Στις Σέρρες όταν αναφερόμαστε σε Ναούς οι οποίοι συνδυάζουν την ομορφιά της φύσης γύρω τους με το αρχιτεκτονικό κάλος τους φωτογραφίζουμε τον Ιερό Ναό του Αγίου Γεώργιου Κρυονερίτη ο οποίος αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα Βυζαντινά μνημεία του Νομού Σερρών και καθημερινά προσελκύει το ενδιαφέρον των προσκυνητών αλλά και των μελετητών της Εκκλησιαστικής τέχνης για την γραφικότητά του.

Ο Ναός βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της πόλης κοντά στην γέφυρα των Αγ Αναργύρων σε μία ειδυλλιακή τοποθεσία η οποία βοηθάει τον επισκέπτη να έρθει σε επαφή το Θείο που πρεσβεύει το Μονύδριο. Την προσωνυμία Κρυονερίτης την οφείλει στην πηγή ψυχρού νερού που υπήρχε κάποτε στον αυλόγυρο του η οποία ωστόσο σήμερα έχει στερέψει.

Ο Άγιος Γεώργιος συνδέεται άμεσα με την ιστορία της ιστορικής Μονής του Τιμίου Προδρόμου καθώς έως και σήμερα αποτελεί μετόχη της. Στο παρελθόν οι ηγούμενοι της Ι. Μονής έχουν συνεισφέρει στην ανακατασκευή της μετά την πυρπόλιση του την περίοδο της Τουρκοκρατίας.

Η θεμελίωση του ανάγεται στο 1298 μ.Χ. όπως αναφέρεται σε Χρυσόβουλο του Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β’ του Παλαιολόγου το 1318 μ.Χ.: «Κατά μῆνα Νοέμβριον τῆς νῦν τρεχούσης δευτέρας Ἰνδικτιῶνος τοῦ 6807 (1298) ἔτους, πλησίον τῆς γῆς τοῦ Μονυδρίου τοῦ εἰς ὄνομα τιμωμένου τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος καί τροπαιοφόρου Γεωργίου ἐπονομαζομένην Κινστέρναν». Παρακάτω το Χρυσόβουλο κάνει αναφορά και στους κτήτορες του Ναού, τον Σακελάριο της Ιεράς Μητρόπολης Σερρών και την σύζυγό του Υπομονή τους οποίους και εξειμνεί για το έργο τους: «…εκ βάθρων. ..”και “… εξ οικείων κόπων και αναλωμάτων…” του μονυδρίου”… το εις το όνομα τιμώμενον του αγίου ενδόξου μεγαλομάρτυρος και τροπαιοφόρου Γεωργίου του επικεκλημένου Κρυονερίτου».

Μετά τον θάνατο του συζύγου της η Υπομονή αφοσιώθηκε στο μοναστικό βίο και δώρισε την επιμέλεια του Ναού στην Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου η οποία και προχώρησε σε εργασίες αλλά και την οικοδόμηση βοηθητικών κτιρίων, ενέργεια που περιγράφεται σε Χρυσόβουλο του Σέρβου Κράλη, Στέφανου Δουσάν το 1346 μ.Χ

Το κτήριο ανήκει σε σύμπλεγμα Ναών, καθώς εκτός από τον Κρυονερίτη ο οποίος βρίσκεται στραμμένος στο νότο, υπάρχει και ο Ναός του Αγίου Δημητρίου ο οποίος είναι στραμμένος στο Βορρά, με τους ειδικούς να διχογνωμούν για το πιο από τα δύο κτίσματα οικοδομήθηκε πρώτο. Σήμερα τα δύο κτίρια επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω ανοιχτής στοάς.

