Την Κυριακή 19 Ιουλίου 2026 το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Πανηγυρικό Εσπερινό στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Προφήτου Ηλιού στο Ξηρολίβαδο.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Ἰδού τοῦτο ἔγνωκα, ὅτι σύ ἄνθρωπος εἶ τοῦ Θεοῦ».
Παραμονή τῆς ἑορτῆς τοῦ προφήτου Ἠλιού, καί στά ἀναγνώσματα ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη, πού διαβάσαμε πρίν ἀπό λίγο, ἀκούσαμε θαυμαστά περιστατικά ἀπό τή ζωή τοῦ μεγάλου αὐτοῦ προφήτου τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τόν ὁποῖο τιμᾶ ἰδιαιτέρως ἡ Ἐκκλησία μας καί ὅλοι ἐμεῖς πού ἤλθαμε ἀπόψε στόν ἱερό αὐτόν ναό, τόν ἀφιερωμένο στή χάρη του.
Καί παρότι ὁ προφήτης Ἠλίας δέν συνέγραψε κάποιο βιβλίο μέ τίς προφητεῖες του, ὅπως ἔγραψαν οἱ ἄλλοι προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἄφησε ἰσχυρό μέχρι σήμερα τό ἀποτύπωμά του, ὥστε νά τιμᾶται καί νά γεραίρεται ὄχι μόνο στόν οὐρανό ἀλλά καί στή γῆ.
Γιατί ἄραγε συμβαίνει αὐτό; Γιατί ὁ προφήτης Ἠλίας παρέμεινε τόσο ζωντανός στή μνήμη τῶν ἀνθρώπων καί εἶναι μάλιστα ὁ μόνος προφήτης στόν ὁποῖο οἱ πιστοί ἀνεγείρουν καί ἀφιερώνουν ναούς μέχρι σήμερα;
Τήν ἀπάντηση μᾶς τήν δίδει ἡ χήρα γυναίκα, τῆς ὁποίας τόν υἱό ἀνέστησε ὁ προφήτης Ἠλίας μέ τή δύναμη τοῦ Θεοῦ, λέγοντας: «Ἰδού τοῦτο ἔγνωκα, ὅτι σύ ἄνθρωπος εἶ τοῦ Θεοῦ».
Ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἦταν ὁ προφήτης Ἠλίας καί τά ἔργα του ἦταν ἔργα Θεοῦ.
Γι᾽ αὐτό καί ἡ ζωή καί τά ἔργα του δέν σβύστηκαν, δέν ξεχάστηκαν, ἀλλά παρέμειναν στή μνήμη τῶν ἀνθρώπων, παρέμειναν στήν ἱστορία, γιά νά ἐπιβεβαιώνουν τό γραφικό λόγιο, ὅτι «δίκαιοι εἰς τόν αἰῶνα ζῶσι», γιά νά θυμίζουν καί σέ ὅλους ἐμᾶς πόση ἀξία καί πόση σημασία ἔχει νά εἴμαστε ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ.
Ποιός εἶναι ὅμως ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ;
Ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ εἶναι αὐτός, ὁ ὁποῖος ἔχει συνειδητοποιήσει καί δέν ξεχνᾶ στή ζωή του ὅτι εἶναι πλάσμα τοῦ Θεοῦ, ὅτι ὁ Θεός μᾶς δημιούργησε «κατ᾽ εἰκόνα καί καθ᾽ ὁμοίωσίν» του, δηλαδή μᾶς δημιούργησε σύμφωνα μέ τή δική του εἰκόνα, καί μᾶς ἔδωσε τή δυνατότητα μέ τή δική μας προσπάθεια καί μέ τή δική του χάρη νά ὁμοιάσουμε μέ αὐτόν.
Ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ εἶναι αὐτός, ὁ ὁποῖος προσπαθεῖ νά ζεῖ ὅπως ὁ Θεός, σύμφωνα δηλαδή μέ τίς ἰδιότητες καί τά ἔργα του, προσπαθεῖ νά ζεῖ ἀκολουθώντας τίς ἐντολές του, ὁπουδήποτε καί ἐάν ζεῖ.
