Όσιος Νείλος ο Μυροβλύτης: Η αγάπη του Αγίου για τον Θεό είχε φθάσει σε τόσο υψηλά μέτρα που ήθελε την πλήρη απομόνωση και ησυχία. Ήθελε έναν τόπο όπου θα είναι «μόνος μόνω Θεώ», όπου απερίσπαστος και εν πλήρει σιωπή, θα προσεύχεται και θα επικοινωνεί αδιαλείπτως με τον Θεό.

Όσιος Νείλος ο Μυροβλύτης: Εορτή 12 Νοεμβρίου

Ο ασκητικός βίος

Βρίσκει λοιπόν κοντά στον τόπο εκείνο ένα πολύ απόκρημνο σπήλαιο και εγκαθίσταται εκεί. Ήταν όμως το μέρος τόσο δύσβατο, απομονωμένο  και απόκρημνο και ο δρόμος τόσο τραχύς και δύσκολος που κατέβαλε πολύ μεγάλη προσπάθεια για να προσεγγίσει το σπήλαιο και να φτάσει σ’αυτό. Ο Θεός μόνο γνωρίζει πως κατάφερε να επιβιώσει σε αυτό το σχεδόν απροσπέλαστο σπήλαιο.

Το πόσο πολύ δύσκολα μπορούσε να φθάσει κανείς εκεί, άλλα και πόσο ακόμη πιο δύσκολα να επιβιώσει,  αποδεικνύεται από το ότι, κανείς άλλος άνθρωπος μετά τον Όσιο δεν μπόρεσε και δεν τόλμησε να κατοικήσει στο σπήλαιο αυτό.

Κύριος μόνον οίδε τι μεγάλες πνευματικές εμπειρίες και θεωρίες θα βίωσε ο Άγιος μας, αλλά και τι δαιμονικές επιθέσεις και φαντασίες θα έζησε, αφού ως γνωστόν  μόνιμος στόχος του διαβόλου κατά των ασκητών ήταν  πάντοτε πως  θα κλονίσει την πίστη τους, πως θα τους φοβίσει με τις επιθέσεις του, για να κάμψει το αγωνιστικό φρόνημα τους, πως θα τους απομακρύνει από τον πνευματικόν τους αγώνα και πως θα τους διώξει από τον τόπο της ασκήσεως και της ησυχίας τους  με τελικό σκοπό την απώλεια της ψυχής τους.

Οι Άγιοί μας όμως, επειδή γνώριζαν πολύ καλά την τέχνη του πολέμου με τον Διάβολον και ότι «ουκ έστιν ημίν η πάλη  προς αίμα και σάρκα, άλλα  προς τας αρχάς, προς τας εξουσίας, προς τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, προς τα πνευματικά της πονηρίας εν τοις επουρανίοις» (Εφ. ς’, 12.) δεν είχαν εμπιστοσύνη  στον εαυτόν τους,  αλλά προσέτρεχον πάντοτε με δάκρυα, συντριβή και προσευχή προς τον Θεόν,  προκειμένου να αντλήσουν από Αυτόν δύναμη και να οπλιστούν με πίστη, αγάπη, ελπίδα, υπομονή, διάκριση και ταπείνωση. Φωτιζόμενοι δε και ενισχυόμενοι από την Θεία Χάρη, έβγαιναν από τον μεγάλο και αόρατο αυτό πόλεμο νικητές και ενωμένοι για πάντα με τον Θεό, από αυτήν την ζωή ακόμα.

Ο γνήσιος στρατιώτης του Χριστού

Γι’ αυτό και τα λείψανά τους είναι αγιασμένα και χαριτόβλητα,  πολλές φορές μάλιστα είναι και αδιάφθορα  και θαυματουργούν και εν ζωή και μετά θάνατον.

Ένας τέτοιος μεγάλος Άγιος, ήταν και ο Όσιος Νείλος. Έζησε τόσα χρόνια άγνωστος και μακρυά από τους ανθρώπους,  ώστε τελείως  απερίσπαστος να επιδοθεί σε αδιάλειπτη προσευχή, μεγάλες νηστείες, αγρυπνίες γονυκλισίες και υπερφυσικούς άθλους και αγώνες, μακριά από  κάθε ανθρώπινη παρηγορία και δόξα. Ήταν δε τόση η ταπείνωσή του, που δεν ήθελε να βλέπουν τους τόσο μεγάλους αγώνες του οι άλλοι μοναχοί και να ελκύει την προσοχή και τον θαυμασμό τους.

Πάντοτε οι μεγάλοι ασκητές και οι γνήσιοι στρατιώτες του Χριστού πρόσεχαν από τον μεγάλο εχθρό της κενοδοξίας και αγωνίζονταν  τον «καλόν αγώνα» με περισσή ταπείνωση.

Ο Μισθαποδότης Θεός όμως πάντοτε αμοίβει και δοξάζει τους ταπεινούς Του υπηρέτες και πληροφορεί γι’ αυτό τους ανθρώπους όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή και το πλήρωμα του χρόνου.

Έτσι και στην περίπτωση του Οσίου.

Ο Θεός μετά την οσιακή κοίμηση του, έδειξε την μεγάλη αγιότητά του πιστού δούλου Του και την διετράνωσε σε όλο τον κόσμο με το θαυμαστό γεγονός της μυροβλύσεως του τάφου του, εξ’ού και η επωνυμία του  Οσίου Νείλου και ως Μυροβλύτης, αλλά και με το χάρισμα της Προφητείας που του έδωσε, δια να  μας ενημερώσει και προειδοποιήσει με πλήθος Προφητικών του λόγων δια πολλά σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις του Αγίου Όρους και του κόσμου γενικώτερα.

Εκκλησία Online
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 4 (1 ψήφος)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.