Η Αγία μας Εκκλησία τιμά στις 26 Ιουνίου τη μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών Δαυίδ του εν Θεσσαλονίκη, ενός από τους λαμπρότερους ασκητές και πνευματικούς θησαυρούς της πόλεώς μας.
Ο Όσιος Δαυίδ γεννήθηκε περί το 450 μ.Χ. στη βόρεια Μεσοποταμία, περιοχή που ανέδειξε πλήθος μεγάλων ασκητών.
Με θεία πρόνοια έφθασε στη Θεσσαλονίκη, όπου εγκαταβίωσε στη Μονή των Αγίων Θεοδώρου και Μερκουρίου, τη γνωστή Μονή των Κουκουλλιατών. Εκεί άναψε μέσα του ο πόθος της τελειότερης αφιερώσεως στον Θεό.
Μιμούμενος τους μεγάλους δικαίους της Παλαιάς Διαθήκης και ιδιαίτερα τον Προφήτη και Βασιλέα Δαυίδ, ανέβηκε σε μία αμυγδαλιά και παρέμεινε επάνω της επί τρία ολόκληρα χρόνια, προσευχόμενος αδιάλειπτα και παρακαλώντας τον Κύριο να του χαρίσει ταπείνωση, σοφία και πνευματική σύνεση.
Η ασκητική αυτή άσκηση τον κατέταξε στους λεγόμενους «δενδρίτες» ασκητές.
Όταν συμπληρώθηκε η τριετία, Άγγελος Κυρίου εμφανίσθηκε στον Όσιο και του ανήγγειλε ότι η προσευχή του εισακούσθηκε. Κατέβηκε τότε από το δέντρο και συνέχισε τον αγώνα του μέσα σε κελί, όπου αξιώθηκε πολλών χαρισμάτων και θαυμαστών επεμβάσεων της θείας Χάριτος.
Η φήμη της αγιότητός του εξαπλώθηκε σε όλη τη Θεσσαλονίκη και έφθασε μέχρι την Κωνσταντινούπολη.
Όταν οι Θεσσαλονικείς χρειάσθηκαν έναν άνθρωπο κύρους και αγιότητας για να μεταφέρει σημαντικό αίτημα στον αυτοκράτορα Ιουστινιανό, επέλεξαν τον Όσιο Δαυίδ.
Κατά την παρουσία του στη βασιλική αυλή, προκάλεσε δέος σε όλους, καθώς εμφανίσθηκε κρατώντας αναμμένα κάρβουνα και θυμίαμα στα γυμνά του χέρια χωρίς να καίγεται, γεγονός που θεωρήθηκε σημείο της ιδιαίτερης ευλογίας του Θεού.
Επιστρέφοντας στη Θεσσαλονίκη, ο Όσιος παρέδωσε την αγία ψυχή του στον Κύριο πριν ακόμη αποβιβασθεί στην αγαπημένη του πόλη.
Το ιερό λείψανό του μεταφέρθηκε με τιμές και ενταφιάσθηκε στη μονή του, ενώ η τιμή προς το πρόσωπό του παρέμεινε αδιάκοπη στους αιώνες.
Μετά από περιπέτειες πολλών αιώνων, το σεπτό λείψανό του επέστρεψε οριστικά στη Θεσσαλονίκη το 1978 και φυλάσσεται σήμερα στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου, αποτελώντας πολύτιμο πνευματικό θησαυρό για ολόκληρη την πόλη.
Πόσο ευλογημένοι και πόσο τυχεροί είμαστε εμείς οι Θεσσαλονικείς που ο Όσιος Δαυίδ βρίσκεται και πάλι κοντά μας! Δεν πρόκειται απλώς για ένα ιστορικό πρόσωπο, είναι Ο Άγιος είναι ζωντανός μέσα στην Εκκλησία, πρεσβεύει αδιάκοπα για την πόλη μας, ενισχύει τους πιστούς στους αγώνες τους και σκορπίζει τη χάρη του Θεού σε όσους προσέρχονται με πίστη.
Ιδιαίτερα εμείς που ζούμε και κινούμαστε στη γειτονιά της ιστορικής Μονής της Αγίας Θεοδώρας Θεσσαλονίκης αισθανόμαστε την παρουσία των Αγίων της πόλεώς μας ως μία ιδιαίτερη ευλογία και προστασία.
Η Θεσσαλονίκη δεν είναι μόνο η πόλη του Αγίου Δημητρίου· είναι και η πόλη του Οσίου Δαυίδ, της Αγίας Θεοδώρας, του Οσίου Θεοδώρου και τόσων ακόμη αγίων που αγίασαν τον τόπο μας με την προσευχή, τους αγώνες και τα θαύματά τους.
Ας καταφεύγουμε λοιπόν με εμπιστοσύνη στις πρεσβείες του Οσίου Δαυίδ, ζητώντας του να μας διδάσκει ταπείνωση, υπομονή και αδιάλειπτη προσευχή.
Και ας τον ευχαριστούμε που παραμένει φύλακας, προστάτης και πνευματικός συνοδοιπόρος της αγαπημένης μας Θεσσαλονίκης.
Όσιε Δαυίδ, πρέσβευε υπέρ ημών και υπέρ της πόλεως σου Θεσσαλονίκης.
Του Αρχιμ. Μακαρίου Τσιμέρη





