Ο Άγιος Γεώργιος αποτελεί μία τρίκλητη λιθόχτιστη Βασιλική της οποίας ο νάρθηκας εξέχει της κύριας γραμμής του Ναού. Όπως και η πλειονότητα των Βυζαντινών εκκλησιών στις Σέρρες έχει δεχτεί αρκετές μετατροπές στο πέρασμα των αιώνων για αυτό και εντοπίζουμε αρχιτεκτονικά στοιχεία διαφόρων εποχών. Το εσωτερικό του Ναού διακοσμείται από εξέχουσες αγιογραφίες με την προσοχή να τραβάει το τέμπλο το οποίο κοσμείται από τις εικονογραφίες της «Παναγίας Βρεφοκρατούσας» ή «Παντάσσας (Βασίλισσα των Πάντων)» η οποία ανάγεται το 1694 αλλά και της εικόνας του «Χριστού Παντοκράτορα» αφιέρωμα του μοναχού Ακάκιου όπως μαρτυρεί και επιγραφεί που φέρει η εικόνα, «”Δέησης του δούλου του Θεού Ακάκιου Μοναχού».

Στις 19 Σεπτεμβρίου 1383 στο προαύλιο του Ναού γράφτηκε η πιο μαύρη σελίδα στην ιστορία των Σερρών, υπογράφει η παράδοση των Σερρών στους Οθωμανούς μετά από δεκάμηνη πολιορκία. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Δεσπότη της Θεσσαλονίκης Εμμανουήλ Παλαιολόγου αλλά και των υπερασπιστών της πόλης οι ελάχιστες προμήθειες ανάγκασαν τους προύχοντες να παραδώσουν την πόλη στα Οθωμανικά στρατεύματα που τελούσαν υπό την διοίκηση του διαδόχου Σουλεϊμάν και των Στρατηγών Γαζή Εβρενός και Λαλασιαχήν.

Το 1572 ο Ναός δέχεται λεηλασία από τους Οθωμανούς οι οποίοι και των καταστρέφουν ολοσχερώς. Το 1862 ο ηγούμενος της Ι.Μ Τιμίου Προδρόμου Θεοδόσιος κάνοντας χρήση των επαφών του στην Κωνσταντινούπολη καταφέρνει να εκδοθεί φιρμάνι για την ανοικοδόμηση του Ναού, ενώ εκτός από την Μονή χρηματικά βοήθησαν και αρκετοί Σερραίοι πιστοί μέσω χορηγιών. Από την πλευρά του ο Επίσκοπος Δαφνουδίου Χαρίτονας το 1871 συνεισφέρει στην κατασκευή του χρηματοδοτώντας την ανέγερση του καμπαναριού το οποίο αποτελεί το αρχαιότερο και πιο άριστα διατηρημένο στις Σέρρες.

Το τελικό κεφάλαιο γράφτηκε στις 29 Ιουνίου του 1913, ήταν μία μέρα χαρμολύπης για τους Σερραίους, νωρίς το πρωί η εμπροσθοφυλακή της 7ης Μεραρχίας υπό τον Ταγματάρχη Μαζαράκη εισήρθε στην πόλη από τα ανατολικά. Το θέαμα που αντίκρισαν ήταν αποκαρδιωτικό, οι Βουλγαρικές δυνάμεις κατοχής φρόντισαν πριν την υποχώρηση τους για Σιδηρόκαστρο να αφήσουν καμένη γη. Μία μέρα νωρίτερα αρχικά με βολές πυροβολικού από τον λόφο του Κουλά και μετέπειτα με αιφνίδια εισβολή στρατευμάτων οι Βούλγαροι λεηλάτησαν και στη συνέχεια πυρπόλησαν την πόλη διαπράττοντας απίστευτες βαρβαρότητες εναντίον των Ελλήνων, Τούρκων και Εβραίων κατοίκων.
Η υποδοχή του Ελληνικού Στρατού έγινε στον Άγιο Γεώργιο Κρυονερίτη, η μοίρα τα είχε φέρει έτσι ώστε τα δεινά των Σερραίων να λήξουν εκεί που είχαν ξεκινήσει πριν 530 χρόνια.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 0 (0 ψήφοι)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.