Ο Άγιος Δημήτριος, ο γενναίος Μυροβλύτης της Θεσσαλονίκης, δεν ήταν ένας άγιος που έζησε στα γηρατειά της ζωής του. Ήταν νέος, με όνειρα, ενέργεια και ζήλο. Κι όμως, διάλεξε να αφιερώσει τη νιότη του στον Χριστό, αποδεικνύοντας πως η αγιότητα δεν γνωρίζει ηλικία.
Για αυτό και αποτελεί πρότυπο για κάθε νέο άνθρωπο που αναζητά νόημα, αξίες και φως στη ζωή του.
Ο Δημήτριος είχε όλα όσα θα μπορούσαν να τον δελεάσουν: θέση, δόξα, δύναμη. Ήταν αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού, αγαπητός στους συμπολίτες του και μορφωμένος. Παρ’ όλα αυτά, δεν πλανήθηκε από τη λάμψη του κόσμου. Επέλεξε την αλήθεια του Ευαγγελίου, γνωρίζοντας πως αυτό θα του κόστιζε. Έτσι έγινε μαχητής όχι με όπλα, αλλά με πίστη, θάρρος και αγάπη.
Η στάση του Αγίου Δημητρίου μάς δείχνει ότι η αληθινή νιότη δεν είναι ζήτημα ηλικίας, αλλά ψυχής. Ο νέος που ζει με καθαρή καρδιά, που δεν φοβάται να πει την αλήθεια, που αγαπά και συγχωρεί, είναι πραγματικά ζωντανός. Ο Άγιος μάς καλεί να είμαστε “στρατιώτες του Χριστού” μέσα στην καθημερινότητά μας – να υπερασπιζόμαστε το καλό, την ελπίδα, τη δικαιοσύνη.
Στην εποχή μας, όπου πολλά παρασύρουν τους νέους μακριά από την πίστη, ο Άγιος Δημήτριος στέκει σαν φάρος σταθερότητας. Δεν υπόσχεται εύκολη ζωή, αλλά ζωή γεμάτη ουσία και ειρήνη. Μας διδάσκει ότι η δύναμη δεν βρίσκεται στο να κυριαρχείς στους άλλους, αλλά στον εαυτό σου.
Γι’ αυτό και οι νέοι που τον τιμούν δεν τον βλέπουν απλώς ως έναν ήρωα του παρελθόντος, αλλά ως ζωντανό συνοδοιπόρο. Στις προσευχές τους, ζητούν να τους χαρίζει θάρρος στις δυσκολίες, καθαρότητα στα όνειρα και αγάπη στις πράξεις.
Αν ο κάθε νέος ακολουθήσει λίγο το παράδειγμα του Αγίου Δημητρίου – με πίστη, γενναιότητα και αγάπη για τον Θεό και τον άνθρωπο – τότε ο κόσμος θα γεμίσει φως, και η νιότη θα γίνει αληθινή ευλογία.
