Όπως κάθε χρόνο την παραμονή της πρωτοχρονιάς στις 23.30 το βράδυ ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στην ακολουθία του εσπερινού και κήρυξε τον θείο λόγο στον κατάμεστο Ιερό Ναό Αγίου Αντωνίου πολιούχου Βεροίας.
Στο τέλος της ιερής ακολουθίας ο Σεβασμιώτατος διάβασε σχετική ευχή, ευλόγησε την βασιλόπιτα, την οποία και διένειμε στους ιερείς και τον πιστό λαό και ευχήθηκε σε όλους καλή και ευλογημένη χρονιά.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Από Θεού άρχεσθε και εις Θεόν αναπαύεσθε».
Ακολουθώντας την προτροπή του μεγάλου Πατρός της Εκκλησίας μας, αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, του επιστηθίου φίλου του εορταζομένου κατά την πρώτη του Ιανουαρίου ουρανοφάντορος αγίου Βασιλείου, αρχιεπισκόπου Καισαρείας, συγκεντρωθήκαμε και απόψε στον ναό του πολιούχου μας αγίου Αντωνίου του νέου, για να αποθέσουμε ενώπιον της αγάπης του Θεού και του δι᾽ ημάς εκουσίως περιτμηθέντος Θεανθρώπου Κυρίου μας ο,τι βαρύνει την ψυχή μας, αλλά και ο,τι την χαροποιεί από τον χρόνο που κλείνει. Και ακόμη να του εκφράσουμε την απέραντη ευγνωμοσύνη μας για τις πλούσιες δωρεές του, να του ζητήσουμε συγχώρηση για τα πταίσματα και για τα ατοπήματά μας, για τις παραλείψεις και τις αστοχίες μας, και να αναπαυθούμε στην αγάπη του, κατά την υπόσχεσή του «δεύτε πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, καγώ αναπαύσω υμάς», αλλά και να αρχίσουμε τον νέο χρόνο «από Θεού».
Είναι όντως μία καλή αρχή, μία ευλογημένη συνήθεια αυτή που καθιερώσαμε από πολλών ετών στην Ιερά μας Μητρόπολη, και η οποία με πολλή χαρά διαπιστώνουμε ότι γίνεται κάθε χρόνο συνήθεια όλο και περισσοτέρων αδελφών μας, ώστε να είναι υπερπλήρης ο ναός του πολιούχου μας, από όλους εμάς που δείχνουμε με αυτή μας την επιλογή ότι αισθανόμεθα την ανάγκη να ευχαριστήσουμε αυτή την ώρα της αλλαγής του χρόνου τον Θεό για τον χρόνο που κλείνει και για όσα μας χάρισε κατά τη διάρκεια του έτους, αλλά και να ζητήσουμε τη χάρη και την ευλογία του για τον χρόνο τον οποίο και πάλι μας χαρίζει η απέραντη αγάπη του.
Ο χρόνος δεν είναι δικός μας. Είναι του Θεού. Εμείς δεν μπορούμε να προσθέσουμε ούτε μία ημέρα στη ζωή μας. Και αυτό σημαίνει ότι έχουμε χρέος αγάπης και ευγνωμοσύνης να τον ευχαριστούμε για τη μεγάλη δωρεά.
Διαφορετικά, εάν λάβουμε το δώρο και δεν τον ευχαριστήσουμε, αλλά στραφούμε στους φίλους, στις διασκεδάσεις, στις εκδηλώσεις που οργανώνονται αυτό το βράδυ, είναι σαν να μην συνειδητοποιούμε ποιος μας χαρίζει τον χρόνο αυτό της ζωής μας, ποιος μας δίδει υγεία, για να μπορούμε να κινούμεθα, να ομιλούμε, να ταξιδεύουμε και να διασκεδάζουμε ακόμη. Είναι σαν να μην συνειδητοποιούμε ότι όλα όσα έχουμε δεν είναι δικά μας, αλλά ανήκουν στον Θεό που μας τα προσφέρει, και να αδιαφορούμε γι᾽ Αυτόν.
