Ο Άγιος Βαρνάβας, τον οποίο τιμούμε κάθε χρόνο στις 11 Ιουνίου μαζί με τον Άγιο Βαρθολομαίο, υπήρξε ένας από τους φωτεινότερους αστέρες της πρώτης Εκκλησίας. Αν και δεν ήταν μέλος του κύκλου των Δώδεκα Μαθητών, η Εκκλησία τον τίμησε με τον τίτλο του Αποστόλου εξαιτίας της μεγάλης του προσφοράς στο έργο της διάδοσης του Ευαγγελίου.
Το αρχικό του όνομα ήταν Ιωσής και καταγόταν από την Κύπρο. Ήταν Εβραίος της φυλής Λευΐ και είχε σπουδάσει στα Ιεροσόλυμα. Όταν άκουσε το κήρυγμα των Αποστόλων και γνώρισε την αλήθεια του Χριστού, αφιέρωσε ολοκληρωτικά τη ζωή του σε Αυτόν. Ήταν από τους πρώτους που πούλησαν την περιουσία τους και προσέφεραν τα χρήματα στους Αποστόλους για να τα διανείμουν στους φτωχούς, σύμφωνα με τις ανάγκες κάθε πιστού (Πράξεις 4:36-37). Από τότε οι Απόστολοι τον ονόμασαν «Βαρνάβα», που σημαίνει «υιός παρηγορίας» ή «υιός ενθαρρύνσεως» – όνομα που αντανακλά τον πνευματικό του χαρακτήρα.
Ο Βαρνάβας έγινε γνωστός για την ηπιότητα, την αγάπη και τη διαμεσολαβητική του δύναμη. Ήταν εκείνος που δέχθηκε με ανοιχτή καρδιά τον Σαύλο, τον μετέπειτα Απόστολο Παύλο, όταν οι υπόλοιποι μαθητές τον φοβούνταν λόγω του παρελθόντος του ως διώκτη. Ο Βαρνάβας τον παρουσίασε στους Αποστόλους, στηρίζοντάς τον και ανοίγοντας τον δρόμο για το μέλλον του στη διακονία.
Μαζί με τον Παύλο, ο Βαρνάβας ξεκίνησε την πρώτη μεγάλη αποστολική περιοδεία, ταξιδεύοντας στην Κύπρο και σε μέρη της Μικράς Ασίας. Ήταν οι πρώτοι που κήρυξαν συστηματικά στους εθνικούς (δηλαδή στους μη Ιουδαίους), θεμελιώνοντας το οικουμενικό πνεύμα της Εκκλησίας. Στην Αντιόχεια, χάρη στο έργο τους, οι μαθητές του Χριστού ονομάστηκαν για πρώτη φορά «Χριστιανοί».
Ήταν άνθρωπος ειρηνικός, με καρδιά ανοιχτή στον διάλογο και στην κατανόηση. Παρά τη διαφωνία που προέκυψε αργότερα με τον Παύλο για τη συμμετοχή του Μάρκου στην αποστολή, ο Βαρνάβας δεν διέκοψε το έργο του. Συνέχισε να κηρύττει, να ενισχύει, να παρηγορεί και να ενώνει. Επέστρεψε στην πατρίδα του, την Κύπρο, όπου και μαρτύρησε για την πίστη του, πιθανώς κατά την εποχή των Ρωμαϊκών διωγμών.
Η μορφή του Αγίου Βαρνάβα παραμένει φωτεινό πρότυπο για την Εκκλησία του σήμερα. Είναι ο άγιος που ενώνει, που στηρίζει τον αδύναμο, που ενθαρρύνει τον νέο εργάτη, που οικοδομεί τη χριστιανική κοινότητα όχι με εξουσία αλλά με αγάπη. Είναι ο προστάτης κάθε χριστιανού που θέλει να εργαστεί στην Εκκλησία αθόρυβα, ειρηνικά, με προσφορά και αυταπάρνηση. Η μνήμη του είναι υπενθύμιση ότι η δύναμη της πίστης δεν είναι στη φωνή που επιβάλλεται, αλλά στην καρδιά που παρηγορεί.
