμική εξέλιξη τα νεκρά σώματα να παραδίδονται με ψυχρότητα στην πυρά, αλλά άκριτη υιοθέτηση ξεπερασμένων πρακτικών άλλων θρησκευμάτων, όπου και εκεί βεβαίως από το γεγονός δεν λείπει ο θρησκευτικός χαρακτήρας υπό άλλη, φυσικά, θεώρηση των πραμάτων.

Οι υποστηρικτές της αποτέφρωσης προβάλλουν κατά καιρούς ποικίλα επιχειρήματα, μεταξύ των οποίων λόγους υγιεινής.

Όμως επιστημονικές έρευνες απέδειξαν ότι δεν υπάρχει τοξικό δηλητήριο στους νεκρούς, αφού «ο παρασιτικός ερεθισμός σε πώματα νεκρά καταστρέφεται».

Εξάλλου κάποιοι ισχυρίζονται ότι η καύση των νεκρών είναι μια λύση στο πρόβλημα του κορεσμού των νεκροταφείων.

Η Αθήνα με τα τέσσερα και πλέον εκατομμύρια πληθυσμού και άλλες πόλεις στη χώρα μας, ακόμη και χωριά, δεν εξυπηρετούνται από τα κοιμητήρια, που υπάρχουν. Πράγματι παρατηρείται συμφόρηση των νεκροταφείων.

Και, ομολογουμένως, αναπτύσσεται και κερδοσκοπία γύρω από τα νεκροταφεία, που σε μερικές περιπτώσεις είναι εξοργιστική.

Εκεί, που θα έπρεπε να συναντά κανείς ανθρωπιά, κυριαρχεί, όχι σε λίγες περιπτώσεις, η εκμετάλλευση. Εκεί, που θα έπρεπε ο πονεμένος να ανταμώνει την αγάπη, βρίσκει τη σκληρότητα.

Χρήματα, προχειρότητα, παγερότητα, τυπικισμοί, στεφάνια πανάκριβα και τάφοι μεγαλοπρεπείς για το θεαθήναι, όλα ξένα προς το γνήσιο πνεύμα της Εκκλησίας.

Δεν υπάρχει πιο μακάβριο πράγμα από το εμπόριο των νεκρών. Η πτωμαΐνη πρέπει να καθαρισθεί από τα νεκροταφεία μας.

Ωστόσο αυτές δεν είναι αφορμές να μεταβληθεί η ουσία της πίστης. Τα του κορεσμού των νεκροταφείων και τα της κερδοσκοπίας είναι διαχειρίσιμα και διευθετήσιμα, αν υπάρξουν συντονισμένες ενέργειες.

Βέβαια ο καθένας και ανάλογα με τις πεποιθήσεις του και τη στάση ζωής του είναι ελεύθερος να διαλέξει τον τρόπο διαλύσεως του σώματός του και είναι απολύτως σεβαστή η προτίμησή του. Το πρόβλημα δεν είναι αυτό…

Το ζήτημα είναι, και δεν το γράφουμε παπαδίστικα και μονόπλευρα, αλλά προσπαθώντας να προσεγγίσουμε πνευματικά και ψύχραιμα, θέλουμε να πιστεύουμε, το θέμα, ότι η αποτέφρωση των νεκρών οδηγεί στην άρνηση της βασικής αρχής, που θέλει τον άνθρωπο με θείο προορισμό, και δεν τον βλέπει ως στερεό απόβλητο μιας χρήσης, που καταλήγει στην ανυπαρξία.

Και είναι επιπόλαιη η άποψη ότι «άμα πεθάνουμε, τι σημασία έχει αν μας κάψουν ή μας θάψουν, δεν θα καταλάβουμε τίποτα».

Στην παράδοσή μας το σώμα μπαίνει στον τάφο, αποδίδεται στη μητέρα γη, επιστρέφει στο χώμα, από το οποίο πλάσθηκε και έχει μεταφυσική προοπτική.

Οι τάφοι για τους Χριστιανούς δεν είναι πτωματοδοχεία. Είναι το γόνιμο έδαφος, που δέχεται το σπόρο, ο οποίος θα σαπίσει και στη συνέχεια θα καρποφορήσει στην αιωνιότητα.

Αν επιλέξουμε την αποτέφρωση, ακυρώνουμε, δηλαδή, εμείς οι ίδιοι, αυτό, που έχουμε αποδεχθεί ως Χριστιανοί.

Το βασικότερο όλων είναι να μην αποστασιοποιηθεί ο λαός από τα πιστεύω του και τις αξίες του.

Ο σεβασμός στον άνθρωπο δεν μπορεί ποτέ να περιέχει βία. Και η καύση είναι, μια βίαιη πράξη, που δεν έχει σχέση με τη φυσιολογική φθορά του σώματος.

πάτερ Ηλίας Μάκος

Γνωρίζετε πόσα χρόνια χρειάζεται να περάσουν για να κάνουμε εκταφή των αγαπημένων μας;

Εκκλησία Online

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.