Η εν Χριστώ ζωή είναι χαρά. Και οι όποιες μελαγχολίες και πτώσεις, όσες και αν είναι αυτές, ακόμη και κάθε λεπτό να συμβαίνουν, δεν είναι άξιες αναφοράς και, σαφέστατα, δεν αποτελούν προαπαιτούμενα για μια νέα εκκίνηση, πολύ, δε, περισσότερο, προϋπόθεση για αρχή μετανοίας!
Άλλωστε, πόσο κόπο πρέπει να καταθέσει καθένας για να καταλάβει ότι το μεγαλύτερο «υπόγειο» που ήδη έχουμε, έστω κάποιοι, εγκλωβιστεί είναι αυτό της επάρσεως και φιλοδοξίας-υστεροφημίας μου/σου!
Μη μιλάτε, λοιπόν, για άλλα υπόγεια και χαβούζες! Θεό αγάπης αλλά και Θεό Δικαιοσύνης λατρεύουμε!
Του Δημητρίου Λυκούδη, θεολόγου
