Ωδές ελπίδας με παιδιά και νέους

Συνέχεια τῶν μεταλειτουργικῶν συνάξεων, τῶν ἁπλῶν ἐκπαιδευτικῶν προγραμμάτων καί τῶν κατασκηνωτικῶν συναντήσεων μιά συλλογική παιδική καί νεανική δημιουργία πάνω στό θεμέλιο τῆς πίστης καί τῆς ἐκκλησιαστικῆς ταυτότητας.

“Μικρά ζύμη” γιά τό εὐρύτερο κοινωνικό σῶμα. Μιά σπουδαία συνέχεια γιά τήν πρόσφατη διοργάνωση Ἱερᾶς Μητροπόλεως καί Δήμου Παιονίας γιά τά 100χρονα ἀπό τή Μικρασιατική καταστροφή. Δεῖγμα ἀληθινῆς δημιουργικῆς εὐεξίας, ἀπέναντι στήν ἀδιαφορία πολλῶν θεσμικῶν ὑπεκφυγῶν γιά τήν ἀβιταμίνωση τῆς κοινωνικῆς αἰσιοδοξίας.

Ἡ μία ἐκδήλωση πραγματοποιήθηκε στό Ἀρχονταρίκι τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας Γουμένισσας, ὅπου καί ἄρχισαν πάλι ἀπό φέτος οἱ κατηχητικές συναντήσεις μέ τήν ἐποπτεία τοῦ Πρωτοσυγκέλλου τῆς Μητροπόλεως καί Καθηγουμένου ἀρχιμανδρίτου Ἀγαθαγγέλου Σφονδυλιᾶ.

Μιά κοινωνικο-διδακτική συνάμα φροντίδα, πού ἀποδίδει ἀπό χρόνια ἀγαθούς καρπούς στό ἐνοριακό-ἐκκλησιαστικό σῶμα ὅλης τῆς πόλεως καί μέ τίς καθημερινές θεῖες λειτουργίες καί τίς παρακλήσεις τῆς Παναγίας (κάθε Τετάρτη) καί τοῦ Ἁγίου Ραφαήλ (κάθε Τρίτη), ὅπως καί μέ τήν παράλληλη λειτουργική-ποιμαντική ζωή στό Μητροπολιτικό Ναό τοῦ Ἁγίου Γεωργίου καί τήν καθ᾽ ἑβδομάδα θ. λειτουργία στό νοσοκομειακό παρεκκλήσι τοῦ Ἁγίου Σάββα.

Ἡ δεύτερη ἑορταστική ἐκδήλωση τῆς Ἀξιούπολης πραγματοποιήθηκε στήν ἀρχοντικά εὐρύχωρη ἐνοριακή αἴθουσα τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Παναγίας-Ἄξιόν Ἐστιν, μέ ὀργανωτική εὐθύνη τοῦ οἰκείου ἐφημερίου πρωτοπρεσβύτερου Ἰγνάτιου Καλογεράκη, Γενικοῦ Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου τῆς Μητροπόλεως.

Ἄνθρωπος μέ ποιμαντική εὐαισθησία, ζωντάνια καί σύνεση, ζεῖ τήν ὄμορφη καί συγκροτημένη ἐνορία του κυριολεκτικά σάν μιά εὐρύτερη οἰκογένεια, δοσμένος στό λατρευτικό-λειτουργικό πρόγραμμα καί στίς χρεῖες τῶν ἐνοριτῶν, περιβαλλόμενος ἀπό τήν ἀγάπη τόσων παιδιῶν τῆς ἀκμαίας ἐνορίας καί πολλῶν ἐθελοντῶν πού ἐπισυντρέχουν μέ φιλότιμο.

Μέ τό δικό του ἄρτιο ἱερατικό ζῆλο ἐπιδοτεῖ διαρκῶς ὅλο καί περισσότερο μιά πολύ σημαντική ποιμαντική κληρονομιά τοῦ προκατόχου του ἐφημερίου καί δημιουργοῦ τῆς ἐνοριακῆς ὀργάνωσης, τοῦ σημερινοῦ Μητροπολίτου Δράμας κ. Δωροθέου.

