Η ζωή του Αγίου Δημητρίου αποτελεί ύμνο στην ανδρεία και στην αγάπη προς τον Θεό.
Ο Μυροβλύτης Άγιος δεν ήταν ένας απλός στρατιωτικός που έπεσε ηρωικά· ήταν ένας μάρτυρας της πίστης που έβαλε την αλήθεια του Χριστού πάνω από την ίδια του τη ζωή.
Την εποχή εκείνη, ο ειδωλολατρικός κόσμος προσκυνούσε ψεύτικους θεούς, και η Εκκλησία βίωνε διωγμούς. Ο Δημήτριος, αν και ανήκε στα υψηλά κοινωνικά στρώματα, δεν φοβήθηκε να ομολογήσει τον Χριστό δημόσια. Γνώριζε ότι η εξουσία του επίγειου κόσμου είναι προσωρινή, ενώ η βασιλεία του Θεού αιώνια. Έτσι, με θάρρος και πραότητα, κήρυττε το Ευαγγέλιο και στήριζε τους χριστιανούς να μένουν σταθεροί στην πίστη.
Ο μαρτυρικός του θάνατος δεν υπήρξε τέλος, αλλά αρχή μιας αδιάκοπης πνευματικής παρουσίας. Από τον τάφο του ανέβλυσε μύρο ευωδιαστό, θαυματουργό, που μέχρι σήμερα ευλογεί και θεραπεύει τους πιστούς. Το μύρο αυτό δεν είναι μόνο φυσικό σημείο, αλλά πνευματικό μήνυμα: ότι η χάρη του Θεού πλημμυρίζει τον άνθρωπο που ζει με καθαρή καρδιά και ταπείνωση.
Η μνήμη του Αγίου Δημητρίου μάς καλεί να αναλογιστούμε τη δική μας πίστη. Μήπως κι εμείς πολλές φορές αρνούμαστε τον Χριστό μέσα από την αδιαφορία ή τον φόβο; Ο Άγιος μας δείχνει πως ο χριστιανός καλείται να είναι “στρατιώτης του φωτός”, να αντιστέκεται στο κακό, να συγχωρεί και να ελπίζει.
Ας επικαλούμαστε τον Άγιο Δημήτριο στις δυσκολίες μας. Ας γίνει εκείνος ο φρουρός της καρδιάς μας, ώστε να παραμείνει ζωντανό μέσα μας το άρωμα της πίστης, της θυσίας και της αγάπης που τον ανέδειξε Άγιο και Μυροβλύτη.
