«Να αποσυρθεί η διάταξη» – Ηχηρή παρέμβαση του Μητροπολίτη Νέας Σμύρνης για τις αυξήσεις στους Ιεράρχες

Προ­βλη­μα­τί­στη­κα πο­λύ αν έ­πρε­πε να γρά­ψω κά­τι η να σι­ω­πή­σω γι­ά το ζή­τη­μα της κυ­βερ­νη­τι­κής πρω­το­βου­λί­ας γι­ά την αύ­ξη­ση των α­πο­δο­χών του Αρ­χι­ε­πι­σκό­που και των Μη­τρο­πο­λι­τών, το ο­ποί­ο αυ­τές τις μέ­ρες τό­σο θό­ρυ­βο προ­κα­λεί. Η ε­πί­μο­νη ό­μως σύ­στα­ση προ­σώ­που που με πε­ρι­βάλ­λει με βα­θύ σε­βα­σμό και πο­λλή α­γά­πη με α­νάγ­κα­σε τε­λι­κά να πα­ρα­με­ρί­σω τους δι­σταγ­μούς μου και να χα­ρά­ξω τις γραμ­μές που α­κο­λου­θούν.

1. Δι­α­νύ­ω το 24ο έ­τος της αρ­χι­ε­ρα­τεί­ας μου. Ου­δέ­πο­τε σε σύ­νο­δο ε­τέ­θη η δι­α­τυ­πώ­θη­κε γρα­πτώς α­πό κά­ποι­ον Ι­ε­ράρ­χη δη­μο­σί­ως αί­τη­μα αυξήσεως των α­πο­δο­χών μας. Ε­πο­μέ­νως το λε­χθέν α­πό ε­πί­ση­μα χεί­λη ό­τι αυ­τό α­πο­τε­λού­σε «πά­γι­ο αί­τη­μα της Εκ­κλη­σί­ας», δεν εί­ναι α­λη­θές.

2. Ό­τι δεν αν­τι­στοι­χούν οι α­πο­δο­χές μας στη θέ­ση και σ­τήν τι­μή που α­νέ­κα­θεν α­πο­δί­δει η Πο­λι­τεί­α, στο υ­φι­στά­με­νο πλαί­σι­ο σχέ­σε­ων, προς το λει­τούρ­γη­μά μας εί­ναι τοις πά­σι γνω­στό. Κα­νείς ό­μως α­πό μας τους αρ­χι­ε­ρείς δεν δι­α­νο­ή­θη­κε αυ­τό να το α­παι­τή­σει. Τώ­ρα αν στις ε­πι­κοι­νω­νί­ες του Αρ­χι­ε­πι­σκό­που με τον πρω­θυ­πουρ­γό, ο πρώ­τος χαριτολογώντας «α­πεί­λη­σε» να με­τα­πη­δή­σει στο Ισ­λάμ και να …γί­νει «μουφ­τής» (ε­πει­δή οι έλ­λη­νες μουφ­τή­δες α­μεί­βον­ται κα­τά πο­λύ υ­ψη­λό­τε­ρα α­πό τους Μη­τρο­πο­λί­τες) και ο πρω­θυ­πουρ­γός «φο­βή­θη­κε» μή­πως κον­τά στα άλ­λα προ­βλή­μα­τα που αν­τι­με­τω­πί­ζει θα του τύ­χαι­νε και αυ­τό, δεν μπο­ρώ να γνω­ρί­ζω…

3. Δυ­στυ­χώς το πο­λι­τι­κό κα­τε­στη­μέ­νο του τό­που μας ό­λων των χρω­μά­των χαί­ρε­ται ό­ταν με ο­ποι­ο­δή­πο­τε τρό­πο και α­φορ­μή πλήτ­τε­ται το κύ­ρος των ε­πι­σκό­πων. Έτ­σι και τώ­ρα η πρό­τα­ση γι­ά αύ­ξη­ση των α­πο­δο­χών των Ι­ε­ραρ­χών σήκω­σε ο­λό­κλη­ρο κουρ­νι­αχ­τό. Βου­ΐ­ζει το δι­α­δί­κτυ­ο. Οι πάν­τες με πολ­λή χο­λή σπεύ­δουν να εκ­φέ­ρουν γνώ­μη. Α­πρό­σμε­νη ε­πι­τυ­χί­α των κομ­μα­τι­κών ε­πι­κοι­νω­νι­ο­λό­γων! Έ­στρε­ψαν την προ­σο­χή της κοι­νής γνώ­μης α­πό τα φλέ­γον­τα ζη­τή­μα­τα της κοι­νω­νί­ας στην αύ­ξη­ση των αρ­χι­ε­ρα­τι­κών α­πο­δο­χών! Τών ε­πι­κοι­νω­νι­ο­λό­γων λοι­πόν οι α­μοι­βές θα πρέ­πει να πολ­λα­πλα­σι­α­στούν!

4. Από το μυ­α­λό κά­ποι­ων ί­σως πέ­ρα­σε και η πο­νη­ρή σκέ­ψη ό­τι με τη συγ­κε­κρι­μέ­νη πρό­τα­ση «θά φέ­ρου­με σε αν­τι­πα­ρά­θε­ση το σώ­μα των πρε­σβυ­τέ­ρων-ε­φη­με­ρί­ων προς τους Μη­τρο­πο­λί­τες τους. Ε­πο­μέ­νως κι απ᾽ αυ­τό κερ­δί­ζου­με»!

5. Ο κυ­ρι­ό­τε­ρος λό­γος ό­μως φαί­νε­ται πως εί­ναι —εν ό­ψει ε­κλο­γών— να λη­σμο­νη­θεί η θέ­ση της Εκ­κλη­σί­ας (καί φυ­σι­κά των Ι­ε­ραρ­χών) στο νό­μο γι­ά τον γά­μο των ο­μο­φυ­λο­φί­λων. Αν­τι­λαμ­βά­νον­ται οι κυ­βερ­νών­τες ό­τι αυ­τό το ζή­τη­μα γι­ά την Εκ­κλη­σί­α δεν έ­χει κλεί­σει. Προ­σβάλ­λει το ή­θος της. Την ευ­αγ­γε­λι­κή δι­δα­σκα­λί­α. Το μυ­στή­ρι­ο του Γά­μου. Τον θε­σμό της χρι­στι­α­νι­κής οι­κο­γέ­νει­ας. Γι᾽ αυ­τό και εί­ναι δύ­σκο­λο να λη­σμο­νη­θεί.

Τι θα μπο­ρού­σε, λοι­πόν, να βο­η­θή­σει να ξε­χα­στούν η στά­ση, η ψή­φος και τα κα­μώ­μα­τα πολ­λών; Να κλεί­σουν τα στό­μα­τα των αρ­χι­ε­ρέ­ων με την αύ­ξη­ση των α­πο­δο­χών τους γι­ά να στα­μα­τή­σουν να το θυ­μί­ζουν και να ε­πη­ρε­ά­ζουν τους χρι­στια­νούς, τα μέ­λη της Εκ­κλη­σί­ας.

6. Κον­τά σε ό­λα αυ­τά και κά­ποι­οι εξ η­μών βγή­καν στους ε­ξώ­στες να «α­πο­λο­γη­θούν» γι­ά το τι κά­νουν η τι θα κά­νουν με τις αυ­ξη­μέ­νες 90% (!) α­πο­δο­χές τους, λη­σμο­νών­τας την εν­το­λή του Χρι­στού «μή γνώ­τω…» (Ματθ. 6,3). Αχρείαστες εξηγήσεις!