Ὁ Σεβασμιώτατος Δράμας θέλησε νά παραστεῖ στή φετινή προεόρτια Χριστουγεννιάτικη ἐκδήλωση τῆς Ἀξιούπολης καί νά τήν εὐλογήσει μέ τίς εὐχές, τά συγχαρητήρια καί τίς ποιμαντικές του ὑποδείξεις.

Ἐπίσης ἐξαίρετη καί στελεχιακά συγκροτημένη ἡ τρίτη ἐκδήλωση, τοῦ Πολυκάστρου, φιλοξενήθηκε στό Πολιτιστικό Κέντρο τοῦ Δήμου Παιονίας.

Περιελάμβανε ἐπί σκηνῆς μιά θαυμάσια θεατρική παράσταση κοινωνικῆς διδαχῆς, πολλά τραγούδια καί ἐπίκαιρους ὕμνους, μέ τή συνοδεία ὀργάνων, ὑπό τήν διεύθυνση τοῦ π. Ἀθανασίου Παπαδόπουλου (ἀστυνομικοῦ) μέ τήν πρεσβυτέρα του Αἰκατερίνη (τραπεζική ὑπάλληλο) καί τοῦ π. Ἐμμανουήλ Λεβαντῆ.

Πολλά παιδιά, πολλοί νέοι, πολλές συμμετοχές συνοργάνωσης, ἀνάλογη καί ἡ παρουσία οἰκογενειῶν, ἀπέδειξαν μικρή τήν αἴθουσα πού φιλοξένησε τή γιορτή, τήν ὁποία τίμησε ὁ Δήμαχος Παιονίας κ. Κωνσταντίνος Σιωνίδης, στελέχη τοῦ Δήμου καί τῶν τοπικῶν Ἀρχῶν καί ἄλλοι Ἐφημέριοι καί Διάκονοι τῆς Μητροπόλεως.

Ἡ εἴσοδος ἦταν ἐλεύθερη σέ ὅλους, ὅμως ὁ π. Ἐμμανουήλ εἶχε ζητήσει κατά τήν προηγηθεῖσα Κυριακάτικη θεία λειτουργία στόν κατάμεστο κεντρικό Ναό τῆς Ἁγίας Τριάδος ἀπό ὅλους νά συνεισφέρουν τό ἀντίτιμο τῆς φιλαδελφίας τους σέ συσκευασίες τροφίμων διάρκειας, ὥστε νά διανεμηθοῦν σέ οἰκογένειες ἐκ μέρους τῆς ἐνοριακῆς “Λογίας, Φιλαδελφίας καί Ἀλληλεγγύης”. Ἡ ἀνταπόκριση ἦταν ὑπολογίσιμη καί ἀξιέπαινη.

Ἐνθουσιάζοντας τούς παρόντες καί εὐλογώντας τούς μετέχοντες γιά τό ἑορταστικό πρόγραμμα μίλησε εἰσαγωγικά ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Δημήτριος.

Ἐπακολούθησε ἡ θεατρική παράσταση, δίδαγμα ἐλπίδας στήν ἅγια πρόνοια τοῦ σαρκωμένου Θεοῦ μας, μέ ἀφορμή τή ζωή ἑνός ὀρφανεμένου πάμφτωχου παιδιοῦ πού περιπλανιόταν καί ἀποζοῦσε ἀπελπισμένο, ὥσπου στό τέλος τῶν ὁριακῶν του ψυχικῶν γυμνασμάτων βρέθηκε μιά οἰκογένεια νά τό ἀναδεχθεῖ, νά τό υἱοθετήσει, νά τοῦ μεταγγίσει χαρά (ἤ μᾶλλον νά ἀντιλάβει χαρά) μέ τήν ἁπλόχωρη ἀνθρωπιά της.

