H Βυζίτσα είναι κτισμένη σε υψόμετρο 550 μέτρων στις πλαγιές του Πηλίου, είναι χωριό του δήμου Νοτίου Πηλίου, απέχει 29 χιλιόμετρα από τον Βόλο και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 255 κατοίκους.

Μόλις φτάνει κανείς στην Βυζίτσα ξεχωρίζει ο Ιερός Ναός της Ζωοδόχου Πηγής και τα γραφικά καλντερίμια όπου θα αφήσεις υποχρεωτικά το αυτοκίνητό σου και θα ανηφορίσεις με τα πόδια προς την πλατεία με τα αιωνόβια πλατάνια, τις γραφικές ταβέρνες και τα παραδοσιακά καφενεία που το 1967 η πλατεία του χωριού και η γύρω περιοχή ανακηρύχθηκαν μνημεία με την απόφαση (ΥΑ 10977/16-5-1967, ΦΕΚ B 352/1967).

Η Βυζίτσα είναι γεμάτη πύργους πηλιορείτικης αρχιτεκτονικής, όπως του Κόντου, του Γερουλάνου, του Βέργου, του Κατσανάκη, του Καραγιαννόπουλου και του Δήμου, ενώ πολλά από τα παλιά αρχοντικά της λειτουργούν ως ξενώνες, προσφέροντας μια μοναδική ρομαντική πρόταση διαμονής, μέσα στη φύση.

Ο πρώτος εποικισμός της Βυζίτσας υλοποιήθηκε περίπου το 1650 και μέχρι τότε ολη η περιοχή από την Βυζίτσα μέχρι και τα Καλά Νερά ήταν ακατοίκητη και οι πρώτοι κάτοικοι ήταν Θράκες με την περιοχή στην οποία έμειναν λεγόταν Βυζηίς, γιά αυτο και το χωριό ονομάστηκε Βυζίτσα.

Η Βυζίτσα γνώρισε τη μεγάλη της ακμή τον 18ο -19ο αιώνα όμως η νεότερη αναγέννησή της άρχισε το 1976, όταν ο ΕΟΤ την ενέταξε στο πρόγραμμα αποκατάστασης και διατήρησης της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής, οπότε και αναπαλαιώθηκαν υποδειγματικά αρκετά αρχοντικά και παραδοσιακά σπίτια, τα οποία στη συνέχεια παραδόθηκαν στους ιδιοκτήτες τους και τώρα λειτουργούν ως ξενώνες.

Μάλιστα έχει λάβει το βραβείο «Χρυσό Μήλο» ως ένας από τους πιο καλά διατηρημένους παραδοσιακούς οικισμούς στην Ελλάδα.

Ο πρώτος ναός που κατασκευάστηκε στην Βιζίτσα ήτανε ο Ναός της Ζοωδόχου Πηγής το 1725 όμως το 1821 πυρπολήθηκε απο τους Τούρκους αλλά το 1823 επαναλειτούργησε όταν οι κάτοικοί της Βυζίτσας τον ανακαίνισαν εκ βάθρων.

Το 1864 ένας μεγάλος σεισμός έπληξε το Πήλιο κι ο ναός έπαθε ανεπανόρθωτες ζημίες, όμως κάποιος ομογενής ανέλαβε όλα τα έξοδα κι έτσι ο ναος πήρε την σημερινή του μορφή αλλά οι περιπέτειές του δεν σταματούν εδώ.

Το 1955 χτυπά και πάλι το Πήλιο καταστροφικός σεισμός ο οποίος πλήττει την στατικότητά του Ναού, η λειτουργία του συνεχίζεται μέχρι το 1957 οπότε έρχεται ένας νέος σεισμός ολοκληρώνοντας την καταστροφή.

Ο ναός κλείνει και η ενορία συνεχίζει την ζωή της έχοντας ως κεντρικό ναό το καθολικό της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Βυζίτσης το οποίο ήταν όμως κλειστό λόγω έλειψης μοναχών.

Το 1988 επι προεδρίας του αειμνήστου Γραμμένου Σακκελαρίου η κοινότητα Βυζίτσης αποφασίζει να προβεί στην μελέτη αλλα και θεράπευση των προβλημάτων του ναού και εν τέλει με πολύ κόπο και προσπάθειες ο ναός ανοίγει τις πύλες του το 2001.

Ο ναός είναι τρίκλιτη βασιλίκη, τυγχάνει δισυπόστατος και πανηγυρίζει τόσο της Ζωοδόχου Πήγης όσο και στην Κοίμηση της Θεοτόκου ενώ αποτελεί διατηρητέο μνημείο πηλειορίτικης αρχιτεκτονικής και εντυπωσιάζει με τη λιτότητά της αλλά και τον περίτεχνο ξυλόγλυπτο άμβωνα .

Όλα τα ξυλόγλυπτα έπιπλα (τέμπλο, άμβωνας, δεσποτικό και προσκυνητάρια) ειναι του 1865 και οι φορητές εικόνες είναι της περιόδου 1863 – 1865 ενώ αξιοσημείωτη είναι η εικόνα του Αγίου Δημητρίου που απεικονίζει τον Άγιο ένθρονο εν αντιθέσει με άλλες εικόνες που τον απεικονίζουν έφιππο αλλά και ο κρυστάλλινος πολυέλαιος του 1910.

Στην οροφή του ναού και συγκεκριμένα στα δύο κλίτη υπάρχουν μικροί θόλοι οι οποίοι δεν είναι ορατοί απο την εξωτερική του πλευρά και στα «σπλάχνα» τους κρύβονται μικρά αναποδογυρισμένα πυθάρια τα οποία βοηθούν αποτελεσματικά στην ηχητική του ναού η οποία είναι εξαιρετική ενώ επίσης έχει διασωθεί, εμπρός απο την Ωραία Πύλη, μία λίθινη «Σφραγίδα» στο δάπεδο, απο την εκ βάθρων ανακαίνιση του 1863 .

Σημείο αναφοράς αποτελεί ή τοποθέτηση στον ιερό Ναό τον Νοέμβριο του 2019, του άξιου έγγαμου κληρικού π. Γεώργιου Κορνούτο, απόφοιτο ιερατικής σχολής Καρδίτσας και συμβουλου ψυχικής υγείας του πανεπιστημίου Αγαίου, ο οποίος έδωσε μία νέα πνοή στην ενορία και καταβάλει ακούραστες προσπάθειες να ξαναδώσει την αίγλη που κάποτε είχε και αρμόζει στον υπέροχο αυτό Ναό.

Στον Ναό σήμερα τελούνται κανονικά Θείες Λειτουργίες κάθε Κυριακή, στις μεγάλες εορτές, στους εορτάσιμους Αγίους καθώς επίσης λειτουργεί και κύκλος μελέτης αγίας Γραφής σε εβδομαδιαία βάση αλλά και κατηχητικό για όλες τις ηλικίες των παιδιών.

Τσαντίρης Νίκος
Αποστολή
Αξιολόγηση επισκεπτών 5 (1 ψήφος)

Προσθήκη σχολίου

Το email είναι ήδη εγγεγραμμένο στην ιστοσελίδα. Παρακαλώ συνδεθείτε ή ξαναπροσπαθήστε.

Δώσατε λάθος όνομα ή κωδικό

Sorry, you must be logged in to post a comment.