Όσιος Πατάπιος: Ο Όσιος Πατάπιος γεννήθηκε στην Αίγυπτο και από μικρό παιδί είχε «πνεῦμα ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ» (Β' προς Τιμόθεον, α' 7). Δηλαδή, ήταν προικισμένος με πνεύμα αγάπης και πνεύμα σωφροσύνης, το οποίο του επέτρεπε να κυβερνά τον εαυτό του με σύνεση, αποφεύγοντας τις ηθικές παρεκτροπές και διατηρώντας την αγνότητα της ψυχής του. Είχε αυτήν την εσωτερική δύναμη να ζει με αξιοπρέπεια, και παράλληλα, παραδειγμάτιζε και ενίσχυε με τον τρόπο του τους γύρω του, μεταδίδοντας τους το παράδειγμα της αρετής.
Όταν μεγάλωσε, ο Όσιος Πατάπιος αποφάσισε να απομακρυνθεί από τις κοσμικές υποθέσεις και τη ζωή της άνεσης. Διαμοίρασε την κληρονομιά του στους φτωχούς και αποσύρθηκε στην έρημο, όπου αφιέρωσε τη ζωή του στην προσευχή, τη μελέτη των αγίων γραφών και τις αγαθοεργίες. Ο βίος του ήταν γεμάτος από πράξεις αγάπης και συμπόνιας, κυρίως προς τους ανθρώπους που περνούσαν από το κελί του. Κάθε κουρασμένος οδοιπόρος που έφθανε στην ερημική του κατοικία, δεν έφευγε χωρίς να του προσφέρει ανάπαυση και φιλοξενία. Παράλληλα, εκμεταλλευόταν την ευκαιρία για να παρέχει πνευματικές συμβουλές και να καθοδηγεί τους ανθρώπους στην οδό της σωτηρίας, προσφέροντας τους λόγους που ενίσχυαν την πίστη τους και την πνευματική τους πρόοδο.
Η φήμη του Παταπίου για τη σωφροσύνη και την αγάπη του εξαπλώθηκε γρήγορα και πολλοί άνθρωποι επισκέπτονταν το κελί του, επιθυμώντας να ακούσουν τις πνευματικές του διδασκαλίες. Οι λόγοι του είχαν τη δύναμη να φωτίζουν τις ψυχές των ανθρώπων, δίνοντάς τους ελπίδα και καθοδήγηση.
Αργότερα, ο Πατάπιος μετακινήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου επιθυμούσε να παραμείνει άγνωστος, γι’ αυτό και επέλεξε να εγκατασταθεί σε ένα ησυχαστήριο στις Βλαχερνές. Παρά την επιθυμία του να ζει ήσυχα και απομονωμένα, η αγνότητα και η καθαρότητα της ζωής του τον ανέδειξαν σε άγιο και θαυματουργό άνθρωπο. Το ήθος του και οι θεϊκές του δωρεές δεν άργησαν να γίνουν γνωστά στην πόλη. Η φήμη του εξαπλώθηκε και πάλι, ενώ πολλοί άνθρωποι τον επισκέπτονταν για να ζητήσουν θεραπεία ή πνευματική καθοδήγηση.
Ο Όσιος Πατάπιος, ως πιστός υπηρέτης του Θεού, πέθανε κατά τη διάρκεια της διακονίας του, ενώ ακόμα και μετά τον θάνατό του η φήμη του συνεχίστηκε να αυξάνεται. Θεράπευσε πολλούς ασθενείς, προσφέροντας ανακούφιση σε αυτούς που υπέφεραν από σωματικά και ψυχικά βάσανα, και έτσι έμεινε στην ιστορία και στη συνείδηση των πιστών ως ένας μεγάλος θαυματουργός Άγιος, που παρέχει τη βοήθεια και την παρηγοριά του σε όποιον την αναζητά.