Τά τραγούδια καί οἱ ὕμνοι ἦταν τό συλλογικό δοξολόγημα ἀπό χαρά καί ἐλπίδα ὅλων τῶν παρεστώτων, γιά τήν ἐρχόμενη μεγάλη Δεσποτική ἑορτή μέ τό σωτηριολογικό της πλήρωμα, ἀλλά καί τά διδάγματα φιλανθρωπίας καί κοινωνικῆς προσφορᾶς πού ἐμπνέει.

Τήν ἑορταστική ἐκδήλωση χαιρέτισε στό τέλος καί ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δράμας κ. Δωρόθεος, ἐμφανέστατα χαρούμενος γιά τούς καρπούς τῆς μακρᾶς προσφορᾶς του στίς οἰκογένειες, στά παιδιά καί τούς νέους, στούς φορεῖς καί τήν κοινωνία τοῦ Πολυκάστρου καί τῶν περιχώρων.

Συνεχάρη τούς διοργανωτές τῆς ἑορτῆς καί τούς γονεῖς τῶν παιδιῶν καί μέ εὔληπτον κατανοητό λόγο νουθέτησε τούς μαθητές εὐχόμενος καλή πρόοδο στή ζωή τους, πάντα μέ δημιουργικές προσπάθειες, ἔχοντας θρονιάσει τό Χριστό μέσα στήν καρδιά τους.

Ὁ Σεβασμιώτατος Δράμας προέστη καί στήν τελεσθεῖσα ἀγρυπνία τοῦ Ἁγίου Ἐλευθερίου, καθιερωμένη ἀπό τόν ἴδιο ἀπό χρόνια στό Πολύκαστρο, στόν ἰσομεγέθη καί ἡμι-ισόγειο ναό τῶν Ἁγίων Πάντων, κάτωθεν τοῦ ἱ. ναοῦ τῆς Ἁγίας Τριάδος, μέ τό φερώνυμο παρεκκλήσιο τοῦ Ἁγίου.

Ἐκεῖ καί χοροστάτησε καί λειτούργησε, εὐλογώντας στή συνέχεια στήν παρακείμενη ἐνοριακή αἴθουσα τήν καθιερωμένη κοινή τράπεζα πού προσφέρθηκε στούς συλλειτουργούς ἱερεῖς π. Μιχαήλ, π. Ἐμμανουήλ, π. Ἀθανάσιο καί π. Χρῆστος καί στό διάκονο π. Προτέριο, ὅπως καί σέ ὅλους τούς μετασχόντες.

Ἀληθινότεροι ἄνθρωποι καί γνησιότερα φιλάνθρωποι

«Ἔφθασαν πάλι τά Χριστούγεννα. Ἀπό τήν παραδοσιακή εἰκόνα τῆς ἑορτῆς μᾶς ἀπέμειναν μόνο οἱ ἀναμμένες λάμπες στίς πλατεῖες καί στά σπίτια μέ τά στολισμένα δένδρα.

Μᾶς λείπει τό ἕνα “οὗ ἐστι χρεία”. Χαμηλώσαμε πολύ τήν ποιότητα τῆς ἑορτῆς, τήν ἐντάξαμε στά ἀλλοτινά ρεβεγιόν καί τά ξενύχτια, πού κι αὐτά συνεστάλησαν μέ τήν διελθοῦσα πανδημία, καί ἐθισθήκαμε νά ἀπεμπολοῦμε τά οὐσιώδη, τήν “καρδιά” καί τό “σῶμα” τοῦ ἐθιμικοῦ ἑορτασμοῦ, τόν ἐκκλησιασμό καί τήν πρός ἀλλήλους φιλαδελφία.

Χωρίς αὐτό νά τό πράττουμε συνειδητά, πάντως εἶναι ὡσάν νά ἀγνοοῦμε καί νά καταφρονοῦμε τόν “μεγάλο Θεό καί Σωτήρα μας”, ὅπως θά μᾶς τόν παρουσίαζε ὁ ἀπόστολος Παῦλος.