Θα συνειδητοποιήσουμε όμως εύκολα ότι όλα όσα έχουμε είναι δωρεές του Θεού, εάν στρέψουμε το βλέμμα μας γύρω μας, στον κόσμο, εκεί όπου δεν υπάρχει ειρήνη αλλά πόλεμος, εκεί όπου δεν είναι διαθέσιμα φάρμακα και εμβόλια ακόμη και καθαρό νερό, όπως στην πατρίδα μας, εκεί όπου οι ανάγκες των ανθρώπων δεν είναι ανάγκες πολυτελείας αλλά επιβιώσεως.
Μας τα θυμίζουν όλα αυτά οι ειδήσεις που παρακολουθούμε στην τηλεόραση και το διαδίκτυο, μεγάλοι παγκόσμιοι οργανισμοί, αλλά και ο νέος άγιος της Εκκλησίας μας που αγιοκατατάχθηκε πριν από λίγους μήνες και εορτάσθηκε για πρώτη φορά προχθές, στις 29 Δεκεμβρίου. Μας τα θυμίζει όλα αυτά ο άγιος Χρυσόστομος, ο Παπασαραντόπουλος, ο μεγάλος Έλληνας ιεραπόστολος που πήγε στο τέλος της δεκαετίας του 1950 στην Ουγκάντα, και μέχρι την κοίμησή του, το 1972, επέτυχε χωρίς μέσα, χωρίς δυνατότητες, χωρίς επίσημη βοήθεια, να κηρύξει το ευαγγέλιο του Χριστού όχι μόνο στην Ουγκάντα, αλλά και στην Κένυα, την Τανζανία και το Κογκό, και να προσπαθήσει να βελτιώσει έστω και λίγο, με τη βοήθεια πολλών πνευματικών του τέκνων αλλά και φίλων της ιεραποστολής, τις δραματικές συνθήκες διαβιώσεως των αδελφών μας.
Παρόμοιες καταστάσεις όμως επικρατούν και στην Παλαιστίνη, την Ουκρανία και σε όλες τις άλλες περιοχές όπου μαίνονται πόλεμοι, αλλά δεν απουσιάζουν ακόμη και από τις λεγόμενες αναπτυγμένες χώρες, όταν οι κλιματολογικές συνθήκες, στη μεταβολή των οποίων συμβάλαμε δυστυχώς και εμείς οι άνθρωποι, προκαλούν πλημμύρες, πυρκαγιές, ξηρασίες και κάθε είδους φυσικές καταστροφές.
Εκεί όπου κάποτε ο εγωισμός και η αδιαφορία του ανθρώπου για τον συνάνθρωπο αφήνει κάποιους στον δρόμο, χωρίς στέγη και χωρίς φαγητό, ή κάποιους άλλους μόνους τους στο κρεβάτι του πόνου.
Ας ευχαριστήσουμε τον Θεό για τις δωρεές του σε εμάς, για τη δυνατότητα να ζούμε υγιείς, ασφαλείς και χωρίς να μας λείπει κάτι αναγκαίο, και ας τον παρακαλέουμε να επισκεφθεί με τη χάρη του όλους εκείνους που έχουν ανάγκη, που αισθάνονται μόνοι, που είναι άρρωστοι ή κινδυνεύουν, και ας τους χαρίσει ο,τι θα θεραπεύσει τις ανάγκες τους.
Ας τον παρακαλέσουμε όχι μόνο για τους οικείους και τους φίλους μας αλλά και για όσους εργάζονται και αυτή ακόμη την ώρα για την υγεία και την ασφάλειά μας.
Ας τον παρακαλέσουμε και για τους αδελφούς μας, οι οποίοι για διάφοους λόγους δεν βρίσκονται απόψε κοντά μας, αλλά παρακολουθούν την Ακολουθία από τον ραδιοφωνικό σταθμό της Ιεράς μας Μτροπόλεως «Παύλειος Λόγος» και τα κοινωνικά δίκτυα.
Και εύχομαι ταπεινά και από καρδίας η αγάπη του Θεού, «η πάντα νούν υπρέχουσα», να μας χαρίσει πλούσια την ευλογία και τη χάρη του στη ζωή μας και να αναπληρώσει τα ελλείποντα, για να τον τιμούμε και να τον δοξάζουμε και κατά τον νέο χρόνο.
