ΣΟΦΙΑ ΚΑΛΟΓΗΡΟΥ.
Ἔχυσα πολλά δάκρυα μέ τή σκέψη ὅτι,
ἄν ἐμεῖς οἱ μοναχοί πού ἀπαρνηθήκαμε τόν κόσμο δέν σωζόμαστε, τότε τί γίνεται γενικότερα στόν κόσμο;
Ἔτσι βαθμηδόν μεγάλωνε ἡ θλίψη μου καί ἄρχισα νά χύνω δάκρυα ἀπογνώσεως.
Καί νά, πέρυσι ἐνῶ βρισκόμουν στήν ἀπελπισία αὐτή, ἐξαντλημένος ἀπό τό κλάμα, ξαπλωμένος καταγῆς,
ἐμφανίσθηκε ὁ Κύριος καί μέ ρώτησε:
“Γιατί θρηνεῖς ἔτσι…” ;
Ἐγώ σιώπησα μήν μπορώντας νά ἀτενίσω Τόν ἐμφανισθέντα…
“Δέν γνωρίζεις ὅτι Ἐγώ θά κρίνω τόν κόσμο” ;…
Ἐγώ πάλι σιώπησα παραμένοντας πρηνής…
Ὁ Κύριος μοῦ λέει:
“ΘΑ ΕΛΕΗΣΩ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΕΠΙΚΑΛΕΣΘΗΚΕ ΤΟΝ ΘΕΟ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ”.
Μοῦ ἦρθε τότε ἡ σκέψη:
“Τότε, γιατί ἐμεῖς πάσχουμε ἔτσι καθημερινά”;
Ὁ Κύριος στήν κίνηση αὐτή τῆς σκέψεώς μου ἀπήντησε:
“Ἐκεῖνοι πού πάσχουν γιά τήν ἐντολή Μου, στή Βασιλεία τῶν Οὐρανων θά εἶναι ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ἐνῶ τούς ἄλλους μόνο θά τούς ἐλεήσω”.
Καί ὁ Κύριος ἔφυγε.
Όσιος Σιλουανός ο Αθωνίτης
