Ανάμεσα στους πολλούς Αγίους της Ορθοδοξίας, ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος ξεχωρίζει ως ένας από τους πιο αγαπημένους προστάτες των ασθενών.
Δεν είναι τυχαίο πως καθημερινά φτάνουν στον ναό του στην Εύβοια επιστολές και μαρτυρίες ανθρώπων που θεραπεύτηκαν μετά από προσευχή σε αυτόν.
Από την εποχή του κιόλας, υπήρχαν μαρτυρίες για τη θαυματουργική του δράση. Ένα από τα πιο γνωστά περιστατικά είναι εκείνο με τον στρατιώτη που επέστρεψε από τον πόλεμο με σοβαρά τραύματα και θεραπεύτηκε μετά από επίκληση του Αγίου. Από τότε, πολλοί πιστοί τον επικαλούνται όταν βρίσκονται στο νοσοκομείο ή αντιμετωπίζουν σοβαρές ασθένειες.
Ο ίδιος ο Άγιος, αν και δεν υπήρξε γιατρός, είχε τη θεραπευτική χάρη του Θεού. Προσευχόταν με πίστη, έδειχνε συμπόνια και ταπείνωση, κι έτσι έγινε σκεύος της Χάριτος. Το σκήνωμά του αναδίδει μέχρι σήμερα ευωδία, σημάδι της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος.
Πολλοί πιστοί αφιερώνουν λάδι ή ρούχα στον Άγιο και τα φέρνουν σε ασθενείς, πιστεύοντας στη δύναμή του να μεσιτεύει στον Θεό. Στο πρόσωπό του βρίσκουν παρηγοριά όχι μόνο οι άρρωστοι, αλλά και οι συγγενείς τους, που νιώθουν αδύναμοι μπροστά στον πόνο.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν βλέπει τους Αγίους ως “θαυματοποιούς”, αλλά ως φίλους του Θεού που προσεύχονται για μας. Ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος είναι ένας τέτοιος φίλος: ένας απλός άνθρωπος που απέκτησε την εξουσία της προσευχής, γιατί πρώτα έζησε με θυσία και ταπείνωση.
Όταν ασθενούμε, δεν είμαστε μόνοι. Ο Άγιος Ιωάννης, με το χαμόγελό του, μας δείχνει πως ο πόνος δεν είναι το τέλος. Η πίστη, η αγάπη και η προσευχή μπορούν να αλλάξουν τα πάντα.