Ἔτσι ἔζησε καί ὁ προφήτης Ἠλίας καί μάλιστα μέσα σέ ἕναν κόσμο ἁμαρτωλό καί διεφθαρμένο, σέ μία κοινωνία πού εἶχε ξεχάσει παντελῶς τόν Θεό καί ζοῦσε βυθισμένη στήν ἀσωτία καί τήν ἀκολασία.
Ζοῦσε ἐντελῶς διαφορετικά ἀπό τούς ἄλλους ἀνθρώπους ὁ προφήτης Ἠλίας, γιατί αὐτός σεβόταν τόν Θεό καί τόν νόμο του καί προσπάθησε νά ἐπαναφέρει τόν βασιλέα τοῦ Ἰσραήλ Ἀχαάβ στόν δρόμο τοῦ Θεοῦ.
Γι᾽ αὐτό καί ὁ Θεός ὄχι μόνο τόν προστάτευσε ἀπό τή μανία τῆς βασιλίσσης Ἰεζάβελ, ἀλλά τοῦ ἔδωσε καί τή δύναμη νά ἐπιτελεῖ θαύματα καί νά ἀποδεικνύει ὅτι ἐξέφραζε τό θέλημα τοῦ Θεοῦ.
Ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ ἦταν αὐτή πού διασφάλισε τήν τροφή τοῦ προφήτου Ἠλία μέ θαυμαστό τρόπο σέ καιρό ξηρασίας, εἴτε στέλνοντάς του καθημερινά ἕνα κοράκι πού τοῦ ἔφερνε ἄρτο καί κρέας, εἴτε ὁδηγώντας τά βήματά του στό σπίτι μιᾶς χήρας γυναίκας, ἡ ὁποία ἀξιώθηκε νά ζήσει καί ἐκείνη τό θαῦμα, καθώς τό ἀλεύρι καί τό λάδι μέ τό ὁποῖο ἑτοίμαζε τήν τροφή τοῦ προφήτου Ἠλία ἀλλά καί τῶν παιδιῶν της δέν τελείωνε ποτέ.
Ἀξιώθηκε ὅμως ἡ γυναίκα αὐτή νά δεῖ καί ἕνα ἀκόμη μεγαλύτερο θαῦμα, τήν ἀνάσταση τοῦ υἱοῦ της, τήν ὁποία ἔκανε μέ τή δύναμη τοῦ Θεοῦ ὁ προφήτης Ἠλίας, καί νά ἀναγνωρίσει στό πρόσωπο τοῦ προφήτου τόν ἄνθρωπο τοῦ Θεοῦ, αὐτόν πού τίμησε ὁ Θεός, ἀνεβάζοντάς τον στόν οὐρανο μέ πυρφόρο ἅρμα καί ἐμφανίζοντάς τον στό ὄρος Θαβώρ κατά τή μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου μας, ἀλλά καί αὐτόν πού τιμοῦμε καί ἐμεῖς σήμερα καί αὔριο.
Δέν ἀρκεῖ ὅμως νά τόν τιμοῦμε μόνο μέ τήν παρουσία μας στόν ναό του ἤ μέ τούς ὕμνους. Πρέπει νά τόν τιμοῦμε καί προσπαθώντας νά γίνουμε καί ἐμεῖς ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ.
Νά ζοῦμε, δηλαδή, μέ τέτοιον τρόπο, νά πολιτευόμεθα μέ τέτοιον τρόπο, νά ἐργαζόμεθα καί νά ὁμιλοῦμε μέ τέτοιον τρόπο, ὥστε νά διαφέρουμε ἀπό τόν κόσμο γύρω μας.
Νά διαφέρουμε, ζώντας σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, τό ὁποῖο θά ὑπενθυμίζουμε στούς ἀνθρώπους ὄχι μέ τά λόγια μας ἀλλά μέ τίς πράξεις μας, ὥστε νά παρακινοῦνται καί αὐτοί νά ζήσουν σύμφωνα μέ τίς ἐντολές του.
Ἄς προσπαθήσουμε, λοιπόν, νά ζοῦμε ὡς ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ, ἀδιαφορώντας γιά ὅ,τι συμβαίνει γύρω μας καί γιά τό πῶς πολιτεύονται οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι, ὥστε νά δοξάζεται ὁ Θεός καί νά ἔχουμε καί ἐμεῖς τή χάρη του καί τήν εὐλογία του στή ζωή μας, ὅπως καί ὁ προφήτης Ἠλίας.