Τό σωτηριῶδες γεγονός ὅτι ὁ Κύριος ἐνανθρώπησε “ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου δι᾽ ἡμᾶς” δέν μᾶς συγκινεῖ ὥστε ἡ καρδιά μας νά σκιρτᾶ καί νά τό ἐπιποθεῖ ἑορταστικά ἀπό πρίν, ἀπό τήν ἡμέρα τῶν Εἰσοδίων πού πρωτο-ακούγεται τό “Χριστός γεννᾶται, δοξάσατε”. Ὑπάρχουν βεβαίως κι ἐκεῖνοι πού συγκινοῦνται καί κινοῦνται λατρευτικά πρός τό σαρκωμένο Θεό, τό ἐσπαργανωμένο βρέφος, καί παράλληλα πρός τούς πάσχοντες ἀδελφούς Του.

»Ἄς διερωτηθοῦμε ὅλοι μας, παρακινημένοι κι ἀπό τήν ἀποψινή ὡραία διοργάνωση. Ἡ ὕπαρξή μας καί ἡ συνείδησή μας πόσο ταυτίζονται μέ τά Χριστούγεννα;

Ὅσο πιό εἰλικρινής εἶναι αὐτός ὁ ἑορτασμός, ἄλλο τόσο θά ἀμβλύνει τήν ὑπερένταση ἀπό τίς συλλογικές καί τίς ἀτομικές ταλαιπωρίες.

Ἡ θεία εὐωδία τῶν Χριστουγέννων ―μετεχόμενη ἐπί γῆς― προσφέρει πνοή ζωντάνιας καί ἀνάσα ὑγείωσης καί ἐγκαινισμό Πνεύματος. Μᾶς δίνει τήν ἄληκτη εὐωδία τῆς θείας χαρμοσύνης ἀπέναντι στήν κακοφορμισμένη πληγή τῶν πολέμων· ἀπέναντι στήν κακοσμία τῆς πολύμορφης κακίας· ἀπέναντι στή δυσοσμία τῆς φθορᾶς πού ἐμπορεύεται ἀνθρώπους καί ἀπομυζᾶ χωρίς γυρισμό τή φύση· ἀπέναντι καί στήν ἀοσμία τοῦ τεχνητοῦ πολυ-κόσμου…

Ἡ ἀποκάλυψη τοῦ ἐνανθρωπισμένου Θεοῦ εἶναι ἡ μοναδική λυτρωτική-ἀναστάσιμη ἀπόκριση σέ ὅλο αὐτό τό “ὑπόστρωμα θανάτου”, κι ἄς λαμπυρίζει ψεύτικα ἡ ἐπιφάνεια τῶν πολλῶν διακηρυγμένων δικαιωμάτων.

»Ὅσο πιό πολύ “συναντᾶμε τό Χριστό” μέ τόν ἑορτασμό τῶν Χριστουγέννων, ἄλλο τόσο “συναντᾶμε” πιό ἀληθινή τήν ταυτότητα καί πιό καθαρή τήν κοινωνικότητά μας. Στή δική μας ἐλευθερία ἐπιλογῆς “ἀσκεῖ” ὁ Θεός “τό δικαίωμα” νά μᾶς ἐπιλέξει προαιώνια. Μᾶς ἔδωσε προεγνωσμένα τήν ἐλευθερία.

Ὅμως τό θέλει, ὥστε κι ἐμεῖς νά Τοῦ χορηγοῦμε “ἐλευθερία κινήσεων” στή ζωή μας, σάν τούς παλαιούς καί τούς νεότερους Ἁγίους μας. Μέ ὁδοδείκτη τόν θυσιαστικό του ἑαυτό ὁ ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης, ἦταν μιά “μεταφρασμένη” σύγχρονη παρουσίαση τῶν Χριστουγέννων στήν καρδιά τῶν ἀνθρώπων. Ἔλεγε ὁ Ὅσιος: “Τὴν Ὀρθοδοξία μας σάν Ἕλληνες τὴν ὀφείλουμε στὸν Χριστό καὶ τούς ἁγίους Μάρτυρες καὶ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας· καὶ τὴν ἐλευθερία μας τὴν ὀφείλουμε στούς ἥρωες τῆς Πατρίδας μας, ποὺ ἔχυσαν τὸ αἷμα τους γιὰ μᾶς.

Αὐτήν τὴν ἁγία κληρονομιά ὀφείλουμε νὰ τὴν τιμήσουμε καὶ νὰ τὴν διατηρήσουμε καὶ ὄχι νὰ τὴν ἐξαφανίσουμε στὶς μέρες μας. Εἶναι κρίμα νὰ χαθῆ ἕνα τέτοιο ἔθνος!

Καὶ βλέπουμε τώρα, ὅπως πρίν ἀρχίση ἕνας πόλεμος στέλνουν ἀτομικές προσκλήσεις, ἔτσι καὶ ὁ Θεὸς μὲ ἀτομικές προσκλήσεις μαζεύει ἀνθρώπους, γιὰ νὰ κρατηθῆ κάτι καὶ νὰ σωθῆ τὸ πλάσμα Του. Δὲν θὰ ἀφήση ὁ Θεός, ἀλλὰ πρέπει καὶ ἐμεῖς νὰ κάνουμε ὅ,τι μποροῦμε ἀνθρωπίνως καὶ γιὰ ὅ,τι δὲν μποροῦμε νὰ κάνουμε ἀνθρωπίνως, νὰ κάνουμε προσευχή νὰ βοηθήση ὁ Θεός”.

»Ἑορτολογικά, μιά Κυριακή πρό τῶν Χριστουγέννων, ὑμνολογεῖται λατρευτικά καί λατρεύεται εὐχαριστιακά ὁ Θεάνθρωπος Κύριος ὡς ὁ Μεγάλης Βουλῆς ἄκτιστος Ἄγγελος-Θεός ὅπως ἀξιώνονταν νά Τόν βλέπουν οἱ Δίκαιοι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης.

Τήν ἴδια ἄλλωστε ἡμέρα τιμῶνται ὅλοι οἱ Θεῷ εὐαρεστήσαντες Δίκαιοι ἀπό Ἀδάμ μέχρι καί Ἰωσήφ τοῦ Μνήστορος, οἱ Προφῆτες καί μετ᾽ αὐτῶν ἐπωνύμως ὁ προφήτης Δανιήλ καί οἱ ἅγιοι Τρεῖς θεόπτες Παῖδες τῆς βαβυλωνιακῆς καμίνου.

Ὁ Κύριος τῆς δόξης πού ἀποκαλυπτόταν ὡς Μεγάλης Βουλῆς Ἄγγελος (Ἀγγελιοφόρος τῆς δικῆς Του ἐνανθρωπήσεως) στήν Παλαιά Διαθήκη τώρα πλέον εἶναι ἤδη φανερωμένος καί μεθεκτός μέ τήν ἐνσάρκωσή Του ὡς Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός. Τί σημαίνει τό “πρίν” καί τό “μετά”, τό “σήμερα αὐτό” τῆς θείας Οἰκονομίας; Ὅτι ὁ Θεός πού εἶναι ἀνενδεής συγκαταβαίνει πρός ἐμᾶς καί διαρκῶς φιλανθρωπεύεται ἐμᾶς.

Αὐτό καί μόνο πρέπει νά προβληματίσει ὁριστικά τήν δική μας στενοκαρδία ἀπέναντι τοῦ Κυρίου, νά γίνουμε ἁπλόχωροι στόν Κύριο. Καί τότε θά εἴμαστε ἀληθινότεροι ἄνθρωποι καί γνησιότεροι φιλάνθρωποι».

†Ὁ Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως καί Πολυκάστρου Δημήτριος